Toewijding en tucht

Net als bij Mozes wordt in het leven van Samuel al vroeg duidelijk dat de Heere een bijzondere roeping voor hem heeft. Ook zijn levensbegin was immers verre van vanzelfsprekend. Zijn moeder kon eigenlijk geen kinderen krijgen, maar op haar indringende bede in het heiligdom in Silo bij de priester Eli opent de Heere haar moederschoot en ontvangt ze Samuel. Ze houdt hem echter niet voor zichzelf, maar wijdt hem aan de dienst van de Heere.
Zo leert de jonge Samuel al meteen wat ware toewijding aan de dienst van de Heere betekent. Deze ervaring speelt in zijn hele geestelijke leiderschap een belangrijke rol. Steeds weer zien we hoe Samuel zijn geestelijk leiding geven invult door een voortdurende oproep tot overgave en toewijding aan de Heere.

WARE TOEWIJDING
In 1 Samuel 7 lezen we dat Samuel het volk oproept om zich met hun hele hart tot de Heere te bekeren en de afgoden weg te doen. Nadat hij Saul tot koning gezalfd heeft, roept hij het volk op de Heere te vrezen, Hem te dienen en naar Zijn stem te luisteren en Zijn bevel niet ongehoorzaam te zijn (1 Sam. 12:14).
Zou dit ook vandaag niet de kern moeten zijn van geestelijke leiding in de gemeente? Onze tijd kenmerkt zich door een enorme vrijblijvendheid. Mensen willen zich niet binden. Dat staat haaks op ware toewijding aan de Heere. Daarom is het zo nodig dat we van Samuel leren dat het een kerneigenschap van geestelijke leiders is dat ze oproepen tot volledige toewijding aan de dienst van de Heere.

GEVOLGEN
We vinden bij Samuel een tweede eigenschap, die nauw verbonden is met de eerste. Samuel schrok er namelijk niet voor terug om tucht te oefenen wanneer het volk of de koning ongehoorzaam waren aan het gebod van de Heere. Als het volk te kennen geeft dat het een menselijke koning voor zichzelf wil hebben, zegt Samuel hen flink de waarheid aan.
In wat wij tegenwoordig een stevige ‘donderpreek’ zouden noemen verwijt Samuel hen dat ze met deze wens in feite het koningschap van hun God aan de kant zetten. Samuel laat hen zien hoe ernstig de gevolgen daarvan zijn. Ook Saul krijgt na zijn daad van ongehoorzaamheid als hij zich bij het uitblijven van Samuels komst geheel ten onrechte de rol van priester aanmatigt en een offer brengt, in niet mis te verstane bewoordingen van Samuel te horen hoe ingrijpend de gevolgen zijn.

ZONDE
Samuel maakt keer op keer duidelijk hoe ernstig de gevolgen van de zonde zijn. Zelfs na zijn sterven spreekt de gestalte van Samuel, opgeroepen door de waarzegster, nog woorden van oordeel tot Saul, die God verlaten heeft.
Ook deze eigenschap van Samuel heeft ons veel te zeggen. Zou het gebrek aan ware toewijding in onze tijd er niet alles mee te maken hebben dat wij geen besef meer hebben van de grootte van onze schuld tegenover de Heere, en daarom ook niet van de grootte van de verlossing door het werk van de Heere Jezus?
Daarom is het juist in deze tijd zo belangrijk dat degenen die geroepen zijn om geestelijk leiding te geven de gemeente weer onomwonden wijzen op de ernst van zonde en ongehoorzaamheid aan de Heere.
Bij Samuel ontdekken we dus twee eigenschappen van geestelijk leiderschap. Hij heeft een scherp inzicht in de noodzaak om op te roepen tot een volkomen en hartelijke toewijding aan de Heere. Ook heeft hij de moed om tucht uit te oefenen en te confronteren met de ernstige gevolgen van ongehoorzaamheid.

Dr. M.J. de Vries uit Papendrecht is bijzonder hoogleraar christelijke filosofie in Delft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen