Je ziel tot rust brengen

Hoogmoedig zijn, zelf alles willen bepalen, onder de indruk van onszelf zijn, bewonderd willen worden, ontevreden zijn, de lat voor onszelf te hoog leggen: we willen het niet meer (lees vers 1). Hoe komt het van binnen ook daadwerkelijk tot een verandering?
Kan vers 2 ons helpen? Dat lijkt mij wel, want stil worden, je ziel tot rust brengen, hoe heilzaam kan dat zijn. ‘Voorwaar, ik heb mijn ziel tot rust en tot stilte gebracht, als een kind dat de borst ontwend is, bij zijn moeder, mijn ziel is in mij als een kind dat de borst ontwend is.’
De dichter heeft het over een kind dat geen borstvoeding meer krijgt, maar vast voedsel. Deze nieuwe stap naar de volwassenheid vond plaats als het kind een jaar of drie was. De peuter is de wereld aan het ontdekken. Opgewonden loopt de dreumes overal naar toe. Totdat het hem of haar te veel wordt. Gelukkig, daar is mama. Ze neemt het kind op haar armen. Wat een rust. Wat voelt dat veilig.

Rust van binnen
Velen lezen: ‘Zoals een gespeend kind bij zijn of haar moeder tot rust komt, zo kom ik bij God tot rust.’ Een mooie vergelijking: God als moeder. We lezen er ook over in Jesaja 66: ‘Zoals een moeder haar zoon troost, zo zal Ik jullie troosten.’ Maar er staat: ‘Zoals een gespeend kind bij zijn of haar moeder tot rust komt, zo is mijn ziel in mij tot rust gekomen.’ Het gaat dus om de rust van binnen. In je diepste zelf. In je diepste existentie.
Staat die rust los van God? Nee. Psalm 131 is een pelgrimslied, dat pelgrims op weg naar Jeruzalem zongen. Om in de tempel JHWH te ontmoeten. De Psalm begint ook met ‘HEERE’. Het gaat hier dus om een rust voor het aangezicht van God.
Is dit stil worden en je ziel tot rust brengen een vorm van bidden? Als het goed is, is het wel een onderdeel van ons gebedsleven. Toch is het geen bidden in de gebruikelijke betekenis. Want wij verstaan onder bidden toch vooral praten met God. Terwijl de dichter dat juist niet bedoelt. Want wie stil wordt voor het aangezicht van God, die luistert. We worden ons bewust van God, Die aanwezig is, Die door Zijn Heilige Geest woont in al Zijn kinderen. We worden stil om in de diepe stilte van de ziel de heilige stem van de Bruidegom te horen. God spreekt in de stilte. Hij dringt Zich niet op en houdt er ook niet van om met andere stemmen te concurreren.

Woord van God
God spreekt toch tot ons door middel van de Bijbel? Zeker weten. Deze stilte voor het aangezicht van God kan daarom ook niet zonder het overdenken van het Woord van God. Daarmee is niet alles gezegd. Het Woord van God moet ook kracht doen in onze ziel. Het moet ons van binnenuit veranderen. Hoe heilzaam is daarom de stilte. Want op het moment dat we stil worden voor God, dringt God de Heilige Geest door tot in de diepste lagen van ons bestaan. Dan verfrist Hij onze ziel, dan bevrijdt Hij ons van hoogmoed, trots en grootse dromen. Dan helpt Hij ons om onze prioriteiten opnieuw te ordenen. Dan neemt Hij alles weg wat niet ter zake doet. Dan wordt ons eigen ego in zijn ware gedaante ontmaskerd. Dan ontvangen we kracht om te sterven aan anderen en aan onszelf. Dan geven we uit handen wat wij belangrijk vinden. David mag in vers 1 eerlijk zeggen: ‘Mijn hart is niet hoogmoedig, mijn ogen zijn niet trots, ik wandel niet in dingen die te groot voor mij zijn’. Zijn geheim is: ik heb mijn ziel tot rust en stilte gebracht. Stil worden voor het aangezicht van God, zodat de Heilige Geest in ons kan werken om ons van binnenuit te vernieuwen.
Het is ontzettend lastig om stil te worden. Zoveel mensen, zoveel afleiding, zoveel ballen om in de lucht te houden. Spurgeon schrijft: ‘Het is niet zo gemakkelijk om stil te zijn. De zee tot bedaren brengen, over de wind heersen, een tijger temmen, dat is makkelijker dan je ziel tot rust en stilte brengen.’ Kunnen we dit alleen? Het is mijn overtuiging dat we in de christelijke gemeente te vaak teruggeworpen worden op onszelf. We zullen veel meer nog dan voorheen samen moeten oefenen (let hiervoor ook op vers 3).

Juk
Laten we het oog gericht houden op de Heere Jezus. Hij zegt: Kom tot Mij en Ik geef je rust. Neem Mijn juk op je. Dat is niet het juk van drukte, lawaai en stress. Dat is niet het juk van je hoogmoedige gedachten en je drang om te wandelen in de dingen die te groot voor je zijn. Het is het juk van de stilte, waarin Ik tot jou spreek, waarin Ik je leer wat het is om zachtmoedig te zijn en nederig van hart.

Ds. L.J. Vogelaar is hervormd predikant te Den Haag

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen