ENERGIE, EURO’S, EERLIJKHEID

MAANDAG
Mijn werkweek begint met een overleg van de strategiecommissie van het International Energy Agency. De vergadering begint om half 10 in Parijs. Mijn collega is evenals de meeste andere delegaties zondagavond al naar Parijs gegaan. Ik neem de vroegste trein naar Parijs en kom aan als de vergadering al ruim een uur bezig is. In hoog tempo worden allerlei internationale ontwikkelingen op energiegebied besproken. In de wandelgangen overleg ik met collega’s uit Denemarken en Engeland over onze inzet in Brussel in de discussie over de energiestrategie 2030.
Tijdens de lunchpauze maak ik met mijn collega een korte wandeling door de stad. Als we langs een kerk komen stel ik voor om even binnen te kijken; een neiging die ik heb bij iedere kerk in iedere stad. In dit geval is het ook een spontaan aanknopingspunt voor een gesprekje over God en geloof. Mijn collega heeft er helemaal niets mee en vindt het maar moeilijk te begrijpen dat ik iedere zondag naar de kerk ga. Tijdens de lunch praten we er nog een poosje over door.

DINSDAG
De dag begint met het wekelijkse overleg van ons managementteam. Na wat andere onderwerpen beginnen we met de zogenaamde vlootschouw. Ter voorbereiding op de beoordelingen die we deze maand moeten schrijven voor onze vijftig medewerkers, bespreken we op hoofdlijnen het functioneren van alle medewerkers en de beloningsvoorstellen. Hier komt het aan op rechtvaardigheid en zorgvuldigheid.
’s Middags overleg ik met de directeur van een onderzoeksinstituut waaraan we ieder jaar subsidie geven. Er moet fors bezuinigd worden en we bespreken daarvoor verschillende scenario’s. Bezuinigingen staan ook centraal in een overleg met een manager van onze uitvoeringsorganisatie. Het onderdeel dat verantwoordelijk is voor de uitvoering van ons energiebeleid moet in vier jaar tijd krimpen van 300 naar 200 fte. Achter iedere fte staat een mens, een gezin, een hypotheek…
Tussen deze overleggen door heb ik samen met de minister een gesprek met een aantal milieuorganisaties. Hoofdonderwerp is de inzet van biomassa in de energievoorziening. Het overleg illustreert dat duurzaamheid een ingewikkeld onderwerp is, waarbij eenvoudige oplossingen vaak niet voorhanden zijn.

WOENSDAG
Sinds kort heb ik op woensdag ouderschapsverlof. Het is heerlijk om tussen de volle en lange werkdagen door meer tijd en aandacht voor de kinderen te hebben. Het is nog wel wennen en vandaag loopt het ook niet zoals het zou moeten. De ochtend, als de kinderen op school zitten, gebruik ik de rust om een paar beoordelingen te schrijven.
’s Avonds heb ik een diner met de hoofdrolspelers bij het in september afgesloten Energieakkoord voor duurzame groei, georganiseerd door de voorzitter van de Sociaal Economische Raad. Het afgelopen jaar was ik namens het kabinet hoofdonderhandelaar bij het Energieakkoord dat is gesloten tussen het bedrijfsleven, milieuorganisaties, vakbonden, het kabinet en tientallen maatschappelijke organisaties. Een hectisch proces met enorme (financiële) belangen, waarin alle mogelijke onderhandelingsstrategieën zijn toegepast. Een proces ook waarin je als christen zo gemakkelijk onderuit kunt gaan. Het is niet bepaald eenvoudig om in het heetst van de ‘strijd’ altijd eerlijk, geduldig en vriendelijk te blijven en niet hoogmoedig te worden als je successen boekt.
Tijdens de onderhandelingen moest in essentie een grote kloof tussen socialistisch maakbaarheidsdenken en neoliberaal marktdenken overbrugd worden om tot een Energieakkoord te komen. Mijn perspectief op duurzaamheid is heel anders dan deze twee uitersten. De opdracht tot rentmeesterschap in combinatie met de belofte dat God het is Die garant staat voor een nieuwe hemel en nieuwe aarde, vragen wat mij betreft om ‘ontspannen verantwoordelijkheid’.

DONDERDAG
Vandaag heb ik een agenda die, zoals wel vaker, veel te vol is. Vanaf half 9 heb ik tien aansluitende afspraken, inclusief een lunchvergadering.
Een dag waarop ik God zomaar vergeet. Een overleg met collega’s van het ministerie van Financiën, een kennismakingsgesprek met een nieuwe directeur van een energiebedrijf, een interview voor een tijdschrift, een gesprek met een lobbyclub, een telefonische vergadering met Engelse en Duitse collega’s en tussendoor nog een aantal personeelsgesprekken. Met een hoofd vol gedachten, een tas vol met nota’s en brieven en een computer vol ongelezen e-mails ga ik naar huis.
Naast de contacten tussendoor plan ik eens in de maand een personeelsgesprek met de medewerkers voor wie ik verantwoordelijk ben. We bespreken hoe het werk gaat, staan stil bij de persoonlijke ontwikkeling en bespreken soms privézaken. Vandaag heb ik een gesprek met een collega die het werk niet goed aan kan. Het is zoeken naar de juiste balans tussen luisteren, vragen stellen en duidelijk zijn.
Ook spreek ik een collega wiens vader vorige week is overleden. Sinds jaren is hij weer in de kerk geweest. Openhartig spreekt hij over verdriet, dood en (on)- geloof. Ik luister vooral.

VRIJDAG
Gelukkig heb ik vandaag niet al te veel overleggen, waardoor ik achterstallige mails kan afhandelen en wat telefoongesprekken kan voeren.
Verder ben ik druk met de voorbereiding van het Kamerdebat over energie dat maandag gehouden wordt en waarvoor ik de inhoudelijke voorbereiding coördineer. ’s Ochtends krijg ik te horen dat ik met enkele collega’s om 4 uur bij de minister word verwacht om het debat voor te bespreken.
Mijn plan om vandaag eerder naar huis te gaan valt in duigen. Het is toch weer half 7 voordat ik thuis ben.
Tussendoor heb ik een vergadering van het Strategisch Beraad van het ministerie. We hebben onder andere een discussie over het thema ‘natuur en economie’. Mede dankzij de colleges Reformatorische Wijsbegeerte − wat nu Christelijke Filosofie heet −, die ik in mijn studententijd heb gevolgd, ben ik doordrongen van het gevaar van reductionisme. In mijn werk word ik dagelijks geconfronteerd met discussies waarbij haast alles gereduceerd lijkt te worden tot euro’s. Het is lang niet altijd eenvoudig om een constructief tegengeluid te laten horen.
De verhouding tussen geloof en werk gaat wat mij betreft niet in de eerste plaats over lastige situaties of ethische vraagstukken. Voorop staan voor mij eerlijkheid en betrokkenheid richting de mensen met wie ik werk, het leveren van hoge kwaliteit en het verstandig verdelen van mijn tijd en aandacht.
Vooral dat laatste is een strijd. Alleen dankzij de zegen van de zondag, dagelijks gebed en het lezen van Gods Woord is het mogelijk om − met vallen en opstaan − Jezus te volgen, ook in mijn werk.

MAANDAG
Toen ik gisterenavond mijn Blackberry in de oplader deed stroomden er al weer aardig wat mails binnen. Zo’n beetje alle managers in mijn omgeving bereiden zich zondagmiddag achter hun computer voor op de werkweek. Ik ben dankbaar dat ik dat in de kerk mag doen. Tussen alle mails zitten er ook een paar van de minister. Hij heeft het dossier voor het Kamerdebat bestudeerd en heeft nog de nodige vragen. Of ik maandagochtend vroeg langs wil komen. Het overleg dat ik gepland had met een Rotterdamse wethouder moet ik op de valreep afzeggen.
De hele maandag staat in het teken van het Kamerdebat. In de loop van de dag komt de inbreng van diverse fracties binnen en komen er voorstellen voor moties langs, waar we ons op voorbereiden. Na een snelle hap start om 6 uur het debat, dat zonder pauze doorgaat tot half 1 ’s nachts. Alles loopt gelukkig naar tevredenheid. Met een aantal collega’s drink ik na afloop nog een biertje en om half 2 stap ik mijn hotelkamer binnen. Er rijden al lang geen treinen meer naar huis. De huisbijbelkring die deze avond gepland stond, heb ik helaas moeten missen.

Jaco Stremler werkt als plaatsvervangend directeur Energie & Duurzaamheid op het ministerie van Economische Zaken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen