Straf en ontferming

Dat komt duidelijk naar voren in de tweede helft van de psalm. Maar ook in het eerste deel treedt dit al voor de dag. Wij moeten dan letten op het veelvuldig noemen van de naam HEERE. De naam staat er in hoofdletters: Jahwe dus, Gods verbondsnaam. De naam waarin Hij Zijn liefde, trouw en ontferming heeft geopenbaard.

SPANNING

Zo komt er een grote spanning in deze boetepsalm. Enerzijds is er de straf, zelfs de toorn en grimmigheid van God. Maar anderzijds is het: HEERE, God van het verbond. God van ontferming en vergeving... En... de naam HEERE staat zelfs voorop! Voordat de dichter het heeft over de straf en de toorn, heeft hij het eerst over de Naam: HEERE, Jahwe, God, Die genade kent, Die weet van vergeving en vernieuwing. Straf mij dan maar, maar niet in Uw toorn. Zij lijken elkaar uit te sluiten: de straf en de liefde van God. Toch brengt dit juist de bijbelse spanning in dit lied. Hieruit blijkt dat er een kind van God aan het woord is. Niet een vreemde, niet iemand die God niet kent. Die zou nooit zo kunnen spreken. Want hij kent het geheim niet dat de straffende God tegelijk de God van ontferming is, de trouwe Verbondsgod.

GEHEIM

De dichter kent dit geheim wel. Daarom loopt hij niet weg als de Heere hem straft, maar hij loopt Hem juist aan en zegt dan: En toch bent U, mijn HEERE, mijn Verbondsgod, God Die Zich over mij zal ontfermen. Dat weet ik, dat blijf ik geloven, daarop blijf ik hopen, en ik blijf U erop aanspreken. Door alles heen blijft het dus toch: HEERE. En daarin blijft de zekerheid dat de dichter die HEERE toebehoort, dat hij kind is van deze straffende, kastijdende en toch liefhebbende Vader. Daarom komt die naam HEERE telkens in de Psalm terug. Hij wil Hem er voortdurend aan herinneren dat Hij toch de HEERE is, zijn HEERE.

MOTIEF

Waarom hij dat doet, wordt ons duidelijk in vers 5, wanneer hij zegt: ‘Verlos mij om Uwer goedertierenheid.’ Hier komt het eigenlijke motief duidelijk naar voren. Het is, opdat de dichter op grond van de Naam kan vragen om zijn verlossing. Want de naam HEERE laat zien dat Hij goedertieren is. Dat betekent: God is getrouw. Hij is goed en genadig. En dat alles op grond van Zijn verbond. En dit verbond houdt in dat de HEERE belooft: Ik ben uw HEERE, Ik zal in alle nood voorzien. Ik vergeef uw zonden. Ik zal u getrouw leiden. Dat beloof Ik, dat zal Ik doen. Daar geef Ik Mijn Naam op: HEERE. En u kunt Mij er altijd op aanspreken.

PLEITEN

Inderdaad. Daar maakt deze dichter nu gebruik van. Enerzijds belijdt hij dat hij verdiend heeft om gestraft te worden. Want hij is zelf ontrouw geweest. Zelf heeft hij dit verbond verbroken, menigmaal. Maar al is dit waar, daartegenover blijft de HEERE trouw aan Zijn verbond. Hij verbreekt Zijn verbond nooit. Daarom pleit de dichter op Zijn Naam. ‘Ik hoop op uw Naam, ik spreek U aan op uw Naam: HEERE, verlos mij om Uwer goedertierenheid.’ Zo is de HEERE een God op Wie verbondsbrekers mogen hopen.

GEBED

Zou dat ook iets voor u kunnen zijn? Hij heeft toch ook met u Zijn verbond gesloten en verzegeld. Zijn volle, drie-enige Verbondsnaam heeft Hij ook over u uitgesproken. U zegt: ‘Ja, maar ik heb dit verbond zo vele malen verbroken.’ Dat zal waar zijn.

Maar dat neemt niet weg dat de weg naar deze HEERE ook voor u nog steeds openligt. Ga naar Hem toe, en spreek Hem aan op zijn Naam: HEERE. Herhaal die Naam, voortdurend. Leg al uw schuld voor Hem bloot, maar bid ook: ‘Verlos mij HEERE om Uw goedertierenheid.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen