Klussen in Roemenië
Werkvakantie in Oost-Europa heeft meerwaarde
Of we er zin in hebben, is een overbodige vraag. Samen met dertien andere jongeren en drie gezinnen zit ik op een zondag voorin in de Grote Kerk van Nijkerk, dicht bij de Roemeense dominee Szabó Árpád en zijn vrouw Valéria.
Vol aandacht wordt geluisterd als de dominee in het Hongaars vertelt over de streek waarin hij woont en hoe hij uitziet naar de komst van de Nijkerkse groep naar ‘zijn’ Suncius de Beius. Maar wat houdt zo’n werkvakantie, in samenwerking met Hulp Oost-Europa, in voor jongeren? En nog belangrijker wellicht: wat houden zij eraan over? In aanloop naar de werkvakantie naar Roemenië leven familie, vrienden en gemeenteleden volop met ons als groep mee. Mensen komen af op de actiedag die we organiseren en doen enthousiast mee met het volleybaltoernooi. Ook bij de collecte in de kerk mogen we een mooi bedrag ontvangen. Heel fijn, en ook nodig. Want van het geld dat we als groep ophalen, kunnen in Roemenië de bouwmaterialen en overige benodigdheden gekocht worden.
DORP
Suncius de Beius is een plaatsje in het noordwesten van Roemenië. Ondanks dat het dorp dus op Roemeense grond ligt, wordt er in dit gedeelte van het land overwegend Hongaars gesproken. Die diepe verbondenheid met Hongarije stamt uit de tijd dat het land nog drie keer zo groot was als vandaag, toen een groot deel van Roemenië Hongaars grondgebied was. Ook in de kerk van Szabó Árpád is Hongaars de voertaal. Het is een gemeente met zo’n 300 leden. Sommigen zijn woonachtig in andere delen van de wereld. Een oud schoolgebouw dicht bij de kerk zal dienst gaan doen als verenigingsgebouw. Maar voor het zover is, moet er nog het één en ander aan opgeknapt worden. In de tuin rondom het gebouw ligt behoorlijk wat puin dat geruimd moet worden. Bovendien zijn de muren van het gebouw toe aan een goede verfbeurt. Klussen die wij tijdens de werkvakantie graag met beide handen aanpakken.
WARM ONTHAAL
Op zaterdagochtend is het zover. Na alle voorbereidingen en voorpret in aanloop naar deze reis, kunnen we eindelijk vertrekken naar Roemenië. Na een goede vlucht en een hobbelige rit per bus, komen we aan in Suncius de Beius. Het onthaal is direct heel hartelijk: niet alleen de dominee en zijn gezin staan ons op te wachten, maar ook een groot aantal andere gemeenteleden. We worden door een gedeelte van hen begroet met kneepjes in de wang en knuffels, terwijl een andere groep ‘onze’ keuken in en uit loopt en druk bezig is om de maaltijd te bereiden voor de binnengestroomde nieuwelingen. Het geeft een warm gevoel om te zien dat de Roemeense gemeenteleden oprecht blij zijn met onze komst. En dat terwijl we nog niets hebben gedaan voor hen en we bovendien hun taal niet spreken. Het kenmerkt echter de bevolking van het plaatsje: de Roemenen blijven vriendelijk lachen en proberen zo goed en zo kwaad als het gaat een gesprek aan te knopen, al kijken ze af en toe vreemd op bij het zien van die gekke Hollandse gewoonten. Ook de jongeren uit de regio komen vanuit verschillende plaatsen naar ons toe om met elkaar bijvoorbeeld in de rivier in de buurt te zwemmen of een wandeling te maken door de omgeving.
KERKDIENST
De volgende dag kunnen we voor het eerst een kerkdienst van de Roemeense Hervormde Kerk bijwonen. In de dienst, waarin ds. Árpád voorgaat, komt een heel aantal kenmerken uit onze eigen gemeente terug. Toch is ook te merken dat we met elkaar in een andere cultuur beland zijn. Zo zitten mannen en vrouwen in de kerk gescheiden en wordt gedurende de dienst zeer regelmatig afgewisseld tussen het staan en zitten. Aan het einde van de samenkomst blijkt het kerkplein dé plek voor de gemeente om met elkaar bij te praten. En de Hollandse nieuwkomers worden daarbij niet buitengesloten.
AAN DE SLAG
Op maandagochtend kunnen de eerste werkzaamheden dan echt beginnen. Een aantal groepsleden gaat bomen snoeien in de tuin van de kerk in een nabijgelegen dorpje. Bovendien moeten de muren van twee gebouwen van de kerk en het interieur van één van de kerken geschilderd en gekalkt worden. Een tijdrovende klus, maar wel één waarvan het resultaat er mag zijn. De rest van de groep kan zich bezighouden met de kinderclub die georganiseerd wordt voor de kinderen uit de gemeente. Tijdens deze samenkomsten wordt er met elkaar gezongen en een bijbelverhaal verteld. Vervolgens kunnen de kinderen zich uitleven bij een leuke sport- of spelactiviteit.
PERSOONLIJKE BELEVING
Voor mezelf heeft deze werkvakantie geleid tot een aantal inzichten. Misschien wel de belangrijkste: tevreden zijn met wat je hebt. Het lijkt een open deur, maar wanneer je je in Oost-Europa bevindt, is zelfs stromend drinkwater geen vanzelfsprekendheid. Diverse keren maakten we mee dat wij (en de andere huizen in Suncius de Beius) geen kraanwater konden gebruiken door een lek in de waterleiding. Op zulke momenten ben je aangewezen op een vat restwater en de rivier in de buurt. De reparatiewerkzaamheden kunnen een dag duren, maar ook week. En dan te bedenken dat de inwoners gemiddeld eens in de twee weken met zo’n waterafsluiting te maken hebben. Binnen onze eigen groep versterkte deze werkvakantie bovendien de onderlinge band. We kenden elkaar al behoorlijk goed en vormden in Nederland twee vriendengroepen. Op reis merk je echter dat je elkaar nodig hebt bij het uitvoeren van taken en dat je simpelweg niet om elkaar heen kunt wanneer je samen in één gebouw leeft. Doordat je voortdurend met elkaar moet samenwerken om een doel te bereiken, bouw je tegelijkertijd mooie vriendschappen op. Maar ook het contact met de lokale bevolking en de interesse van beide kanten is een motivatie om mee te gaan. Het is mooi om te weten dat we ondanks de taalbarrière een geweldige overeenkomst hebben: het geloof in Jezus Christus. Die band gaat over elke landsgrens heen.
Aline Kornet uit Nijkerk ging op werkvakantie naar het Roemeense Suncius de Beius.
WERKVAKANTIES
Stichting Hulp Oost-Europa in Barneveld organiseert bijna tien jaar werkvakanties naar Oost-Europa. De stichting stimuleert jeugdverenigingen tot een ‘Vakantie met een plus’. Meer informatie is te vinden op www.vakantieplus.nl, www. hulpoosteuropa.nl of via het kantoor van Hulp Oost-Europa (tel. 0342-420554; Herbert van Daalen).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 8 augustus 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 8 augustus 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's