MAMA INA ZIET DE ANDER
Stichting Hulp Oost-Europa zet zich in voor concrete winterhulp
Alles doet pijn door de kou. De gecondenseerde ramen van een restaurant geven wat warmte af. Voor de rest is het ijzig koud. Je loopt op straat, je leeft op straat en misschien vind je je einde op straat. Tenzij je mensen tegenkomt die jou zien, echt zien. Iemand als mama Ina bijvoorbeeld.
Hulpverlening aan mensen in Oost-Europa die tijdens de wintermaanden het niet zonder barmhartigheid van anderen kunnen stellen, is een belangrijk onderdeel van het werk van stichting Hulp Oost-Europa in Barneveld. In navolging van de Heere Jezus Christus wil ze barmhartigheid tonen aan de sociaal zwakken en recht doen aan mensen die onrecht wordt aangedaan.
Het werk gebeurt in samenwerking met plaatselijke christelijke gemeenten in Oost-Europa en met verwante organisaties. Dankzij contactpersonen in Roemenië, Oekraïne, Hongarije, Slowakije, Polen, Servië, Kroatië en Bosnië kan de stichting de sociaal zwakken in de samenleving helpen.
MAMA INA
Ina Dociu uit Roemenië is iemand die oog en hart heeft voor haar naasten in nood. Als je haar een keer hebt ontmoet, vergeet je haar niet meer. De vele dak- en thuislozen die zij helpt in Boekarest noemen haar mama Ina. Haar werk zorgt ervoor dat ze moeder is van een grote ‘familie’, bestaande uit Roma, vluchtelingen, zwervers en straatkinderen.
Ze is ver in de zeventig en woont in Boekarest. Haar hele leven heeft ze gezorgd voor anderen. Mama Ina maakt nu dagelijks maaltijden klaar en deelt deze uit.
‘God heeft mij geroepen om dit werk te doen. En ik weet me gedragen door de Heilige Geest.’
Mama Ina is lid van de Roemeens Evangelische Kerk (BER). Ze wordt ook ondersteunt vanuit deze kerk. Vanaf 1996 tot 2001 was ze directrice van zeven kindertehuizen in Boekarest. ‘De kinderen kwamen van de straat of uit ontwrichte gezinnen’, vertelt ze. Toen al zocht ze straatkinderen op in hun nachtverblijf onder de grond in het stedelijk ondergronds verwarmingsnetwerk.
In 2002 stichtte ze nog een kindertehuis in een dorpje in de buurt van Boekarest, waar achttien jongeren van de straat werden ondergebracht. Het werk werd overgenomen en mama Ina startte een nieuw tehuis, nu voor kinderen met psychische problemen. Door gewijzigde wetgeving van de Roemeense overheid moesten tehuizen worden gesloten.
BESTELBUS
Mama Ina bleef niet stilzitten. Ze breidde het straatwerk verder uit.
Vanuit haar tweekamerappartement nam het voedselproject een hoge vlucht. Dagelijks maakt ze in haar kleine keuken maaltijden klaar voor de allerarmsten. In de hal, gang, kamer en in kasten staan overal glazen potten met ingemaakte groenten en fruit voor de winter. Van tijd tot tijd neemt ze straatkinderen mee naar huis, die ze dan laat douchen en van tweedehands kleren voorziet. Mama Ina bezoekt samen met vrijwilligers met een bestelbus vol voedsel en andere benodigdheden dagelijks de bouwvallen in Boekarest. De meeste mensen uit Boekarest lopen er met een grote boog omheen, maar voor mama Ina zijn deze krotten haar bezoekadressen. Als mama Ina arriveert, heeft ze al gauw vele mensen om zich heen. Ze heeft brood bij zich en drukt iedereen een stuk in de handen. Een van de vrijwilligers overhandigt de volwassenen een exemplaar van Nieuwe Testament. ‘We delen voedsel uit, maar vergeten niet ook geestelijk voedsel te geven’, zegt ze.
ZINGEN
Tijdens al deze activiteiten getuigt ze van haar Heere en Heiland.
Ontroerend is te zien hoe ze samen met daklozen zingt. Geestdriftig zet ze een lied in. Daarna gaat ze voor in gebed. Mama is een voorbeeld van toewijding voor dit moeilijke werk. Alles wat ze doet, doet ze in de naam van haar Heere Jezus Christus.
‘Gelukkig hoef ik het niet alleen te doen en heb ik lieve vrijwilligers die mij helpen.’ Over de toekomst zit ze niet in. ‘Ik word ouder, maar ik weet dat het werk zal doorgaan als ik het niet meer kan.’
VERSCHIL
Mensen als Mama Ina maken het verschil. Zij maken concreet wat in Mattheüs 25 staat: ‘Want Ik had honger en u hebt Mij te eten gegeven; Ik had dorst en u hebt Mij te drinken gegeven; Ik was een vreemdeling en u hebt Mij gastvrij onthaald. Ik was naakt en u hebt Mij gekleed; Ik ben ziek geweest en u hebt Mij bezocht; Ik was in de gevangenis en u bent bij Mij gekomen.’
B.J.H.H. van Daalen werkt als communicatiemedewerker bij de stichting Hulp Oost-Europa in Barneveld.
GEBED
Stichting Hulp Oost-Europa ondersteunt mensen als Mama Ina met financiële middelen. Om het werk op een goede en verantwoorde manier te doen, vraagt ze om gebed: gebed voor hulpverleners, gebed voor geholpenen, maar ook gebed voor vrijwilligers die in Nederland actief zijn voor Hulp Oost-Europa.
STICHTING HULP OOST-EUROPA
Stichting Hulp Oost-Europa is in 1976 opgericht. Enkele jaren ervoor was de hervormde predikant ds. J. van Rootselaar in contact gekomen met christenen in Hongarije. In die tijd hielden de communistische regimes het midden en oosten van Europa in een ijzeren greep. Met name christenen hadden het moeilijk. Alles wat te maken had met kerk en godsdienst moest uit de openbare samenleving verdwijnen. Ds. Van Rootselaar wist door zijn ervaringen te delen vele christenen in Nederland in beweging te zetten. Vanuit de Gereformeerde Bond werd Stichting Hulp Oost-Europa opgericht. De eerste jaren kenmerkten zich door bemoedigingsreizen van bestuursleden en vrijwilligers. Tijdens deze reizen werden in het geheim bijbels en geestelijke lectuur de landen binnengesmokkeld.
In 1989 veranderde de politieke situatie in Midden- en Oost-Europa drastisch. Communistische leiders werden afgezet. Christenen mochten weer openlijk hun geloof belijden. Kerkelijke gebouwen en scholen die afgepakt waren door de staat, werden weer teruggegeven. De stichting heeft in die periode veel bijgedragen aan het opknappen en renoveren van kerken, scholen, pastorieën, instellingen. Uiteraard werd de geestelijke steun niet vergeten. Drukwerk kon zonder problemen op de plek van bestemming worden gebracht. Ook werd samen met predikanten en kerkenraden gezocht naar mogelijkheden om de naasten te helpen. Dat bleek noodzakelijk, want de vrijheid zorgde niet voor de gedroomde economische vooruitgang.
In het begin van de 21e eeuw zijn verschillende landen in Midden- en Oost-Europa aangesloten bij de Europese Unie. De verwachte economische vooruitgang kwam er niet. Ons werk is daarom niet klaar. We willen trouw blijven aan onze contacten, hen helpen en ondersteunen waar nodig. We doen dat in gezamenlijke verantwoordelijkheid met onze contactpersonen om samen te bouwen aan Gods Koninkrijk.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 januari 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 januari 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's