De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

24-UURS NIEUWSMACHINE

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

24-UURS NIEUWSMACHINE

7 minuten leestijd

Margreeth Boer werkt als politiek verslaggever bij de NOS en is regelmatig te horen op Radio 1. Wat is haar ervaring om anno 2014 als christen in Haagse mediakring te verkeren? Een dagboek.

ZONDAG

De NOS is een grote 24-uurs nieuwsmachine. Ik heb de luxe (want dat is het zo langzamerhand) niet op zondag te worden ingezet. Door de opkomst van nieuwssites op mobiele telefoons is het werk in korte tijd enorm veranderd. Via mijn smartphone heb ik het nieuws op zak. Om ‘bij te blijven’ in de nieuwsmallemolen spelen ook sociale media als twitter een grote rol. Het nieuws blijft maar binnen komen. Ook op zondag. Veel politici gebruiken zondagse tv-programma’s om ideeën te ventileren voor het politieke debat later die week. Ik vind het lastig hieraan te ontsnappen. Tijdens het koffie zetten na de kerk begint het al. Even de nieuwssites en mijn twitteraccount bekijken. Het blijft zeker niet bij deze ene keer.

MAANDAG

Het is een paar weken na Prinsjesdag. Het kabinet is op zoek naar steun bij de oppositiepartijen voor de begroting van 2014. Minister Dijsselbloem voert al een week gesprekken. Bij binnenkomst op de redactie lijkt het een gewone maandag te worden. De dienstdoende eindredacteur in Hilversum wil dat ik in de uitzending iets vertel over deze besprekingen. Snel loop ik door de gangen van de Tweede Kamer. Gelukkig tref ik Wouter Koolmees (D66) en Elbert Dijkgraaf (SGP) aan, die een inschatting geven van hun verwachtingen. Ik hoor dat de fractievoorzitters hun afspraken hebben afgezegd om in de buurt van het overleg te blijven. Tegen 4 uur ga ik naar het ministerie van Financiën, waar het overleg plaatsvindt. De politici komen aangewandeld, omringd door journalisten. Na half 5 vertel ik op de radio wat we weten. Het is niet veel, want we krijgen weinig te horen. Het wachten begint. De rest van de avond doe ik elk uur verslag op Radio 1. Het is ondertussen na middernacht. De Haagse politiek houdt zich niet aan kantooruren. Tegen 2 uur is het overleg afgelopen. Ik loop met een paar Kamerleden door een donker Den Haag en probeer zonder microfoon meer informatie te krijgen. D66 geeft aan dat het kabinet ‘echt over de brug moet komen, anders heeft het overleg geen zin meer’. Dat klinkt dreigend. Even bij de SGP informeren. ‘Wij houden niet van deze grote woorden, daar doen wij niet aan mee.’ Op de redactie monteer ik het materiaal voor de uitzending van de volgende ochtend. Om half 4 trek ik de deur achter me dicht. De volgende dag gaan de onderhandelingen verder. En Van der Staaij (SGP) twittert: ‘Het wordt spannend. Kabinet moet over de brug komen’. Politicus en journalist, met een christelijke levensovertuiging of niet, ieder heeft zijn eigen rol in dit politieke spel.

DINSDAG

Dinsdagochtenden verlopen volgens een vast stramien. De Tweede Kamerfracties vergaderen. Wij, de redacties van radio, tv en internet, vergaderen ook over het te verwachten politieke nieuws van de week. Om 2 uur begint het vragenuurtje in de Tweede Kamer. Alle Kamerleden zijn present. Een goed moment dus om daar rond te lopen. Maar ook buiten het vragenuur om zijn er veel contacten met Kamerleden en hun woordvoerders. De woordvoerder van de SGP belt. Kees van der Staaij wil aandacht vragen voor de website Second Love. Zou het journaal daar belangstelling voor hebben? Na wat heen en weer gebel met ‘Hilversum’ ziet de televisie er geen verhaal in. Misschien radio wel? Ik twijfel. Is het echt nieuws dat de SGP zich tegen deze website keert? Een collega vindt het een geweldig onderwerp. Het gaat over seks, zegt hij, en sex sells. De knoop is doorgehakt. De uiteindelijke keuze voor berichtgeving heeft niet zozeer met normatieve argumenten te maken, maar de volgende ochtend is Kees van der Staaij wel te horen in het Radio 1 Journaal. Er komt veel media-aandacht los. Dezelfde avond zit het Kamerlid bij Pauw en Witteman in de studio. Mijn collega krijgt gelijk: sex sells.

WOENSDAG

In de weken tussen Prinsjesdag en Kerst worden in de Tweede Kamer alle begrotingen van alle departementen behandeld. Om op een toegankelijke manier aandacht te besteden aan de begrotingen, nodigen we de ministers uit om twintig minuten lang de eigen begroting toe te lichten aan de hand van vragen van luisteraars. Als het de beurt is aan minister Schippers van Volksgezondheid komt er een vraag over de euthanasiewetgeving. De minister geeft aan dat je je kunt afvragen of de euthanasieregels voldoende duurzaam en toekomstbestendig zijn. Dat dit een gevoelig thema is, nu het kabinet voor een aantal maatregelen steunt op de bijzondere coalitie van D66, CU en SGP, blijkt meteen na de uitzending. CU en SGP willen direct opheldering van de minister. Worden de euthanasieregels opgerekt? De minister reageert later op de dag heel voorzichtig. Bij de redactie staan alle voelsprieten overeind. Zijn er tóch afspraken gemaakt met de kleine christelijke partijen over ethische zaken? Hoeveel invloed hebben deze twee kleine partijen eigenlijk? Zoveel dat ze hun opvattingen aan anderen kunnen opleggen? In discussies over medische ethiek lijken de journalistieke onderwerpkeuzes niet los te staan van een seculiere levenshouding. Dat wil niet zeggen dat in radio- of televisieverslag geen ruimte is voor een christelijk geluid. Maar dit geluid kan vanuit journalistiek perspectief neerkomen op het signaleren van een afwijkende mening, die interessant maar verder niet relevant is.

DONDERDAG

Om half zeven ’ s ochtends loop ik met een groot pak kranten onder de arm een stille redactie op. Eerst koffie. Dan een telefoontje naar de redactie in Hilversum. Daar wordt al op volle toeren gewerkt, want de uitzending begint om zes uur. De eindredactie wil van één van de regeringspartijen horen wat zij vindt van een onderzoek naar de kwaliteit van schoolgebouwen. Omdat het nog vroeg is, stuur ik een sms’je naar twee Kamerleden van VVD en PvdA. Ik bel meteen de woordvoerder van de staatssecretaris van Onderwijs maar even wakker. Ondertussen spit ik de kranten verder door. Om kwart over zeven belt het VVD-Kamerlid terug. Zij reageert even later in de radio-uitzending. Als de ochtenduitzending voorbij is, ga ik aan de slag met de voorbereidingen voor het CDA-congres. Ik loop even langs bij de CDA-fractie en informeer bij Sybrand Buma waar hij zaterdag in zijn congresspeech de nadruk op wil leggen. ’s Middags spring ik op de ‘dienstfiets’ en rijd naar het CDApartijbureau om met partijvoorzitter Ruth Peetoom bij te praten. Voor mij is dat een nuttige investering, ook met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen van 2014.

ZATERDAG

In het najaar houden de meeste politieke partijen een congres. Dit zijn goede momenten om mensen uit allerlei geledingen binnen de partij te spreken. Voor het politieke themakanaal Politiek 24 ga ik in Ede langs bij de ChristenUnie. Sinds de CU deel uitmaakte van een coalitie is de aandacht voor de partij gegroeid. Voor een aantal collega’s was het wennen. Nooit eerder hadden ze een congres van deze partij bezocht. Vergeleken met andere politieke partijen valt vooral het zingen en het bidden op. Mooi televisiebeeld natuurlijk: een zaal vol gevouwen handen en gebogen hoofden. De onbekendheid met de christelijke leefwereld is groot. Onlangs werd dat weer duidelijk bij de mazelenuitbraak. Het blijkt lastig om daar in de juiste bewoordingen over te berichten. Zo staat er opeens op internet: ‘Mensen uit de gereformeerde kerk laten zich niet inenten’. Uitleggen dat dit bericht niet klopt is moeilijk: ‘Ze zijn toch gereformeerd?’ Kennis van de kerkelijke kaart is er niet. In dit geval gaat het om een specifieke deelgroep binnen christelijk Nederland. Maar het voorbeeld staat voor meer. Het geeft aan dat binnen een grote redactie de kennis over de christelijke component van onze samenleving langzaam aan het verdwijnen is. Toch is er binnen deze nieuwswereld, waar een seculier mens- en wereldbeeld vanzelfsprekend is, ruimte om welk onderwerp dan ook ter tafel te brengen. En bij interviews kan ik alle vragen stellen. Dat maakt het een voorrecht deel uit te maken van de politieke redactie van de NOS.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 januari 2014

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

24-UURS NIEUWSMACHINE

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 januari 2014

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's