De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

EEN GEVALLEN KROON

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

EEN GEVALLEN KROON

MEDITATIE: KLAAGLIEDEREN 5:16 Gevallen is de kroon van ons hoofd! Wee toch ons, dat wij zo gezondigd hebben!

4 minuten leestijd

Onvergetelijk is de indruk die je krijgt als je voor het eerst Jeruzalem binnenkomt. Kom je vanaf de Olijfberg – de stad ligt voor je – en zing je dan samen ook nog eens Psalm 122, dan ben je de ontroering nauwelijks meester.

Jeruzalem de kroon van Israël te noemen is alleszins voorstelbaar. Wat zullen de pelgrims voor de grote feesten dat intens beleefd hebben. Niet voor niets zijn er de Psalmen 120 tot en met 134. God woont er op de troon van de genade. De ark staat in het heilige der heilige. Het is de plaats waar je God mag ontmoeten. Is daar niet de kroon die werkelijk je leven kroont? Daar komt je leven tot haar doel: God kennen, loven en verheerlijken.

ONHERSTELBAAR

Maar het ergste wat er gebeuren kan, is gebeurd. De kroon is gevallen. Jeruzalem is veroverd. De muren zijn verwoest. De tempel is leeggeroofd en de ark verdwenen. Het zijn niet zo maar wat stenen, die een puinhoop vormen. Dit is niet slechts een verlies van gouden en zilveren voorwerpen. Nee, de kroon van ons hoofd is gevallen. De eer is weggenomen. Het is geen kwestie van een ongelukje, in de zin van: een prachtig sieraad is gevallen, maar wij rapen het gauw weer op, stoffen het af en zetten het weer op. Nee, het is onherstelbaar verwoest. Je bent het voorgoed kwijt. Geen mens die dat ooit weer goed krijgt of goed maakt. Er klinkt een wee. Immers, Juda heeft het aan zichzelf te danken. De mensen hebben gezondigd. En wel in die diepe zin, dat ze hun doel hebben gemist. Het is geen kleine vergissing geweest. Ze zijn juist helemaal de andere kant op gegaan. De ballingschap onderstreept dat. Ze zijn ver weg van het land van de belofte. Wat geeft dat een wroeging. Eigen schuld. Alles kapot. En dit gaat nooit meer weg.

VERKEERDE VRIENDEN

Deze woorden van de profeet en van Israël kunnen zich herhalen. Eén van de profeten vergelijkt Israël met een prachtig jong meisje. Ze is tot grote schoonheid gekomen. Ze is een vreugde voor de ouders en het gezin. Maar zij begeeft zich in een kring van verkeerde vrienden. Haar kroon wordt haar van het hoofd gerukt. Als oud vuil zwerft zij over de straat. Hoeveel gezinnen zijn er verscheurd doordat dit een of meer van de kinderen is overkomen. De welvaart heeft ontzaglijk veel mogelijkheden gebracht. De liberale geest heeft vreselijk veel deuren opengezet, met de krachtige roep: ‘Dat moet tegenwoordig kunnen!’ Maar wat heeft dit een afschuwelijk spoor van eenzaamheid en verwoesting achter zich gelaten. Hoe vaak hoor je niet van een einde in radeloosheid. De kroon is van het hoofd gevallen. Wee mij, ik heb gezondigd. Ik ben mijn levensdoel totaal misgelopen. Het komt nooit meer goed. Gebroken is het leven! Wie weet en ervaart er niet het nodige van?

ADVENT

Advent 2013. Ook dit jaar mogen wij horen van de Redder. Hij is geboren in Bethlehem. Hij is gekomen naar Jeruzalem. Hij is gelegd in een kribbe, gehangen aan het hout, het vloekhout. Het ‘hosanna’ en het ‘kruist Hem’ is over Hem uitgestort. Gods eigen Zoon is niet alleen gevallen, maar ook verbrijzeld. Dat gebeurde in onze plaats, door onze zonden. Maar Gode zij dank, ook voor onze zonden. Israël heeft niet alleen een terugkeer ontvangen uit de ballingschap. Israël heeft ook de vervulling van Gods beloften ontvangen in de Zoon van David, de Messias. En wij mogen met Israël erin delen. Ja, dat kun je nu wel zo zeggen, maar waar haal je dat vandaan? Ik denk aan de geweldige woorden die Paulus mag schrijven aan Timotheüs. ‘Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot het einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. Verder is mij weggelegd de krans van de rechtvaardigheid die de Heere, de rechtvaardige Rechter, mij op die dag geven zal. En niet alleen mij, maar ook allen die Zijn verschijning hebben liefgehad.’ (2 Tim.4: 7-8)

HOOFD OMHOOG Advent. Hij is gekomen, de Vredevorst. Wat een wonder. Wat een vreugde. Psalm 89 neemt ons mee in de lofzang: ‘Gij toch, Gij zijt hun roem, de kracht van hunne kracht. Uw vrije gunst alleen wordt d’ere toegebracht! Wij steken ’t hoofd omhoog en zullen d’eerkroon dragen, door U, door U alleen om ’t eeuwig welbehagen.’ Het hoofd omhoog. God legt ons de hand onder de kin en doet ons zien op Christus alleen. Halleluja.

Ds. B.J. van de Kamp is hervormd predikant te Hierden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 november 2013

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

EEN GEVALLEN KROON

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 november 2013

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's