Rust in de hof
Mattheüs 26:45 Toen kwam Hij bij Zijn discipelen en zei tegen hen: Slaap nu maar verder en rust.
Er zijn van die momenten waarop je het elkaar gunt. Je kijkt elkaar diep in de ogen en zegt: rust nu maar even uit. Gebeurt zoiets ook in de hof van Gethsémané?
Op het eerste gezicht ben je geneigd te denken dat de Heere Jezus deze woorden ironisch heeft bedoeld. Dat zou je goed kunnen begrijpen. De discipelen hebben ook aan Zijn tweede verzoek om met Hem te waken niet voldaan. Toen Hij na Zijn nieuwe gebedsworsteling bij hen terugkeerde, trof Hij hen alweer slapend aan. Teleurstellend zal dat zijn geweest. Terwijl de Heiland door de meest moeilijke uren van Zijn aardse leven ging, konden Zijn meest intieme vrienden maar niet wakker blijven. Als het er op aankomt, is de Messias zo geheel alleen. Als Hij dan voor de derde keer heeft gebeden en bij hen terugkeert, verwacht je een vermaning. En lijkt het alsof Hij schampert. ‘Ja slaap nog wat, dat hebben jullie per slot van rekening nog niet genoeg gedaan.’
RUST
Toch is het de vraag of Hij Zijn woorden zo heeft bedoeld. Om te beginnen lijkt de evangelist Mattheüs de discipelen wat te hulp te komen. Hij voert als reden voor hun slapen aan dat hun ogen ‘zwaar’ waren geworden. ‘Van verdriet’, zoals Lukas nog toevoegt. Niet dat de discipelen daarmee verontschuldigd zijn, maar hun falen wordt wel in een kader gezet. Zij hebben de laatste dagen en uren zo veel beleefd dat het hen, zelfs op dit zo gewichtige moment, even te veel is geworden. Zijn zij daarom te veroordelen? Dat lijkt Mattheüs niet te willen doen. Het bijzondere is dat de Heere Jezus dat ook niet doet. Integendeel. Let op het woordje ‘rust’ in onze tekst. Dat had er niet hoeven staan. Maar dat voegt Hij toe. Met reden. Hij gebruikte dat woord al eerder. In hoofdstuk 11 ontmoette Hij mensen die vermoeid en belast waren geraakt. Vermoeid door het dragen van een juk van door mensen bedachte regels. Belast met allerlei zonden die er ondanks die regels toch telkens waren geweest. In een verrassend mededogen had Hij Zich toen tot die mensen gericht en gezegd: ‘Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven’ (Mat.11:28).
RUSTBRENGER
Als een nieuwe leraar van goddelijke waarheid, maar dan wel in Zijn hoedanigheid van Zoon van God, van goddelijke Waarheid in eigen persoon, riep Hij de mensen tot Zich. Allen die zo belast waren geraakt, en die zich geen raad wisten. Die telkens weer nieuwe dingen te horen kregen en die ook van alles probeerden, maar tevergeefs en tot vermoeienis. Hij riep hen, ruimhartig en genadig, om tot Hem te komen. En om zo, in Hem en door Hem, de ware geestelijke rust te vinden. Rustbrenger wilde de Heere Jezus zijn. Ware, geestelijke Rustbrenger voor vermoeide zondaren. Terug naar Gethsémané. Zie de Heiland staan. Ja, Hij heeft een grote worsteling gehad, maar Hij is vastbesloten. Ja, Hij is voor Zijn kruis teruggedeinsd, maar heeft het toch aanvaard. Hij zal het grote werk volbrengen. En zorgen dat het sabbat wordt. Zorgen dat de rust er komt. De ware rust. Van verzoening door voldoening, voor eeuwig. Zie ook Zijn discipelen liggen. Hun ogen waren zwaar geworden. Ook het laatste juk – met Hem te waken – bleek nog te veel. Maar het komt niet op hún waken aan. ‘Zie, het uur is nabij gekomen’, zo vervolgt onze tekst, ‘dat de Zoon des Mensen zal worden overgeleverd in de handen van zondaren’. Het zal op Hém aankomen. Op Hem alleen. Daarom, als Hij dát weet, en als Hij hen zó ziet liggen, gaat Zijn hart genadig open. En Hij zegt: ‘Slaap nu maar verder en rust’. En rust! ‘Er blijft dan een rust over, voor het volk van God.’ Ja, het werk van de Heere Jezus loont. Vóór de sabbat komt, zal Hij alles hebben volbracht. In Zijn zwaarste uur wordt de eeuwige rust geboren, breekt de eeuwige sabbat aan. Dát wordt hen vergund! Sabbat wenst Hij hen. Niets meer moeten. Alleen maar rusten, in Hem. Alleen maar bij de HEERE zijn. Hem loven en prijzen. Om wie Hij is.
STIL ZIJN
Kennen wij deze rust al? Zalig worden is tot rust komen in het werk van Christus. Zalig worden is sabbat vieren, delen in de bruiloft van het Lam. Horen we het Lam hier spreken? Hij kent ons wel. Dit is Zijn Woord voor ons: ‘Ik zal voor u strijden, en gij zult stil zijn.’ Stil zijn dan. Jezus redt alleen.
Ds. M. Kreuk is hervormd predikant te Noordhorn.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 april 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 april 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's