Globaal bekeken

Van Peter Dilling namen we verschillende bijdragen op uit Kerk op Dordt. Hij treedt nu, evenals ds. J. Belder, terug uit de redactie van dit goed geredigeerde kerkblad. Hier nog een bijdrage van Dillingh:

‘Nu we in Dordrecht zijn gearriveerd, en afscheid en intrede en de eerste kennismaking met de nieuwe gemeente achter den rug hebben, grijpen we opnieuw naar de pen, om ons pastorale hoekje te vullen,’ schreef ds. Sietze Wouters (1902-1974) in het Gereformeerde Jongelingsblad van 12 juli 1946. (…) ‘Ik zit met deze moeilijkheid: zal ik nog doorgaan met te schrijven over de onderwerpen, waar we het tot nog toe over hadden, of – moet er nu eens wat andere stof naar voren worden gebracht? Jullie weten: via het dansen kwamen we terecht bij verkeering, verloving, huwelijk, opzitten, ja, bij allerlei, wat verband houdt met de meest intieme dingen van ons leven als man en als vrouw. Nu kreeg ik een brief, waarin stond: Schrijft U nu altijd weer daarover? M’n antwoord is: Liever niet. Het leven is te gevarieerd om slechts één onderwerp te bestrijken. Wel hebben we dit bemerkt: Wat grijpt het sexueele toch diep in het menschelijk leven. Ook in het geloofsleven.’ ‘Ik heb tegenwoordig het gevoel, dat ik zoo’n soort biechtvader word, waaraan de jongens en meisjes gaan schrijven, wat ze denken, en met welke moeilijkheden ze worstelen op het gebied van het sexueele leven. Hartelijk dank ik jullie voor het vertrouwen. Telkens sta ik echter voor dit feit: het is onmogelijk, de vragen in het openbaar te behandelen. Daar zijn ze te intiem voor. Ze worden zelfs hoe langer hoe intiemer. Ik ben dan ook besloten, om met verschillende van mijn lezers persoonlijk te correspondeeren, en zoo de vragen te beantwoorden.’

Bart Wallet schreef samen met Liesbeth van Huit-Schimmel en Paul van Trigt een fraaie studie onder de titel Zeeburg. Geschiedenis van een Joodse begraafplaats, 1714-2014. Een fragment.

Iets van de armoede in joods Amsterdam wordt zichtbaar in het verhaal van de diamantbewerker Jonas Arons. Op 12 april 1895 deed hij bij de gemeente Amsterdam aangifte van de geboorte van een levenloze zoon. Vervolgens vervroegde hij zich bij de NIHS om verlof te krijgen zijn kind te laten begraven op Zeeburg. Daarbij bleek dat hij een schuld bij de joodse gemeente had van 68 gulden, terwijl hij bovendien vier gulden diende te betalen als begrafeniskosten. De voorzitter was genegen om in dit geval alleen de onmiddellijke betaling van de vier gulden te eisen, maar ook dat bleek voor Arons niet op te brengen. Hij begaf zich vervolgens naar Zeeburg, waar hij om half zeven ’s avonds – even voor het ingaan van de sjabbat – de bewaarder het verlofbiljet van de burgerlijke stand liet zien. Omdat het verlof van de NIHS ontbrak, weigerde Verduin echter het lijkje aan te nemen. Arons schoof het vervolgens onder de schutting door en keerde terug naar de stad. Via Verduin, het bestuur en de burgemeester van Diemen kwam de zaak bij de officier van justitie terecht, die Arons ontbood en scherp waarschuwde zoiets nooit meer te doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen