Boekbespreking

Rosaria Champagne Butterfield Een onwaarschijnlijke bekering. Het verhaal van een hoogleraar Engels die het christelijk geloof ontdekt. Uitg. De Banier, Apeldoorn; 215 blz.; € 16,95

Schrijver Frans Kellendonk typeerde Amerika ooit, in een reisreportage (1984), als een land dat ‘eerst is verzonnen en toen ontdekt’, het is allereerst een droom, ‘een schitterende droom, waaronder het land kraakt en zucht’. Nog in 2012 ging de bekende historicus en journalist Geert Mak op zoek naar Amerika (zo letterlijk luidt de ondertitel van zijn jongste bestseller). De stichters van New England wilden volgens hem een ‘nieuwe, schone bladzijde in de geschiedenis van de mensheid’. In Amerika worden de ondeugden van Europa nog altijd trots de rug toegekeerd. En kan godsdienstig Amerika paradoxaal genoeg ‘trots zijn op een diep zondebesef’, zo las Mak bij Steinbeck.

Wie het bekeringsverhaal van Rosaria Champagne tot zich neemt, kan al lezend het gevoel bekruipen: ja, ook dit is dus Amerika. Ze hebben daar ultracalvinisme zonder weerga. Het hoeft niemand te verbazen: christelijk rechts doet er in zijn fanatisme (verplichte kinderadoptie en extreem thuisonderwijs) niet onder voor uiterst links. Het is maar waar je trots op bent. Het is jammer dat Champagne’s autobiografie zo Amerikaans blijft, zelfs kritiekloos Amerikaans. Uitermate jammer, want de bekering die beschreven wordt, is die van vrijzinnig religieus naar ‘religieus rechts’, en dat is behalve boeiend inderdaad nogal onwaarschijnlijk, zoals de titel meldt. Het is geen bekering van atheïsme naar christelijk geloven, het is niet die ontdekking van het christelijk geloof die onderwerp is van schrijven, hoewel de ondertitel in de Nederlandse uitgave dat doet vermoeden – Rosaria Champagne is katholiek opgevoed. Toch gebruikt zij het woord bekering voor de omwenteling in haar leven en heeft zij de gebeurtenissen die plaatsvonden als schokkend ervaren, ze schrijft over ‘een geestelijke reis’ die ertoe leidde dat zij haar leven ‘aan Christus verbond’. Zij was hoogleraar Engels in Syracuse en gespecialiseerd in negentiende- eeuwse literatuur en cultuur, als feministe was ze graag actief in een lesbogemeenschap.

Ds. Ken Smith, predikant ter plaatse, schreef haar een brief met vragen over de vooronderstellingen van haar onderzoek. Het persoonlijk contact dat ontstond, leerde haar anders te gaan denken: ‘Het Woord van God werd in mijn hart groter dan ikzelf was’. En dit nieuwe is ook echt nieuw! ‘Ik kom aan de grenzen van de taal als ik mijn leven in Jezus Christus probeer te beschrijven.’ Het geloof is gericht op Christus als Persoon en niet op een idee. Daardoor is het één groot avontuur. Het geeft een mens een nieuwe identiteit. Te mooi om waar te zijn? Te mooi om niet waar te zijn. Aanbevolen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen