DS. J. FLIKWEERT (1959-2014)

Van harte gefeliciteerd met 2014!’
Zo kon je het gehoord hebben in de eerste twee dagen van het net begonnen jaar, uit de mond van hem voor wie de derde dag slechts acht uren duurde, Johan Flikweert, predikant van de hervormde gemeente Wierden.
Die morgen nam de Heere hem in een oogwenk tot Zich. Zoals we ook lezen: en Henoch wandelde met God en hij was niet meer.

VERSLAGEN
Het waren uren van opperste verwarring, die morgen van 3 januari en ook de hele dag en de dag erna en misschien nog wel. Het bericht verspreidde zich sneller dan vuur door kerkelijk Nederland dat ds. Flikweert onderweg was overleden.
Een hartstilstand maakte een einde aan zijn leven op aarde.
Het was voldoende geweest.

EEN LEVEN VAN 24/7
De strijd was ten einde.
Of hij lichamelijk ziek was? Nee! Psychisch misschien? Nee!
Onze broeder had een zware geestelijke strijd te strijden.
Nee, je zou het niet zeggen.
Waar Johan kwam, daar bracht hij vrolijkheid.
Een kwinkslag en een knipoog.
Het was gezellig als hij er was, in het gezin, in de kring van de broeders, in de kring van collega’s.
Johan was Johan. Hij kon ook enorm genieten van z’n nieuwe auto, zoals we onlangs deden. Maar wie Johan kende, wist dat er ook een heel andere Johan bestond.
Misschien meer de Johan van de nacht... Dan streed hij en dan leed hij vooral, worstelend aan Gods genadetroon – om Zijn ontferming.
Ik herinner me uit onze studietijd dat hij sprak over woorden uit 2 Korinthe 4:10, over het ‘altijd dragen van de doding van de Heere Jezus in het lichaam’ – toen al!
Lijden als herder aan het leven van de dwalende schapen.
Het was een lijden dat voor velen verborgen was, en daarom hier geen uitwijdingen daarover.
Het was een lijden dat voor de HEERE niet verborgen was.
Hij kende zijn geestelijke strijd, een strijd die heel veel van hem vergde, vandaar die 24 uren die hij in de dag (be)leefde.
Wij zeggen: Dat eist z’n tol.
Maar in Zijn ontfermen heeft de Heere hem op nog betrekkelijk jonge leeftijd uit het volle leven weg genomen; het is genoeg!
Kom nu maar Thuis, jongen!

PASTOR, PREDIKER, THEOLOOG
Wie was onze vriend en broeder? Een zeer aimabel mens. Een echte pastor! Hij kon een vraag stellen, je met z’n open en verwachtende blik aankijken zo dat je vanzelf ging spreken.
Als prediker was hij een mens die van z’n preken veel werk maakte. Een dominee die in 2013 preekte met woorden uit 2015, bij wijze van spreken.
Voluit bij de tijd, maar met de bijbelse boodschap van vroeger voor de zondaar van vandaag, opdat die zondaar gered zou worden door Christus.
Want dat leven was het beste leven, dat wist hij en daar verlangde hij naar om dat ten volle te genieten.
Hij las veel, niet het minst de Bijbel, studeerde en mediteerde; was volop theoloog die helemaal op de hoogte was van deze tijd.
Wat al lange tijd z’n interesse had, was de hemel en voor de Permanente Educatie had hij punten verzameld met de opstanding uit de doden, 1 Korinthe 15 – treffend!
Hoe was hij heel z’n leven bezig met het Leven en schuwde hij niet de dood onder ogen te zien en door de dood heen te verlangen naar het leven.

FILIPPENZEN 1
Wie de geestelijke strijd van Johan nog niet duidelijk is, mag lezen in Filippenzen 1:21-23. Dat is het ten voeten uit.
Zo hoorde God het gebed op Zijn tijd. De Heere nam hem weg uit de kring van zijn gezin, weg van de (klein)kinderen, weg van Corina. Ook zij kenden zijn strijd en verlangen. Daarom kunnen ze hun opa, vader en dierbare man terug geven aan de Vader, al zullen ze hem enorm missen.
Vader nam hem tot Zich!
Ook weten we dat de Heere zal zijn als een Man voor de weduwe en een Vader voor de degenen die geen vader meer hebben.
Die troost bidden we Corina en allen die bij haar horen toe, zo ook de ouders van Johan, die opnieuw een zoon zien voorgaan, niet minder ook Corina’s ouders.
Bidden we ook voor de gemeente van Wierden, die deze broeder zo ontzettend (!) zal missen.
Ze lijkt ontredderd.
Ze is ont-herder-d.
Nochtans Jahwe! Ik ben Die Ik ben en zo ben Ik er steeds bij als Herder Die hoedt en leidt.

In de besloten kring van gezin, familie en enkele intimi is Johans lichaam in het graf gelegd, wachtend op de grote Dag.

J. VAN HET GOOR, RIJSSEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen