De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Afstemming van de preektekst

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Afstemming van de preektekst

ds. A. van Vuuren

4 minuten leestijd

Vanwege een hartinfarct en bypassoperatie was ik de laatste paar maanden kerkganger in plaats van voorganger. Een leerzame ervaring. Je leert van de verschillende aanpak van collega’s. Dan blijkt weer dat ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Het deed me denken aan het woord van mijn markante oudleermeester prof. S. van der Linde. Hij zei destijds tegen ons als studenten: ‘In Gods volière heeft ieder vogeltje een plek, behalve de roofvogels.’ Het luisteren naar Gods Woord, gebracht door collega’s van allerlei pluimage, was voor mij ook een zegenrijke ervaring, al had ik best wel eens de neiging hier en daar een kritische kanttekening te plaatsen. Als kerkganger beleef je de lijdenstijd en de paasdagen toch weer anders dan als voorganger. Was ik als prediker heilzaam gedwongen me te verdiepen in betekenis van het lijden en de opstanding van onze Heere en Heiland, nu was het voor mijn gevoel allemaal wat vrijblijvender. Het ‘gewone’ leven slokt je op. Je moet er als hoorder om zo te zeggen ‘met de haren bijgesleurd worden’.

Ook had ik moeite met het feit dat ik in deze periode vier zondagen lang met twee preken over dezelfde tekst werd geconfronteerd. Nu is die kans dat je het zo treft natuurlijk groter als je lid bent van een vacante gemeente zoals ik. Toch dacht ik: dat moet toch anders?! Natuurlijk kunnen we het op een geestelijke manier proberen toe te dekken. Iedere predikant heeft een verschillende aanpak, zeggen we dan. Zo vullen ze elkaar mooi aan, zegt de positivo. Of: Paulus vond het ook nodig om dezelfde dingen te zeggen, zie de Filippenzenbrief. Of: dat wonder, daar krijg je toch nooit genoeg van?! En voorgangers kunnen zelfs zeggen dat de Heere juist nu deze tekst hen op het hart had gebonden. Toch bevredigen zulke antwoorden niet. Bovendien kunnen preken van twee voorgangers over dezelfde tekst zelfs conflicteren. Een medekerkganger sprak me er over aan en uitte voorzichtig zijn moeite daarmee. Maar al te vaak gaat het in deze tijd van het kerkelijk jaar om bekende teksten uit de evangeliën. Het kan voor de geoefende luisteraars geestdodend zijn om steeds over hetzelfde te horen preken. En dan vaak nog eenzijdig gericht op het komen van ons zondaren tot het heil. Ik bewonder overigens het geduld van de gemeente daarin. Maar moeten we zeker als voorgangers naar het woord van de apostel Petrus niet zijn ‘uitdelers van de veel veelkleurige (veelsoortige) genade van God’?! Hebben we als voorgangers niet een ‘te smal Bijbeltje’? Gods Woord biedt toch ook voor de lijdenstijd en de paasdagen gevarieerde stof genoeg, zodat het geestelijk leven in de breedte, de variëteit van het christenleven van daaruit aan de orde kan komen? De klacht van betrokken jongeren ‘het gaat altijd over hetzelfde’ is niet altijd uit de lucht gegrepen. Nu zijn er mogelijk collega’s die zeggen: bepaalde teksten zijn voor mijn eigen beleving te hoog gegrepen. Ds. J. van Sliedregt zei ooit in een lezing voor de Mannenbond: ‘Dan moet de prediker maar op de knieën net zo lang totdat de Heere hem voert tot de hoogte en diepte van de tekst.’ In ieder geval vraag ik het de collega’s: voorkom s.v.p. dat de gemeente van God op een zondag twee keer een preek over dezelfde tekst moet horen. Laten voorgangers met elkaar overleggen over de tekstkeuze en zo nodig een andere preektekst kiezen. Tegenwoordig dient de liturgie vaak vroegtijdig te worden aangeleverd. Laten ontvangers daarvan bij dubbeling van dezelfde tekst de voorgangers daarop attenderen. ‘Verandering van spijs doet eten’, lijkt me ook hierbij van toepassing. Het vraagt ongetwijfeld meer inspanning van de dienaren van het Woord. Een inspanning echter die rijk beloond wordt. Naar mijn overtuiging wordt de gemeente van Christus er door gebouwd.

DS. A. VAN VUUREN, CAPELLE AAN DEN IJSSEL

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 mei 2014

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Afstemming van de preektekst

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 mei 2014

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's