Strijden tegen jezelf

Het is waar. Als je in de Heere Jezus Christus gelooft, mag je weten: al mijn zonden zijn vergeven. Als het Lam van God heeft Hij ze weggedragen. Maar tegelijk blijf ik zondaar. Dat wil ik niet meer, want wie ja zegt tegen God, belijdt daarmee: ik wil voor U leven. Daarom zingen we: ‘Mijn hart, o Hemelmajesteit, is tot Uw dienst en lof bereid.’

MAANDAG

Toch worden we telkens met die vijand geconfronteerd. De maandag na het afleggen van belijdenis al. Ja, misschien wel op dezelfde zondag als waarop ons ja klinkt. Ik denk aan woorden van Paulus: ‘Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars zalig te maken, van wie ik de voornaamste ben’ (1 Tim.1:15). Paulus zegt hierin volgens een catechisant dat ‘hij de voornaamste van de zondaars ís en niet was! Hier is te zien dat Paulus nu nog steeds zondigt, net zoals wij dat doen’. Dit betekent ook dat je moet strijden tegen jezelf. Omdat je jezelf kent als iemand die, ook als gelovige, nog voor de zonde open staat. Je bent geen haar beter dan wie dan ook. ‘Je moet jezelf bekeren, je zondige leven achter je laten en opnieuw geboren worden. Dit betekent niet dat het na één keer genoeg is. Nee, elke dag doen wij weer zonde’, aldus een catechisant.

ZONDE

Om goed te kunnen strijden moet je je vijand kennen. Daarom de vraag: Wat is zonde? Een antwoord is: Gods regels, de tien geboden, naast je neerleggen. Dat is waar, maar je kunt het ook zo zeggen: Alles wat in mijn leven niet tot eer van God is, maar gericht op mijn eer, mijn ik. Daardoor leef ik zoals ik het wil en zoals ik vind dat het goed is. En daarbij laat ik me leiden door mijn goede gevoel en mijn verlangens, mijn... Ik kan het zonder God af. Maar door Zijn Woord en Geest wijst Hij ons daarop: dat is zonde, zo wil Ik het niet. Maar Hij gaat ook verder. Zoals David leerde, leren wij het ook: het is niet alleen dit kwaad dat roept om straf, nee, ik ben in ongerechtigheid geboren, in zonden ontvangen (Ps.51). Bij mij van binnen zit een vuile bron van wanbedrijven. Daar komt alle ellende van de, van mijn zonde vandaan. Wat Jezus zegt, is waar, ook bij mij, als Hij wijst op wat er allemaal voor verschrikkelijks uit ons hart tevoorschijn komt (Matt. 15:19). Dat brengt ons bij het volgende.

STRIJDEN

Waarom zouden we strijden tegen de zonde? Omdat we het zondige van de zonde zien, zoals God die ziet: als afschuwelijk en gruwelijk. Hij is de Heilige, Die alleen maar goed is en doet. Ook voor ons. Daarom verwacht Hij dat wij ook heilig zijn. Maar als ik tegen Hem zondig, wat kwets en beledig ik Hem daar dan mee. ‘Wie Jezus wil volgen en liefhebben krijgt te maken met het feit dat je God elke dag pijn en verdriet doet omdat wij zondaren zijn’, liet een catechisant weten. Door eigen schuld schuiven er telkens weer zonden tussen mij en de Heere. Maar dat willen we niet en daarom willen we tegen de zonde strijden. Die strijd kunje niet los zien van de strijd tegen de duivel. Hij is het die je tot zonden, zondigen wil brengen. En daarvoor alles in stelling brengt. Om maar je ogen, je oren en zo je hart te bereiken. ‘In deze tijd krijgen we zoveel prikkels uit de wereld om ons heen. De duivel trekt zo aan ons’, ondervindt een catechisant. ‘We merken het niet altijd, omdat het al snel gewoon wordt wat we doen. Maar de duivel kan ook wachten. Hij wacht tot het juiste moment. En dan komt hij om aan ons te trekken en dan doet hij er alles aan om ons van Jezus vandaan te trekken.’

