WARM EN KOUD ONTHAAL

Eerst het warme maar. Daar houden wij het meeste van. En Jezus ook. Het warme onthaal komt van buiten.

TRANEN

Een vrouw uit het stadje komt naar Jezus toe. Ze is een vrouw met een slechte reputatie. Ze staat bekend als zondares, ook al gaat dat meer over haar verleden dan haar heden. Ze komt naar Jezus toe, knielt huilend bij Zijn voeten neer, zodat ze nat worden van haar tranen. Ze droogt ze met haar haren, kust Zijn voeten en wrijft ze in met de kostbare, geurige olie, die ze bij zich heeft.

Dan het koude. Dat komt van de gastheer: Simon de Farizeeër. Het valt helemaal verkeerd bij hem dat deze vrouw zijn huis binnenkomt en dat Jezus toelaat wat ze doet. Zijn negatieve opinie over deze vrouw en daarmee verbonden over Jezus staat waarschijnlijk op zijn gezicht te lezen. De vrouw deugde volgens Simon niet en nu Jezus toelaat wat ze Hem doet, deugt Hij ook niet.

SCHULD

Jezus neemt het woord. Hij vraagt Simons mening. Een geldschieter had twee schuldenaars. De één was hem een bedrag van twee jaarlonen schuldig, de ander van twee maandlonen. Beiden konden ze niet betalen en aan beiden schold de geldschieter de schuld kwijt. Wie van de twee zal de geldschieter meer liefhebben? Simon hoeft niet naar een antwoord te zoeken: natuurlijk hij aan wie het meeste werd kwijtgescholden. Jezus stemt daarmee in. En Hij laat Simon nog eens naar de vrouw kijken en meteen ook naar zichzelf. Simon, ik ben je gast. Maar je hebt me ‘gewoon’ ontvangen. Je hebt mijn voeten niet laten wassen, je hebt me niet gekust, je hebt Mijn hoofd niet met olie gezalfd. Deze vrouw heeft Mijn voeten met haar tranen nat gemaakt en ze met haar haren gedroogd, ze heeft ze gekust, en ze heeft ze met olie gezalfd. Daarom zeg Ik u dat haar vele zonden vergeven zijn, getuige haar grote liefde. Maar wie weinig wordt vergeven, heeft weinig liefde.

LIEFDE

Is dat niet het grote probleem achter het koude onthaal van Jezus in het leven van mensen als Simon? Ze leven goed, gaan veel met de Schrift om, houden zich ver van de wereld. Maar ze hebben voor Jezus maar weinig zonden om te vergeven. Ze zijn er te goed voor. Daarom hebben ze ook weinig liefde voor Jezus. Zodoende krijgt Hij van hen gemakkelijk kritiek. En mensen met een verleden die het bij Jezus gevonden hebben, vallen ook onder die kritiek. De vraag is: als je nog zo goed bent, dat Jezus je maar weinig hoeft te vergeven, ken je dan jezelf wel? En ken je dan Jezus wel?

De verklaring van het warm onthaal van Jezus ligt in het vele dat Jezus moest en wilde vergeven. Daar leeft die vrouw van. Dat doet haar Jezus zeer liefhebben. Haar hart, haar ogen, en haar albasten oliefles lopen van liefde over.

KNIELEN

Nee, niet de liefde voor Jezus behoudt ons. We zijn juist daarin het meest zondaar dat we in liefde tekortschieten. De vrouw hoort van Jezus: Uw geloof heeft u behouden. Behouden worden we als we Jezus’ liefde ontdekken, waarmee Hij zichzelf voor ons gegeven heeft. Behouden worden we, als we die liefde geloven, en er ons door laten liefhebben. Dan worden al onze zonden, hoeveel het er ook zijn, genadig vergeven. Het gebeurt nog steeds dat mensen in de nabijheid van Jezus van een koud tot een warm onthaal komen. Kleine zondaren worden dan één met grote zondaren en knielen samen voor Jezus neer, verwonderd over Zijn warm liefdesonthaal.

Ds. A. de Lange is hervormd predikant te Dordrecht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen