Globaal bekeken

• Het verdient onze dank, dat Martin Mudde zich bij zijn studie heeft verdiept in deze prediking van ds. L. Kievit in de eerste periode (1945-1952) die hij in Putten doorbracht. In deze jaren heeft ds. Kievit zich met zijn prediking gericht tot zijn gemeente, die doorploegd was door het onzegbare leed van de wegvoering van zoveel Puttenaren van wie het grote merendeel nooit meer is teruggekeerd. De Verbi Divini minister, de dienaar van het goddelijke Woord, draagt het troostersambt, dat is de kern, en hij heeft als eerste en voornaamste taak in het Woord te arbeiden en daardoor de gemeente op te bouwen in het rechte geloof. Dat geloof wordt aangevochten en de vorst der duisternis is altijd op de been om het aan het wankelen te brengen. In het midden van het Woord van God staat het boek Job. Calvijn, een van de grootste Schriftuitleggers en predikers van de kerk van alle eeuwen, die bijna de gehele Heilige Schrift heeft becommentarieerd en bepreekt, heeft zich intensief met Job bezig gehouden. Het is geen wonder dat ds. Kievit eveneens vanuit het boek Job de troost van het Evangelie brengt aan Putten. Kenmerkend is daarbij dat hij evenmin als Calvijn zich verliest in de problematiek van de vragen van het ‘waarom?’ en de zogenoemde theodicee, een in wezen onbijbelse en wijsgerige poging om Gods handelen op rationele wijze te rechtvaardigen. Vlak naast Job staan middenin de Bijbel de Psalmen, die ons op de lippen gelegd worden, waarin wij leren niet allen onze ziel op te heffen tot God, met al onze klachten, noden, schulden en zonden, maar vooral ook om Zijn lof te zingen, zelfs in het donkerst van de nacht. De lof van God komt altijd uit de diepte.

Over het verlies van ds. C. Balke (1926-1958), de broer van dr. W. Balke die in 1956 naar Indonesië werd uitgezonden:

Wij werden als familie ook door zo’n groot leed getroffen toen mijn vader en moeder hun oudste zoon moesten afstaan, en wij onze oudste broer. Hij stierf 31 jaar oud te Rante Pao. De slag kwam onverwacht en hard aan. In de haast onmogelijke communicatie vanwege de verstoorde politieke verhoudingen destijds kwamen 14 dagen na elkaar twee telegrammen. Het eerste luidde: ‘Balke zeer ernstig ziek, alle hoop opgegeven.’ Het tweede telegram maakte een eind aan het laatste vleugje hoop. (…) Wat werden wij toen gesterkt door de rouwdienst te Baarn ( januari 1958), waarin ds. L. Kievit voorging over Rom. 14:7-8. Ik citeer uit het slot: ‘hij is niet meer van ons / …/ ja maar hij is allereerst voor Hem / …/ Diezelfde Heere zegt: echt, mag Ik hem hebben? / …/ ja, Heere, want hij is U wel toevertrouwd / …/ toen het sterven werd. En als het verrijzenis worden zal? Dan nog zal hij niet van ons zijn, maar van de Heere. Gelukkig te weten dat er één levensgemeenschap is waarin we elkander niet kwijtraken. Niemand van ons, zegt Paulus, want wij zijn des Heeren. Van ons, neen van Hem. Daarin ontvangen wij troost en steun. De tranen worden milder en het verdriet wordt wat stiller, want leven en sterven liggen in goede handen, want niemand van ons leeft zichzelf en niemand sterft zichzelf. Hetzij dat wij leven, wij leven de Heere, hetzij dat wij sterven, wij sterven den Heere, hetzij dan dat wij leven, hetzij dat wij streven, wij zijn des Heeren. Amen.’

het boekje zijn ook drie preken van ds. Kievit opgenomen, waarvan twee uit het boek Job.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen