Ds. J. Smit (1923-2014)

Zijn sterven betekent een groot verlies voor zijn kinderen, klein- en achterkleinkinderen en allen die aan hem verbonden waren. Zij missen in hem een liefhebbende en ook biddende vader en opa. Hij leefde met hen mee en zij met hem. Bijzonder zijn dochter Alice bezocht hem dagelijks even. Niet omdat het moest, maar vanuit de liefde van haar hart.

VIER GEMEENTEN

Ds. Jakob Smit werd geboren op 5 juni 1923 in Rotterdam. Hij trouwde op 17 juli 1952 met Anthonia Alida Riethoff. Meer dan vijftig jaar mochten ze in hun huwelijk in liefde en trouw met elkaar omgaan en blijde en moeilijke dingen met elkaar delen. Direct na hun huwelijk namen ze hun intrek in de pastorie van de hervormde gemeente van Groot-Ammers, waarheen hij een beroep had ontvangen, nadat hij zijn studie theologie had voltooid aan de Universiteit van Utrecht. Daarna mochten zij de gemeenten Werkendam, Soest (b.w) en Veenendaal dienen. Ruim 34 jaar. Ook mocht onze broeder na zijn emeritaat nog ruim elf jaar in de dienst van het Evangelie werken in het zorgcentrum De Engelenburgh in combinatie met pastoraat onder de hervomde gemeenteleden in de Lauta van Aysmaflat te Veenendaal. Hun huwelijk werd door God gezegend met vier kinderen, aangetrouwde, klein- en achterkleinkinderen. Ze mochten als een zegen van God ervaren worden. Toen zijn vrouw ernstig ziek werd, heeft hij zijn ambtelijke werkzaamheden neergelegd. Hij wilde voluit staan in de dienst van de Heere, maar nu wilde hij er voluit zijn voor zijn vrouw, die hem al die jaren in liefde en trouw had ondersteund in de dienst van God. Hij heeft haar een periode van ongeveer vier jaar liefderijk verzorgd en omringd. Haar sterven op 16 juli 2003 betekende een groot verlies voor hem. De eenzaamheid daaraan verbonden deed hem pijn.

LIEFDE VAN CHRISTUS

Ik heb hem leren kennen nadat ik zijn werk in de Engelenburgh / Lauta van Aysmaflat mocht voortzetten. Hij maakte mij wat wegwijs in dit werk. Toen merkte ik al hoe lief hem ook het werk onder de ouderen was geweest. Hoe hij ook onder hen had gewerkt vanuit het geloof, gedrongen door de liefde van Christus. Beter en persoonlijker leerde ik hem kennen toen hij meer zorg nodig had en onder ons kwam wonen in de Lauta van Aysmaflat. Toen mocht ik hem ontmoeten onder de bediening van het Woord, bij de viering van het heilig avondmaal en in het persoonlijk pastoraat. Hij was voluit dienaar van het Woord geweest en hij had rijk de genade van God in Christus mogen doorgeven. Nu kende hij meer en meer de aanvechtingen en de strijd met betrekking tot het geloof. Dat gaf ook droefheid in zijn hart, als hij dan zo weinig putte uit de Bron, Christus en Zijn volbrachte werk, ook voor hem. Maar de Heere leidde hem dan weer door Zijn Geest en Woord naar Hem, door Wiens werk hij gerechtvaardigd mocht zijn, en waardoor hij de vrede met God mocht kennen. Zijn hoop en verwachting was dan niet allereerst gegrond op zijn gevoel, maar op een Persoon, namelijk de Heere Jezus Christus en alles wat God in Hem geschonken had en nog schonk. Daarin lag zijn troost en de zekerheid van deze troost. Die troost had fundament. ‘Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Heere Jezus Christus’ (Rom. 5:1) schonken hem bijzondere hoop en troost.

VOORBEREID

Zo werd hij door God voorbereid om in te gaan in de eeuwige rust, die er overblijft voor al Gods kinderen. Wel onverwachts heengegaan, maar ook voorbereid. Om nu te mogen groot maken, Hem, in Wiens dienst hij had mogen dienen en ook door het geloof had leren leven. Het was geen dominee, maar een zondaar, die door God gerechtvaardigd werd, dankzij Christus, de Rechtvaardige.

Op donderdag 20 maart hebben wij zijn lichaam begraven bij zijn vrouw op de begraafplaats te Veenendaal, waar het rusten mag tot op de Grote Dag van Christus. Vooraf hielden we een dienst van Woord en Gebed, waarin Romeinen 5:1 mocht meeklinken. De Heere vertrooste zijn kinderen, klein- en achterkleinkinderen, maar ook allen die verdriet om zijn heengaan hebben. Moge bovenal, ook mede door zijn dienst in Gods Koninkrijk, Gods Naam groot en heerlijk worden gemaakt. En moge zijn nagedachtenis tot Gods eer en zegen van velen zijn.

H. VERMEER, EDE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen