TROOST IN HET LIJDEN

Ouderkerk aan den IJssel bestaat 750 jaar. In dit kader presenteerde de hervormde kerkenraad de heruitgave van de preek van ds. Woelderink, die van 1933 tot 1946 predikant van deze gemeente was. Burgemeester mr.drs. J. de Prieëlle, zoon Bernard Woelderink en dr. H.J.C.C.J. Wilschut namen een eerste exemplaar in ontvangst.
Dr. Wilschut, vrijgemaakt gereformeerd predikant te Bovensmilde, hield daarbij een toespraak over de aanleiding tot deze preek: een busongeluk in Ouderkerk aan den IJssel waarbij op 20 november 1941 vijftien kinderen omkwamen. Zij verdronken in de Hollandsche IJssel. Onder hen waren drie kinderen van de plaatselijke predikant, ds. Woelderink. De kinderen zijn op 24 november 1941 begraven.

PREEK
Op zondag 7 december 1941 hield ds. Woelderink de genoemde preek voor zijn zwaar getroffen en bedroefde gemeente. Het thema was: ‘De onveranderlijkheid van Gods beloften’, naar aanleiding van Romeinen 9:33a: ‘en, een ieder die in Hem gelooft, zal niet beschaamd worden’.
De kerkenraad heeft er goed aan gedaan deze preek opnieuw uit te geven. De preek geeft goede geestelijke leiding aan wie door lijden en diepe vragen in onvoorstelbaar verdriet verwikkeld zijn. Verder bevat de preek leerzaam en troostrijk onderwijs. Ik noem drie dingen: Gods weg met ons in het lijden, de troost van Gods genadeverbond, en ten slotte verbond en verkiezing.

GODS WEG MET ONS
Iemand uit Ouderkerk mailde me: ‘Deze preek is voor mij één van de meest diepgaande antwoorden die ik ooit gekregen heb op de vraag van het lijden.’ Ik onderschrijf dat van harte. Ds. Woelderink verzwijgt de diepe levensvragen niet. Hij geeft evenmin goedkope antwoorden. Hoe zou dit kunnen, wanneer je kort na het verlies van je vrouw ook nog drie kinderen moet missen? Als dienaar van het Woord beschrijft ds. Woelderink hoe hij en wij in een weg van buigen onder Gods recht, vrijmacht en vaderlijk bestuur zicht krijgen op Gods barmhartigheid, trouw en diepe genade in Christus. Wij worden aan Christus Zelf gelijkvormig gemaakt in de dagelijkse praktijk van het geloofsleven. Met name in wat hij schrijft over dit buigen onder de God en Vader van Christus leert hij ons dingen die vandaag veelal vergeten en verwaarloosd zijn. Maar alleen in deze weg ontvangen wij door het geloof in Christus een volkomen troost en diepe vrede. De Geest leert ons dat álle dingen meewerken ten goede voor hen die God liefhebben, voor hen die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn (Rom.8:28).
Iedere ambtsdrager die met de vragen van het lijden te maken heeft zou deze preek moeten lezen en herlezen.

VAST VERBOND
Ds. Woelderink leert ons in deze preek wat de vastheid van Gods verbond en beloften betekent voor ouders en gemeenten die worstelen in het gebed om Gods eer en het behoud van de kinderen van de gemeente. Dat is uiterst actueel in onze tijd, nu wij geconfronteerd worden met oppervlakkig verbondsautomatisme of met een volstrekte verwaarlozing van het genadeverbond.
Ds. Woelderink is wars van verbondsautomatisme. Hij leert ons dat de Heilige Geest ons troost met Gods verzegelde beloften, vooral in onze hoogste aanvechtingen en twijfels. (Zie ook de Heidelbergse Catechismus, v&a.44). Ook legt hij de grond van onze zekerheid, hoop en troost niet in de bijzondere ervaringen, visioenen en stemmen van de kinderen van God, maar in Gods vaste verbond, dat gefundeerd is in het kostbaar bloed van Christus, de Middelaar van het nieuwe verbond.

VERBOND EN VERKIEZING
In deze preek functioneren Gods verbond en Zijn verkiezende liefde mijns inziens nog op een evenwichtige, bijbelse wijze. Ds. Woelderink onderstreept de vrijheid en vrijmacht van onze God in het bewijzen van Zijn genade in Christus én in het beproeven en kastijden van ons (het busongeluk en het verlies van kinderen). Hij stelt die beide in het troostrijke kader van Gods vaderschap in Christus.
Later is ds. Woelderink dit ‘smalle’ bijbelse spoor helaas kwijtgeraakt. Ik begrijp en waardeer zijn grote pastorale bewogenheid, maar acht het niet bijbels dat genadeverbond en verkiezing dan nagenoeg bij hem samenvallen. In zijn lezing ‘Verbond en geloofservaring’, eveneens opgenomen in de uitgave, stelt dr. Wilschut deze ontwikkeling in het denken van ds. Woelderink terecht onder kritiek. Vervolgens schrijft hij behartigenswaardige dingen over Gods verkiezende, vrije liefde in Christus, die ook vandaag tot onze verootmoediging én troost verkondigd moeten worden. Juist als God Zijn kinderen ‘kastijdt en geselt’ (Hebr.12), omdat Hij hen liefheeft met een eeuwige liefde in Christus.

HERLEZEN
Het lezen en herlezen van dit boekje is zeer de moeite waard. Voor ons allen, zonder uitzondering. Maar tijdens het lezen moest ik vooral denken aan ouders die één of meer kinderen verloren hebben, aan hen die in de gebeden worstelen met het behoud van de kinderen van Gods gemeente en aan ambtsdragers, die in het pastoraat geestelijke leiding moeten geven. Wie hun aanvechtingen en vragen kent, heeft vaste grond om te hopen nodig. Ds. Woelderink biedt deze vanuit de Christus der Schriften, in Wie Gods beloften ‘ja en amen’ zijn.

Ds. P.H. van Trigt is hervormd predikant te Hoevelaken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen