De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

DS. A. VOS (1936-2013)

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

DS. A. VOS (1936-2013)

4 minuten leestijd

In de leeftijd van 77 jaar overleed woensdag 27 november in het Universitair Ziekenhuis te Gent in het vertrouwen op zijn Heere en Heiland Antonie Vos, dienaar van het Goddelijk Woord.

Anton Vos werd op 16 juni 1936 in Andel geboren. Na zijn schoolperiode werkte hij enkele jaren als timmerman.
Na een opmerkelijke verandering in zijn leven ging hij op latere leeftijd studeren. Het gezin verhuisde van Andel naar Gorinchem. De Heere zegende de studie en baande de weg naar de hervormde gemeente van Den Bommel, waar hij op 2 september 1979 door ds. A. van der Vlist, bij wie hij in Andel belijdenis had gedaan, bevestigd werd in het ambt van predikant.
In Den Bommel heeft hij met veel trouw en liefde negentien jaar gewerkt, in verbondenheid met kerkenraad en gemeente. Ook in ringverband gaf hij zijn krachten.
Zo heeft hij veel werk verricht in Stad aan ’t Haringvliet in een lange vacante periode. Op 28 juni 1998 ging hij met emeritaat, waarna hij samen met zijn vrouw terugkeerde naar het land van Heusden en Altena, hun beider geboortestreek. Ze gingen wonen in Wijk en Aalburg. In die periode deed hij enige tijd pastoraal werk in ‘s-Grevelduin-Capelle en viel hij in waar hij gevraagd werd.
Vanaf 1999 was hij werkzaam in het pastoraat in Veen.

ZIEKTE
Vorig jaar augustus openbaarde zich een ernstige ziekte. Verschillende keren werd de gang naar het ziekenhuis gemaakt, onder andere naar Gent. Aanvankelijk wees de scan uit dat de tumor was geslonken, maar helaas liet de meest recente scan zien dat de ziekte zich in alle heftigheid had doorgezet. Dat verklaarde zijn algehele vermoeidheid en verzwakking van de laatste maanden. Enkele dagen voor zijn einde ging zijn gezondheid heel hard achteruit. Hij mocht in vrede heengaan, rustend op het volbrachte werk van Jezus Christus, zijn Heiland.

VERWONDERING
In de rouwdienst, tevens dankdienst voor zijn leven, gehouden in de Hervormde kerk van Veen, stond ik als zijn wijkpredikant stil bij het opschrift boven de rouwkaart: ‘Mijn genade is u genoeg.’
Woorden die hij zelf had aangereikt. Ze vertolkten hoe hij in het leven stond en hoe hij zijn ambtelijke werk had verricht. Terugkijkend op zijn leven en levensgang, was er bij hem de verwondering dat de Heere hem in het hart had gegrepen en naar Zich toe getrokken. Onder een preek in de kerk van Andel over de arbeiders die weinigen zijn, – terwijl de velden wit zijn om te oogsten –, wist hij zich duidelijk geroepen door de Heere om te gaan studeren. Dat betekende een hele verandering voor hem en zijn vrouw, Jannie.
Anton ging naast zijn studie werken bij de PTT. Zij moesten zich het nodige ontzeggen, maar werden van alle kanten geholpen. Na enkele jaren studie mocht hij met dankbaarheid en in verwondering het beroep uit Den Bommel ontvangen en aannemen. Met veel liefde deed hij zijn werk en tegelijk ervoer hij zijn gebreken en tekorten als een doorn in het vlees. Daardoor mocht hij voor zichzelf steeds meer gaan zien dat Gods genade genoeg was. Gods kracht wordt immers in zwakheid volbracht! Woorden met een diepe inhoud die ons telkens weer brengen aan de voeten van de Man met de doornenkroon. Genade van God maakt ons klein en doet ons groot van God spreken, Wiens handen balsemen en helen.

ZAAIEN EN MAAIEN
Hij vond het moeilijk om het werk, dat hem lief was, los te laten. Ons lichaam is een aarden vat, dat gebroken wordt. Maar juist aarden vaten doen de hemelse schat van het Woord blinken en glanzen! Gods kracht wordt immers in zwakheid volbracht. In het besef dat de één zaait en de ander maait, mocht hij ingaan tot de oogst. Ds. J. Brouwer uit Veen las op de begraafplaats de woorden van Psalm 126.
‘Wie hier bedrukt met tranen zaait, zal eenmaal juichen als hij vruchten maait!’ Eenmaal zullen Gods knechten met gejuich ter goeder uur de schoven dragen in de schuur. Ze zullen een aarde zonder doornen en distels beërven.
We wensen mevrouw Vos, die met veel liefde haar man heeft bijgestaan, en de kinderen, die dicht om hun ouders heen stonden, en ook de kleinkinderen die een zeer meelevende en betrokken opa verliezen, veel kracht en troost toe. Zijn gedachtenis zij de nabestaanden maar ook degenen die hem als dienaar van Gods Woord en als ambtsbroeder hebben gekend en gewaardeerd, tot zegen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 december 2013

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

DS. A. VOS (1936-2013)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 december 2013

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's