Sterk in zwakheid

DINSDAG

Dinsdagmorgen om 04.15 loopt de wekker af. Ik vertrek tegen 5 uur richting Dordrecht. Samen met ds. A. de Lange, ds. B. de Romph, zijn schoonzoon J. Hakkenberg, ds. G. van Wijk en zijn oom D. van Wijk vertrekken we richting Duinkerken. Vandaar varen we over. Onderweg worden vele herinneringen aan vorige conferenties en sprekers opgehaald. Na een voorspoedige reis komen we rond drieën in Leicester. Gauw inschrijven en nog even naar de kamer. Om 15.30 begint namelijk de eerste lezing. Ian Hamilton predikant te Cambridge opent de conferentie. Na het zingen van Psalm 146 houdt Andrew Davies de openingspreek over 2 Korinthe 4: 7-18. Paulus wordt als prediker onder kritiek gesteld. Hierdoor wordt hij gedwongen om zich te verantwoorden. Zijn antwoord is helder: Hij is zwak in zichzelf, maar God heeft hem een schat in een aarden vat toevertrouwd. In zwakheid komt Gods heerlijkheid openbaar. Een paradox: sterk zijn in zwakheid. Paulus is geen super dominee, want hij weet van zwakte, strijd en aanvallen. Toch heeft hij een rijke schat. Die heeft hij niet gevonden. Maar die heeft hem gevonden. God heeft hem (en ook ons) die schat gegeven. De schat is Christus. Christus dient centraal te staan in onze bediening. We hebben ons als dienaren bewust te zijn van deze paradox en deze te aanvaarden. Waarom? Om ons ootmoedig te houden. In het ambtswerk is er sprake van werkdruk en aanvechtingen. Maar God bemoedigt met Zijn beloften in die moeilijke, zware perioden. Doel van dit alles is: gemeenschap met Christus. De preek wordt met een tweetal conclusies afgesloten. Ten eerste: verlies de moed niet en ten tweede: Zie op Jezus en op de eeuwige heerlijkheid.

Tijdens een korte koffiepauze is er een moment van ontmoeting. Ik spreek met Matthew, die samen met een Turkse predikant werkzaam is in Gent in een voor Turkse christenen nieuw gestichte gemeente. Daarna begeven we ons naar de zaal voor de tweede lezing van David Meredith (Schotse Free Church). Een duidelijk betoog volgt over de prediking van zonde in de tegenwoordige tijd. De heerlijkheid van Gods genade kan alleen maar schitteren tegen de zwarte achtergrond van onze zonde. Als de zonde niet gepreekt wordt, kan er van Evangelieprediking geen sprake zijn. Meredith roept op om krachtig het kruis in het heden te preken. Uitgelegd wordt wat zonde is. Laat zien wat zonde concreet is, zoals Luther. Afgoderij was volgens hem: je vertrouwen op iemand anders zetten buiten Christus. Enkele slotopmerkingen: Wees je er als dienaar persoonlijk van bewust hoe destructief zonde is. Het is hoogverraad tegen God. Preek in de wij-vorm en niet in de jij-vorm. Roep op om de zonde te doden. En wees eerlijk en specifiek over de zonde. Na een heerlijke maaltijd, waarin weer heel wat afgepraat wordt met enkele Schotse predikanten, is het tijd voor de avondlezing.Garry Williams (directeur van John Owen centrum aan het London Theological Seminary) spreekt over ‘Semper Reformanda’.

WOENSDAG

Woensdag 23 april beginnen we om 7.30 uur met een prayer meeting. Een moment van gezamenlijk gebed, Johannes 21, de ontmoeting van Jezus bij het meer is de leidraad. Ik ervaar het als bemoedigend om samen met anderen te bidden voor een geestelijk herleven. Daarna wordt een stevig Engels ontbijt genuttigd. Ik spreek een predikant met een Tamil achtergrond uit Sri Lanka, die verzoekt: Bidt voor ons. Om 9 uur is de eerste lezing door Norman MacAuley (presbyteriaans predikant uit Noord-Ierland). Thema is: de kerk als schouwspel van Gods heerlijkheid naar aanleiding van Efeze 1 : 1-14. Even is er pauze. Tijd voor ontmoeting. Vandaag ontmoet ik mijn vriend Richard Mortimer uit Stroud. Ook ontmoeten we bekenden van voorgaande jaren. Het is tijd voor de volgende lezing. O. Palmer Robertson spreekt deze dag en ook donderdagmorgen over de Psalmen. In twee lezingen worden we meegenomen in zijn onderzoek over de structuur in de Psalmen. Een diagram helpt ons daarbij. Deze twee lezingen vormen echt een hoogtepunt voor mij en velen met mij. Hij neemt ons mee in zijn ontdekkingstocht. Heel bijzonder. Ik zie uit naar de verschijning van zijn boek hierover. Het is tijd voor de lunch. Ik raak in gesprek met een predikant uit Nigeria die in London werkt. Na het eten spreken we nog een Hongaarse predikant die voor EMF (European Missionary Fellowship) werkt. Jonge mensen komen naar London om snel geld te verdienen. Deze predikant zoekt hen in de vreemde op te vangen. Hij nodigt hen uit voor bijbelstudie en de diensten. Op deze manier zijn verschillende van hen zijn tot geloof gekomen. Wanneer ze terug gaan naar Hongarije (vaak na 1 à 2 jaar), verspreiden ze in Hongarije het Evangelie. Hij vraagt om gebed voor dit werk. ‘s Middags kregen we onder andere een lezing over John Knox. De Hervormer werd dit jaar 500 jaar geleden geboren. Stilgestaan wordt bij zijn leven en bij zijn visie op het avondmaal, waarin hij nauw aansluit bij Calvijn. Na het avondeten volgt een lezing van ds. Meredith over ‘De prediking van Christus in deze tegenwoordige tijd’. Een vurig pleidooi volgt, waarbij je soms wat moeite moet doen om vanwege zijn Schotse accent hem te volgen. We werden opgeroepen om de Christus van de Schriften te prediken. Vele lezingen worden met een toepassing afgesloten. Zo ook deze. Wat je dan onder andere raakt, is: preek met de gedachte om te verrassen. Preek de ergernis van het kruis. En onthoud dat in de prediking van Christus de Heilige Geest meekomt. Preek zo krachtig dat mensen er niet meer onderuit kunnen en gered worden door het geloof in Hem. Na een indrukwekkende dag, waarin we in lezingen en ontmoetingen veel van de Heere ontvangen hebben, zoek ik mijn kamer op.

DONDERDAG

Donderdag 24 april is er eerst weer de gebedssamenkomst. Ds. MacAuley begint de ochtend met een lezing over: De kerk, Gods getuige in de wereld. De kerk heeft een machtige boodschap. Blijf toch geloven, zegt hij, dat het Woord kracht doet. Sta naar eenheid. En houd vast aan de hoop. De slotpreek maken we – omdat we de boot willen halen – niet mee. Van verschillende broeders neem ik nog even afscheid. Kom je volgend jaar weer, is de vraag. ‘Lord willing’ zeg ik. (13-16 april 2015). Bemoedigd keren we naar huis terug. Het was goed omdat we ervoeren dat de Heere in ons midden was. Behouden mogen we thuiskomen.

Ds. J. Muller is hervormd predikant te Zetten-Andelst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen