De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Je naam geschrapt

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Je naam geschrapt

4 minuten leestijd

De betekenis van een naam in Israël heeft ook een keerzijde. Je naam kan geschrapt worden. Dat gebeurt als je halsstarrig bent. Je wilt je hoofd niet buigen voor God. Je wilt niet leven in Zijn verbond, voor Zijn aangezicht, tot eer van Zijn heilige NAAM.

In het boek Deuteronomium neemt Mozes afscheid van zijn volk. Het is zijn laatste oproep om trouw te blijven aan God. Want Hij is de God van het verbond. Dit volk is Zijn volk. Hij heeft het verlost uit Egypte. Hij schenkt het een nieuwe toekomst, het land van belofte, een land dat overvloeit van melk en honing.

TOORN EN GENADE

Maar, zegt Mozes, daar hebben jullie het niet naar gemaakt. Hij verwijst dan naar de zonde met het gouden kalf. Daarmee hebben jullie de HEERE zeer toornig gemaakt. God wilde jullie niet meer vanwege jullie halsstarrigheid. Hij zei: ‘Laat Mij begaan, dan zal Ik hen wegvagen en hun naam van onder de hemel uitwissen. Dan zal Ik u tot een volk maken dat nog machtiger en talrijker is dan dit’ (Deut.9:14). Daarop reageert Mozes door vurig voorbede te doen voor het volk. Tegenover de toorn van God kan hij nu alleen maar pleiten op Gods genade. ‘Ze zijn toch Uw volk en Uw eigendom, dat U met Uw grote kracht en met Uw uitgestrekte arm hebt uitgeleid!’ (Deut.9:29).

EXODUS

In de Hebreeuwse Bijbel begint het boek Exodus met de woorden ‘Dit nu zijn de namen’. Dan volgen de namen van de zonen van Jakob. De lijst wordt afgesloten met de woorden ‘Alle zielen die van Jakob afstamden, waren zeventig zielen; Jozef echter was al in Egypte’. Zelfs in Egypte, het slavenhuis, zijn ze er allemaal, alle zeventig. Er wordt er niet één gemist. Want Jozef, de verloren gewaande zoon, was er al (Ex.1:5). In het boek Exodus lezen we ook van de openbaring van de heilige NAAM. De God van Abraham, Izak en Jakob is de HEERE. De openbaring van Gods NAAM is verbonden met de sluiting van het verbond. Maar de grote namen uit de geschiedenis worden in Exodus niet genoemd. Naar alle waarschijnlijkheid is de prinses die Mozes vond aan de oever van de Nijl de latere vrouwelijke farao Hatsjepsut en is Amenofis II de farao van de uittocht (Gispen). In de geschiedenis van het oude Nabije Oosten zijn dat namen die klinken als een klok. Maar in Exodus worden ze niet gehoord.

NABAL

In 1 Samuël 25 wordt ons de geschiedenis verteld van Nabal en Abigaïl. David en zijn mannen hadden de kudde van Nabal beschermd. Daar mocht hij best wat voor over hebben. Het was de tijd dat de schapen werden geschoren. Nabal had er maar liefst 3000. Dan ben je erg kwetsbaar. Maar dankzij David was geen schaap verloren gegaan.

Het was dan gebruik om uit dankbaarheid zulke beschermers te belonen: ‘Geef toch uw dienaren en uw zoon David wat uw hand zal vinden (1 Sam.25:9). Nabal heeft er geen cent voor over. Dat hoort niet. Daarmee maak hij zichzelf onmogelijk. Gelukkig redt Abigaïl de situatie. Alsnog stuurt ze naar David een vorstelijk geschenk. Even later zal ze hem persoonlijk ontmoeten. Ze valt aan zijn voeten en zegt dan: ‘Laat mijn heer toch geen aandacht schenken aan deze verdorven man, aan Nabal, want zoals zijn naam is, zo is hij: Nabal is zijn naam en er is nabela, dwaasheid, in hem’ (1 Sam.25:25).

MINACHTING

Nabal betekent dwaas. In deze geschiedenis heet hij ‘meneer Dwaas’. Maar zou dat zijn oorspronkelijke naam zijn geweest? Of is zijn naam geschrapt en is het ‘meneer Dwaas’ geworden, vanwege zijn minachting van David? David heeft wel een band met Nabal. Hij heeft zijn kudde beschermd. Zelfs spreekt hij hem aan als ‘uw zoon David’ (1 Sam.25:8). Maar vanwege zijn ‘dwaasheid in hem’ snijdt hij die band bewust door. Daarom wordt zijn naam geschrapt. De dwaas zegt in zijn hart: ‘Er is geen God.’ Dwaas is het ook David te verwerpen. Want David is de gezalfde van de HEERE.

VERLOST

Onze naam krijgt zijn diepste betekenis als hij verbonden wordt met de NAAM. God de HEERE is de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Dat wordt nu in beeld gebracht en bevestigd door de doop. In de doop hoor ik in het geloof de HEERE zeggen: Ik heb je verlost, Ik heb je bij je naam geroepen, je bent de Mijne, dus je wordt in eeuwigheid niet geschrapt. Dat is het grote mysterie dat je beleven mag in het geloof: die onderdompeling in de genade van onze Heere Jezus Christus, in de liefde van God en in de gemeenschap van de Heilige Geest.

Ds. H.J. de Bie uit Huizen is emeritus predikant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 september 2014

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Je naam geschrapt

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 september 2014

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's