Vier lezers, vier titels

Wie: drs. Els van Dijk
Waar: Veenendaal
Wat: directeur Evangelische Hogeschool (EH) te Amersfoort

Beste boek dat ik dit jaar las: De omhelzing (2011) van David Grossman. Waarom? ‘Kiezen is lastig, omdat er zoveel diversiteit is in wat ik lees. Van vakliteratuur tot romans. Na wat overwegingen kies ik voor De omhelzing. Ik had al eerder kennis gemaakt met deze bekende Israëlische schrijver, ook nog uit de tijd dat hij journalistiek werk leverde. Het nog in cellofaan verpakte kleine boekje op de presentatietafel van de boekhandel intrigeerde mij zo door titel en illustratie, dat ik het kocht. Het is een prachtig geschreven en wonderlijk mooi geillustreerd boekje. Klein van omvang, groot van inhoud. Bijzonder knap hoe Grossman de spannende elementaire processen van het leven weet te verwoorden. Hij laat zien dat elk mens uniek is (met alle bedreigingen van dien – de processen van individualisatie en autonomie), maar ook bedoeld om samen te zijn en te leven in verbondenheid. Het boekje valt met de deur in huis: ‘Je bent lief’, zegt de moeder van Ben. ‘Zoals jij is er niemand op de hele wereld.’ Deze liefdesverklaring roept bij Ben existentiële vragen op. Want als er niemand is zoals hij, betekent dat dat hij helemaal alleen is. Bij colleges lees ik voor uit dit boekje; aandacht gegarandeerd.’

Wie: Gertjan Glismeijer
Waar: Gouda
Wat: docent godsdienst en maatschappijleer Driestar College te Gouda

Beste boek dat ik dit jaar las: Word vernieuwd. Een theologie van persoonlijke vernieuwing (2011) van dr. W. van Vlastuin. Waarom? Ik las het tijdens de zomervakantie, onder andere ter voorbereiding op het eindgesprek van de master Gemeentepredikant aan de PThU. In Word vernieuwd gaat dr. Van Vlastuin in op de heiliging van de gerechtvaardigde en geheiligde gelovige. Wat werkt de gemeenschap met Christus nu concreet uit? Het meest boeide mij hoofdstuk 4, getiteld ‘Er is meer’. In dit hoofdstuk, dat Wesley en de heiligingsbeweging bespreekt, herkende ik allerlei onderwerpen die ook voorkomen bij de vroege tegenstanders van de Heidelbergse Catechismus. Zij ageerden tegen ‘het klein beginsel dezer gehoorzaamheid’ (v&a 114) en tegen de toegerekende rechtvaardigheid en heiligheid (v&a 60). De Goudse predikant Herman Herberts (1540/1544-1607) bleef erbij dat ‘de gerechticheyt wesentlick in ons vervult most werden’. Word vernieuwd is een boek om te herlezen. Breed, zorgvuldig en genuanceerd. Onbedoeld kan wel het bevrijdende van de Reformatie – sola gratia, het heil ligt buiten ons – vertroebeld worden. Wij worden rechtvaardig en heilig verklaard. Niet door een paus, maar door God Zelf in Christus (1 Kor.1:30). Dr. Van Vlastuin zal het beamen.

Wie: Theo de Koning
Waar: Nieuw-Lekkerland
Wat: Kerkelijk werker

Beste boek dat ik dit jaar las: Overwinning over de duisternis (2005) van Neil T. Anderson. Waarom? ‘Het is een werk dat iedere gelovige gelezen zou moeten hebben, juist omdat Gods waarheid vrij maakt. Dit boek is een opeenstapeling van Gods waarheid. De hele uitgave gaat in op wie je in Christus bent. Dit boek verandert je blik op jezelf als kind van God. Vaak blijven wij hangen in het geloof dat onze zonden vergeven zijn, maar dat we wel een zondaar blijven. Dit boek maakt duidelijk dat we wel zonde doen, maar in Gods ogen geen zondaar meer zijn. Want de identiteit van zon daar is aan het kruis gestorven en ik kreeg de identiteit van Jezus ervoor terug. Daarbij is het boek gelijk heel praktisch als het gaat over het toepassen van de waarheden wie je in Christus bent. De aanvulling met het complete bijbelse overzicht met teksten waarin God ons zegt wie we in Christus zijn, maakt dat je het Woord van God gaat proclameren; het Woord van de waarheid uitspreken over je leven. Een boek dat levensveranderend is en een absolute aanrader voor wie het nog niet gelezen heeft.’

Wie: drs. Arend Smilde
Waar: Utrecht
Wat: vertaler

Beste boek dat ik dit jaar las: Wereld in woorden. Geschiedenis van de Nederlandse literatuur, 1300-1400 (2013) van Frits van Oostrom. Waarom? ‘Een zo glorieuze combinatie van geleerdheid en schrijftalent als dit boek te bieden heeft is zeldzaam. ‘Het onderwerp is wat ver van mijn bed’, hoor ik al iemand zeggen. Natuurlijk, voor mij ook. Wie echter ook maar enige belangstelling heeft voor het verleden van de mensheid, die zal, lezend in dit boek, worden bekropen door het gevoel dat er eigenlijk geen interessanter soort geschiedenis is dan oude literatuurgeschiedenis. Wat is er nu boeiender dan de vroegste sporen na te gaan van wat mensen deden met taal, en wel met je eigen taal? ‘Dichter bij een geluidsopname uit de Middeleeuwen kunnen wij niet komen’, zegt Van Oostrom bij een citaat uit het Brugse Boec vanden ambachten, over ‘een gespreksonderwerp van alle tijden: het weer’. Op een andere manier net zo fascinerend is het gedeelte – met veel nieuwe onderzoeksresultaten, en in die zin zeker geen oud goud – over de anonieme ‘bijbelvertaler van 1360’ en diens moeite met zijn ‘beknagers’, geleerde critici die het hele streven naar een Bijbel in de volkstaal belachelijk en gevaarlijk vonden. Het slot van dat gedeelte is groots, maar wat volgt, veertig pagina’s over Jan van Ruusbroec, is nog mooier. Laat zo’n goed boek niet ongelezen.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen