Liefde doen

Wie nadenkt over de gehoorzaamheid van een christen, moet bij de gehoorzaamheid van Christus Zelf beginnen. Christelijke gehoorzaamheid is geen item dat op zichzelf staat. Integendeel, christelijke gehoorzaamheid leeft van de gehoorzaamheid van Christus. Los van Christus vervalt christelijke gehoorzaamheid tot een vruchteloos en vreugdeloos bedrijf. Want altijd weer ontmoet een christen zichzelf als van huis uit een kind van Adam. Je kunt niet teren op je eigen vroomheid. De christelijke gehoorzaamheid komt alleen van de grond wanneer je met Paulus kunt zeggen: ‘Christus leeft in mij.’

BLOEI

Dan gebeurt er ook wat, al blijft het in deze bedeling gaan met lek en gebrek. Het is onmogelijk dat zo wie Christus door een waarachtig geloof ingeplant is, niet zou voortbrengen vruchten der dankbaarheid (HC, antw.64). Dat is sterke taal: het is onmogelijk. Waar de geloofsverbinding met Christus is, komt het leven tot bloei voor God. ‘Buiten het geloof in Christus is er geen plaats noch voor een godzalig leven, noch voor de practijk der godzaligheid.’ (J.G. Woelderink) Gehoorzamen heeft met horen te maken. Dit horen is meer dan alleen maar aanhoren. Het gaat om gehoor geven. Je neemt de boodschap ter harte en handelt ernaar. Bij de christelijke gehoorzaamheid geldt dit niet alleen ten aanzien van Gods geboden. Maar ook als het gaat om het Evangelie. Dat is het goede nieuws over Jezus Christus, Die is overgeleverd om onze overtredingen en opgewekt om onze rechtvaardiging. Die boodschap wordt in deze wereld verkondigd. Er klinkt bevrijdend nieuws. Daaraan is de oproep om deze boodschap gelovig te aanvaarden, verbonden. Aan deze oproep is alle vrijblijvendheid vreemd. Er is een bevel tot geloof dat gehoorzaamd wil worden. Je kunt erover twisten of de apostel Paulus dit bedoelt wanneer hij als doel van zijn apostolaat noemt: geloofsgehoorzaamheid (bewerken) onder alle heidenen (Rom. 1:5). Volgens J. van Bruggen gaat het om een specifieke uitdrukking, die alleen betrekking heeft op de heidenen. Hierbij betekent geloofsgehoorzaamheid dan dat zij terugkeren tot de dienst van God. Daarover is meer te zeggen dan in het kader van dit artikel mogelijk is. Dus laat ik deze uitdrukking hier verder liggen.

GEEN BOODSCHAP

Dan nog blijft de Schrift er duidelijk over: het Evangelie zoekt gehoorzaamheid, die inhoudt dat je aan de boodschap van dit Evangelie gehoor geeft. Daarvoor zendt God predikers. Hoe liefelijk zijn hun voeten! En toch zijn niet allen het Evangelie gehoorzaam geweest (Rom.10:16). Niet ieder in Israël zwichtte voor het goede nieuws over Jezus Christus. Dat is het. Niet luisteren is ongehoorzaamheid. De Christus van het Evangelie heeft er recht op dat je Hem erkent als Verlosser. Die ongehoorzaamheid blijft dan ook niet ongestraft. Straks zal Gods Zoon wraak oefenen over hen die God niet kennen en over hen die het Evangelie van onze Heere Jezus Christus niet gehoorzaam zijn (2 Thess.1:8). Behoor je tot die laatste groep, dan hoorde je het Evangelie wel, maar in ongeloof had je er geen boodschap aan.

GENADEGAVE

Ja maar, het geloof moet je toch gegeven worden? Nou en of. Geloven is een genadegave van God (Ef.2:8). Het gaat om een vrucht van Gods verkiezende liefde. Maar de God van de genade en de verkiezing behandelt ons als verantwoordelijke mensen. Dus spreekt Hij ons aan met het Evangelie, waarbij Hij ons roept tot geloof en bekering (DL I,3). Zo begint Hij in ons Zijn genadewerk. Zo houdt Hij het ook in stand en voltooit Hij het (DL V,14). Hier begint de christelijke gehoorzaamheid: bij het geloven in de belofte van het Evangelie over het heil in Christus. Ongeloof is ongehoorzaamheid. Dat is een scherp woord. Laten we het niet gebruiken bij mensen met een aangevochten geloof of wanneer de geloofsvrijmoedigheid (te) klein is. Dan kunnen we beter komen met woorden van troost en bemoediging, door te lokken met de liefelijke boodschap van het Evangelie. Maar we moeten het wel zeggen wanneer mensen hun weigering om te geloven op allerlei manieren goedpraten en soms zelfs ‘vroom’ goedpraten. Onwil en ongeloof moeten tot schuld voor God worden. Je kunt het niet maken om aan zo’n goede boodschap als het Evangelie is, ongehoorzaam te zijn.

DIENSTBAARHEID

\Christelijke gehoorzaamheid begint met geloof en komt uit in de levenswandel. Dat is een leven naar Gods geboden. Ook in het Nieuwe Testament hebben de Tien Geboden blijvende kracht. Daar kunnen we de Bergrede (Matt.5v) op nalezen. Het oude gebod blijft recht overeind. Het komt zelfs in nieuwe kracht op ons af. De volle diepgang van het gebod wordt onthuld. Op dat niveau zal Christus Zelf de werkelijkheid van dit gebod brengen. Want een christelijke levenswandel betekent in het nieuwe verbond: wandelen zoals Christus gewandeld heeft. Het is de proef op de som of je leeft in het licht van God (1 Joh.2:6). Concreet gaat het dan om een wandelen in liefde. Dat heeft met je hart en je handen te maken. Liefde is meer dan een gevoel. Liefde wil gedaan worden, in zelfverloochening en dienstbaarheid. Je gaat in het spoor van Christus. Dat zien we ook bij de Heere Jezus aan de vooravond van Zijn lijden. Hij wast Zijn leerlingen de voeten: min slavenwerk. Het is een teken van Zijn liefde tot het uiterste. Zo ver ging de Meester en Heere in Zijn dienende liefde. Hij nam de gestalte van een dienstknecht aan. Discipelen, nu moeten jullie het ook doen: elkaar de voeten wassen. Want Ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat ook u zult doen zoals Ik voor u gedaan heb (Joh.13:15).

NAVOLGEN

Bij het nakomen van het liefdegebod moeten we dus op Christus letten. Hij houdt ons het dubbelgebod van de liefde voor. Hij tekent ons er Zijn eigen portret in uit. We moeten de wet niet losmaken van Christus, ook niet wanneer die wet kenbron van ellende wordt. Wat God in Zijn wet van ons eist, leert Christus ons (HC, vr./antw.4): om lief te hebben, zoals Hij heeft liefgehad (Joh. 15:12). Daarmee verliest Christus’ gehoorzaamheid het unieke karakter niet. In Zijn gehoorzaamheid is Hij de Borg, Die onze schuld bij God betaalt. In dat opzicht is en blijft de Heere Jezus onnavolgbaar. Wij hoeven Zijn gehoorzaamheid niet over te doen. Als wij Hem maar wel in Zijn gezindheid navolgen (Filip.2:5). Die gezindheid is norm en oriëntatiepunt, om in de liefde tot God en de mensen bereid te zijn om te offeren (een groot woord). Niet ik ga voorop, maar God en mijn naaste.

WENDING

Dat is taal uit een andere wereld: de wereld van God. Die taal ligt kinderen van Adam van huis uit niet. Dat vraagt een radicale levenswending, een nieuwe geboorte door de Heilige Geest. Hoe serieuzer je het gebod neemt als gebod van Christus, hoe meer je op Hem wordt teruggeworpen. Dit red ik niet. Ook hier moet ik gered worden. Zo brengt het gebod ons bij het gebed. Om door de Heilige Geest naar het beeld van Christus (HC, antw.86) en het beeld van God (HC, antw.115) blijvend vernieuwd te worden. Op de weg van de christelijke gehoorzaamheid worden in concrete levenssituaties zelfstandige beslissingen gevraagd. Zo gaat dat toe in een volwassen geworden pinksterkerk (mondigheid). Maar dat gebeurt steeds in gebondenheid aan de geboden van Christus (horigheid), afhankelijk van de Geest van Christus.

Dr. H.J.C.C.J. Wilschut uit Bovensmilde is beroepbaar predikant in de Protestantse Kerk in Nederland.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen