Boekbesprekingen

Voordat ik dit boek begon te lezen, had ik al twee vragen. Waarom gaat het in de titel niet om de toekomst van de kerk of van de christenheid in ons land? En, als de toekomst van de gereformeerde gezindte gethematiseerd wordt, waarom doet er geen enkele hervormde scribent mee? Immers, Groen van Prinsterer, aan wie we de aanduiding gereformeerde gezindheid te danken hebben, drukte er als hervormd gemeentelid zijn verbondenheid met de kinderen van de Afscheiding uit. Zijn deze twee vragen wezenlijk? Ja, wie in zijn kerkelijke denken en zijn theologische visie stoelt op de Reformatie, zal de opmerking dat iemand door wedergeboorte geplaatst wordt in Gods huisgezin (dat gebeurt immers door de doop) niet onderschrijven. Wat de hoofdlijn van dit boek betreft: wie hervormd is, zal sterker focussen op de kerk dan op de toekomst van de gereformeerde gezindte – al kunnen we deze twee niet scheiden – en zal de thematiek sterker theologisch willen doordenken.
Niettemin ben ik blij met de verschijning van De toekomst van de gereformeerde gezindte. De acht auteurs willen hun lezer de ogen openen voor de kantelende tijd waarin we leven, op zoek naar een bijbelse houding in een seculiere samenleving. Ze leggen daarbij niet allen dezelfde accenten. Je ontmoet Kohlbrugge, maar ook Kuyper. Waar de een schrijft dat we ‘niet allereerst een kring erudiete, mediagenieke opinieleiders nodig hebben, maar mensen die het onder een kopje koffie over de liefde van Christus kunnen hebben’ en dat we daarom ‘te wachten hebben op Gods uur’, beklemtoont een ander sterker wat christenen en de kerk zouden ‘moeten’. Komt dat omdat velen de verandering van een in meerderheid christelijke samenleving naar een geseculariseerde samenleving waarin bijbelgetrouwe christenen een kleine minderheid zijn nog lang niet verwerkt hebben? Dat zou zomaar kunnen – en dan is het verklaarbaar dat oud-hoofdredacteur dr. C.S.L. Janse van het Reformatorisch Dagblad zich in een bespreking van dit boek kritisch uitte over het citeren van onder anderen dr. W. Aalders, dr. A. van de Beek, dr. H. Berkhof, dr. A.A. van Ruler en Dietrich Bonhoeffer. Waar de één met het oog op vandaag wil leren van de wijze waarop deze theologen hun tijd verstonden, heeft de ander aan hen geen boodschap. Het waardevolle van deze bundel met bezinnende opstellen – onder meer over het gezin, het onderwijs, de christelijke zorg en politiek, de nieuwe media – is dat het een individualistische en soms materialistische christenheid de ogen wil openen voor het front waarop de geestelijke strijd gevoerd moet worden. ‘Als de christen niet meer leeft bij het juiste front, dan krijg je allerlei naar binnen gerichte frontjes die tot grote schade zijn.’ De bundel opent de ogen voor de vele (jonge) afhakers in de kerk, voor afnemend eeuwigheidsbesef, voor ontwikkelingen in de samenleving. En tegelijk wordt dit alles op een hoger (Hoger) plan gebracht: ‘De zaak van Gods Koninkrijk staat of valt niet met handhaving van artikel 23 (over de vrijheid van onderwijs) van onze grondwet.

Ds. W. Visscher e.a. De toekomst van de gereformeerde gezindte. Uitg. De Banier, Apeldoorn; 192 blz.; € 14,95.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen