Vasthoudend van aard
Zolang ik er de kracht voor krijg zal ik me inzetten voor deze stichting. Er wordt hier goed werk gedaan en daarvoor moet draagvlak zijn bij de kerkelijke gemeenten, maar ook bij de overheid. Aan het woord is ds. M. van der Linden uit Dirksland.
Ds. Van der Linden spreekt deze woorden in 1973 als voorzitter van de Stichting Jeugdwerk Goeree-Overflakkee. Vanuit deze stichting wordt het kerkelijk jeugdwerk op het voormalige eiland begeleid. In 1966 kwam deze stichting van de grond. Geen rechtstreekse afdeling van de HGJB, maar inhoudelijk wordt in de geest van de HGJB gewerkt. Van 1966 tot 1972 was ondergetekende in dienst als regionaal jeugdwerkleider. Na mijn vertrek kwam de heer D. den Boon. Als adviseur woonde ik namens de HGJB de bestuursvergaderingen bij en zodoende kwam ik veelvuldig in contact met ds. Ries van der Linden.
LEVENSVERWACHTING
Op 29 mei 1939 werd Marinus van der Linden in Utrecht geboren. Hij werd geboren met een Spina Bifida, een open ruggetje. De conclusie van de artsen, na onderzoek, was: ‘In dit stadium is het niet goed mogelijk operatief in te grijpen. De levensverwachting van dit kind is te gering.’ De weg van de kleine Marinus mocht anders lopen. Na de middelbare school studeerde hij in Utrecht theologie. In 1967 werd hij kandidaat tot de heilige dienst. De eerste gemeente die hij mocht dienen, was Sint Philipsland. In 1972 kwam hij naar Dirksland en binnen niet al te lange tijd raakte hij betrokken bij het werk van genoemde stichting. Tijdens een kennismakingsgesprek zei hij tegen me: ’Jeugdwerk heeft altijd mijn belangstelling gehad en de Stichting Jeugdwerk Goeree-Overflakkee mag goed werk doen. Niet alleen voor de HGJB-verenigingen, maar ook breder. Denk aan het werk van de padvinders, de plattelandsorganisaties enzovoort. Het zou jammer zijn als de overheid de subsidiekraan langzaamaan dichtdraait.’ Lachend voegde hij er aan toe: ‘Ik ben nogal vasthoudend van aard, daarom zal ik ook richting overheid mij inzetten voor blijvende steun.’
BELANGSTELLING
Als voorzitter stelde ds. Van der Linden zich grondig op de hoogte van de activiteiten die door de jeugdwerkleider werden opgezet. Was er een jeugddag voor de kinderen van de clubs, dan woonde hij een gedeelte van de dag bij. Was er een activiteit voor de oudere jeugd, dan verzorgde hij de opening of de sluiting of nam een programmapunt voor zijn rekening. Hij was geen voorzitter die alleen maar de papieren voor de bestuursvergaderingen las, nee hij kreeg de informatie uit de eerste hand. Doordat hij zelf er bij was. Hij had een diepe belangstelling voor dit werk en niet minder voor de jongeren zelf. Ooit was ik bij een sluiting van een jongerenbijeenkomst. Daar sprak hij slechts enkele eenvoudige woorden. Maar de jongeren luisterden. Onder andere zei hij daar: ’Morgen is het zondag. Dan word je in de kerkdienst verwacht. Zorg dat je er bent, want daar spreekt de Heere God ook tot jou. Samen met andere jongeren mag je dan iets beleven van de gemeenschap van de heiligen… Maar ook als het maandag wordt, dan is God bij je. Bij fijne dingen, ook als het minder goed gaat… Laten we dat niet vergeten. We staan er niet alleen voor. Jij niet, ik niet, niemand van ons… Ga met deze belofte straks naar huis…’
WERKEN MET TALENTEN
Na het overlijden van ds. Van der Linden schreef dr. C. van Sliedregt in De Waarheidsvriend onder andere: ‘Ds. Van der Linden mocht werken met het ene pond van het Evangelie. Aan het slot van zijn kleine getuigende autobiografie lezen we: ‘Terugkijkend… ik hoefde niet te werken met talenten die ik niet gekregen heb, maar ik mocht werken met het éne pond van het Evangelie. Als het komt tot het afleggen van rekenschap, heeft Zijn pond winst opgeleverd. Hoeveel? Ik kan dat niet overzien. Dat is aan Hem! Soli Deo Gloria!’’
VASTHOUDEND
De vasthoudendheid van ds. Ries van der Linden kwam al ter sprake. Die kwam ook aan het licht bij het voorgaan in kerkdiensten. Door zijn handicap was lopen en lang stilstaan nooit zijn sterkste kant. Toch stond hij zondag aan zondag op de kansel! Tot het niet langer meer ging. Toen preekte hij zittend…
A.J. Terlouw uit Zeist is oudstafwerker van de HGJB.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's