NIEUWJAARSTOESPRAAK

Natuurlijk is de kerk geen bedrijf. We moeten ons als kerk ook zeker niet uitleveren aan managementjargon. Toch zou het van geestelijke luiheid getuigen wanneer we helemaal geen visie hebben. Het begin van een nieuw kalenderjaar is een goed moment om ons te realiseren waarom de kerk er is, wat we mogen verwachten van haar Heere en om stil te staan bij wat Hij van ons verwacht. De woorden die Jezus sprak aan het begin van Zijn bewind zijn steeds opnieuw onze nieuwjaarstoespraak. Daar gaf Hij de opdracht mee aan de gemeente: alle volken Zijn leerlingen maken, door hen te dopen in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

OPDRACHT

Het is goed om daaraan herinnerd te worden. De opdracht is zo vanzelfsprekend dat we hem snel over het hoofd zien. Randzaken nemen zomaar te veel tijd in beslag. Onderlinge meningsverschillen slokken te snel te veel energie op. Staat het leerling zijn van Jezus om anderen tot leerling te maken centraal in de gemeente? Volgen we Hem in ons eigen leven om anderen zo ook tot navolging te brengen?

VERLAMMING

De ijver en de verwachting waarmee we aan de opdracht gehoor geven, worden bepaald door de manier waarop we de werkelijkheid zien. Daar zit vaak een onderhuids probleem. Onbewust leeft er het idee dat er in deze cultuur maar één mogelijkheid is voor de kerk: krimpen en verdwijnen. De kerk en de gemeenten zijn vaak en op zoveel plaatsen zo krampachtig bezig met overleven en reorganiseren dat het vertrouwen ontbreekt. We denken dat de kerk wel moet verdwijnen, omdat onze cultuur geen ruimte laat voor geloof. We denken misschien dat God zo vertoornd is dat Hij ons wel moet verlaten. Om die verlamming te doorbreken is het goed om nog een keer te luisteren naar Jezus’ woorden. Hij geeft niet zomaar een opdracht. De opdracht is gebaseerd op Zijn macht en op Zijn trouw. Hem is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Er is geen enkele macht groter dan Hij. Ook belooft Hij met ons te zijn, alle dagen tot de voleinding van de wereld.

IMMANUËL

Dat laatste woord in de toespraak die Jezus aan het begin van Zijn nieuwe eeuw hield, vraagt extra aandacht. Het draagt een bijzonder geheim met zich mee. We horen er de heilige Godsnaam in klinken: JHWH, Ik zal zijn. De belofte die Jezus doet, is ook een herinnering aan de naam die Hij kreeg van de engel: Immanuël, God met ons. Ik ben met u, is exact hetzelfde, maar dan van de kant van Jezus gezien.

De naam Immanuël draagt Jezus als vervulling van de profetie in Jesaja 7:14. De oorspronkelijke context van de profetie is voor ons weer bijzonder actueel. De naam Immanuël is een teken dat de HEERE bij monde van de profeet aan koning Achaz van Juda geeft. Achaz is bang, omdat de koningen van Israël en Syrië gezamenlijk optrekken tegen Juda. De overmacht is groot en Achaz verwacht niets van de HEERE. Hij durft niet te geloven dat de HEERE sterker is en Juda kan verlossen. Een teken vraagt hij niet. Hij had ook niets te verwachten van de HEERE, behalve Zijn toorn. Achaz diende de afgoden en offerde zelfs zijn zoon (2 Kon.16:1-3). Tegen deze koning wordt gezegd dat de HEERE Zelf een teken zal geven in de geboorte van een kind met de naam Immanuël.

BELOFTE

Die naam is ook ons gegeven. Hij is met ons, alle dagen, tot aan de voltooiing van de wereld. Waarom zouden we dan denken dat het niet meer kan? Waarom zouden we denken dat Hij niet meer wil? Laten we ons richten op de belofte, op God in Jezus Christus. Dan verliezen zonde en schuld terrein in ons bestaan. Dan ontstaan er nieuwe hoop en gehoorzaamheid om ook in dit jaar met Zijn hulp leerling te zijn en leerlingen te maken.

Ds. J.A. van den Berg is predikant te Groningen en verbonden aan de IZB.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen