Globaal bekeken
Bij de Willem de Zwijgerstichting (Postbus 259, 3740 AG Baarn) verscheen het boekje Vrouwen rond Willem van Oranje van dr. Harm Veldman. Over de naam van prinses Juliana:
Koningin Wilhelmina (1880-1962) werd in 1909 moeder van prinses Juliana. Hoe zij en haar man Prins Hendrik aan deze naam kwamen vertelt Wilhelmina in haar autobiografie ‘Eenzaam maar niet alleen’. “Enkele jaren voor haar geboorte kwam een mijner oud-speelgenoten na een lange omzwerving van garnizoen naar garnizoen met haar man terug in Den Haag. […] Benieuwd kennis te maken met hun nieuwe huis, bracht ik ze aldaar een bezoek. Ik zag toen, dat de nieuwe laan waar zij woonden Juliana van Stolberglaan genoemd was en dit bracht mij aan het denken over deze voorzate. Sedert ik geschiedenis leerde, waren jaren verlopen en de herinnering aan Juliana van Stolberg was bij mij wat verflauwd; dit bezoek bracht haar weer helder in mijn gedachtenwereld terug. Ik herinnerde mij toen weer duidelijk wat moeder mij over haar gezegd had in de tijd toen wij onze lange gesprekken voerden over de invloedrijke persoonlijkheden die hun stempel hadden gezet op hun tijd en voor mijn geest zag ik weer al hetgeen de moeder van de Vader des Vaderlands voor de zaak des Vaderlands gedaan heeft. En zo kwam het, dat toen wij in de eerste maanden van 1909 ons ernstig moesten gaan bezinnen op namen voor ons kind er bij ons geen ogenblik twijfel was, dat het naar deze voorzate zou heten wanneer het een meisje was.[…] Het werd Juliana. Er was grote verbazing in den lande, toen mijn man haar zo aangaf.”
In Protestants Nederland schrijft Veldman hoe Philippus Melanchthon als eerste van de reformatoren (na Zwingli en Luther) tot een huwelijk kwam, hoewel hij niet tot de geestelijke stand behoorde en dus nooit een celibaatsgelofte had hoeven af te leggen:
Die vrees (voor Melanchthons gezondheid,vdG) zet Luther aan het denken: Is er in Wittenberg niet ergens een jonge vrouw te vinden die haar leven zou willen delen met Philippus? Het liefst iemand uit de hogere kringen. Nonnen die hun klooster zijn ontvlucht zijn er nog niet veel – die trend moet in 1520 op gang komen. Na een tijd krijgt Luther een ingeving die hem steeds meer bekoort: zou de dochter van de lakenhandelaar en vroegere burgemeester Hans Hieronymus Krapp (overleden in 1515) en zijn vrouw Katharina Krapp-Müntzer niet een geschikte kandidate zijn? Die dochter heet ook Katharina en is in hetzelfde jaar als Melanchthon geboren. Een enkel gesprek tussen Luther en de moeder leidt ertoe dat de familie Krapp een diner organiseert voor een viertal mensen: moeder Krapp, dochter Katharina, Martin Luther en Philippus Melanchthon. Die avond begint er iets van toenadering te ontstaan tussen Philippus en Katharina, hoewel zij geen academische vorming had ontvangen. Maar daar stapt Philippus over heen. Hij weet dat zij gewoon een goede vrouw voor hem zal zijn. Het komt in de herfst van 1520 tot de officiële verloving van Katharina met Philippus. Het huwelijk wordt gepland voor 25 november. Die dag neemt Philippus vrijaf van zijn werk – zij het met enige tegenzin! In een sombere bui schrijft Melanchthon aan vrienden dat hij ‘een ongelukkige daad’ verricht – hij vermoedt kennelijk dat het huwelijk veel problemen zal geven.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 mei 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 mei 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's