MOEDELOOS

We strijden tegen de zonde. We doen ons best, maar gaan toch (weer) onderuit. We geven toe aan een bepaalde verleiding. We kijken, we luisteren naar waar we niet naar horen te kijken, luisteren. We verspillen de tijd die God ons geeft en die we veel beter had kunnen besteden. We laten uit onze mond komen wat we niet hadden moeten zeggen. We herkennen onszelf in Paulus (Rom. 7): ik wil het goede doen, met heel mijn hart, voor God. Maar dat kwade is er ook. En o, zo dichtbij. Daar kun je moe en moedeloos van worden. Daar kun je de moed door opgeven. Ik zeg: Doe dat niet. Een catechisant: ‘Als het goed is heb je er verdriet van dat je de Heere verdriet doet door je zonde en wil je vergeving hiervoor’. En die is er. Johannes schrijft: ‘Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid’ (1 Joh.1:9). Hoewel we dat helemaal niet verdienen mogen we toch weer bij Jezus komen. Hij is een verzoening voor onze zonden. Belijden en dan ook bestrijden.

GENADE

Hoe kan dat? Het antwoord is: door Gods genade. Het zijn maar drie woorden. Maar ze zijn van geweldige betekenis. Als je alleen moet strijden, verlies je zeker. We hebben hulp nodig. Genade. En die is er! Daar heeft Jezus voor gezorgd. Daarom kunnen we ook zeggen: door Jezus. Voor Hem was er geen genade. Hij wilde voor zondaren de lijdensbeker leegdrinken, tot en met het kruis van Golgotha. Zo heeft Hij voor een bron van genade gezorgd die nooit uitgeput raakt. Daar mogen wij ook uit putten. Ja, daar moeten we uit putten. Alleen zo kunnen we tegen de zonde te strijden. We kunnen alleen staande blijven en overwinnen, omdat Jezus overwonnen heeft. Hij is gestorven om en voor onze zonden, maar Hij is ook opgestaan. En nu, als we dit lezen, is Hij Heere, Koning, in de hemel. De Vader heeft Hem alle macht gegeven. Daar, maar ook hier op aarde. Hier heeft Hij Zijn Geest gegeven in de gemeente, waar ik ook ben, mijn geloof belijdt en mijn strijd hebt te voeren tegen de zonde. Hij ziet ons en wil Zijn belofte waarmaken: Ik ben met je, alle dagen, door Mijn Geest. Ook en juist in die geestelijke strijd. Als we het biddend van Hem verwachten laat Hij ons niet in de steek.

NIET TEVERGEEFS

Het leven van het geloof, zei iemand, is geen wandelpark, maar een worstelperk. Je zult dat ervaren als je tegen de zonde moet strijden. Maar het is niet tevergeefs. We vallen soms (?) uit zwakheid in zonde, we kunnen van onszelf niet één ogenblik staande blijven. ‘Er is maar één persoon (Jezus) geweest die nooit iets verkeerds heeft gedaan’, zegt een catechisant. Daarom moeten we elke dag de toevlucht tot Jezus nemen. Hij werd in alle dingen verzocht tot zonde, net als wij. Maar Hij gaf er niet aan toe. Daarom kan Hij ons helpen in onze strijd. Is er vergeving, als ik toch (weer) heb gefaald, heiliging om in Hem veel vrucht te dragen? Ziende op Jezus bidden we: ‘Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart, beproef mij en ken mijn gedachten. Zie of er bij mij een schadelijke weg is en leid mij op de eeuwige weg’ (Ps.139:23,24). Dit tot eer van God de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.

Ds. W.C. Zuijderduijn is hervormd predikant te Rijssen.

BLIJVEN VOEDEN

Wie:

Mirjam Meerkerk

Wat:

18 jaar, studente Interieur & Vormgeving

Waar:

hervormde gemeente Schoonrewoerd ‘Maar Ik heb tegen u dat u uw eerste liefde hebt verlaten’ (Openb.2:4). ‘Ja, nu ben je nog vol van God, is alles nog fris in je hoofd. Maar wie weet is dat over een poosje wel anders. Dat is, wat er is gebeurd in de gemeente van Efeze. Ze waren vol van God, maar zijn inmiddels geloof, hoop en liefde kwijtgeraakt. Het lijkt eigenlijk wel op een vrouw die thuis hard werkt en zorgt voor een schoon huis en orde, maar haar liefde voor haar man is kwijtgeraakt. Dan lijkt het allemaal geen zin meer te hebben. Nu ik nog vol van God ben en graag over Hem deel met andere mensen, is het nog makkelijk om vol te houden. Graag zou ik dit zo willen houden. Maar we zagen het: bij de gemeente in Efeze ging het ook mis. Ik denk dat we ons met het evangelie moeten blijven voeden, elke zondag als we naar de kerk gaan. Zodat we een kleine kans of eigenlijk geen kans overlaten voor de duivel om ons bij het geloof, de hoop en de liefde weg te sleuren.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen