Een gestempeld leven

Uit de formulering van de woorden van deze tekst krijg je toch sterk de indruk dat de dichter op de een of andere manier de aandacht trok. Hij leidde een bestaan dat vragen opriep. Sommige dingen deed hij niet zoals alle anderen, andere dingen juist wel. Nu gaat hij niet op bijzonderheden daarvan in. Duidelijk is dat zijn op de Heere God gericht leven een stempel drukte op hem en op de keuzes die hij maakte. En dat viel op. Het iets dat we herkennen. Al naar gelang de secularisatie voortschrijdt, worden gewone en naar je gevoel ook vanzelfsprekende dingen heel bijzonder. Om maar wat te noemen: in liefde en trouw met je man of vrouw verbonden blijven, ook als deze langdurig ernstig ziek is of gehandicapt is geraakt, is allerminst een vanzelfsprekendheid meer. De gedachte dat je een offer zou brengen staat haaks op het levensbesef van velen, waarin je er juist naar moet streven zelf helemaal aan je trekken te komen. In documenten van de Verenigde Naties krijgt the pursuit of happiness (het nastreven van geluk) een heel belangrijke plaats. In onze tijd dreigt alles in het teken daarvan te komen staan. Toch zijn er gelukkig mensen die andere keuzes maken.

AFGOD

Ooit, als gastpredikant in een gemeente prekend, vertelde een ouderling me dat hij had afgezien van promotie op zijn werk. Hij kon dan wel meer gaan verdienen, maar zou meer van huis moeten zijn, zou zijn gezin met opgroeiende kinderen minder zien, en zou geen tijd meer hebben voor kerkenraadswerk. Dat wilde hij niet. Die promotie stond op gespannen voet met zijn roeping in het gezin en binnen de gemeente. Hij zag er van af. Een beslissing die bij zijn collega’s ongetwijfeld verwondering opriep, mogelijk ook bevreemding. ‘Zo’n kans laat je toch niet liggen.’ Geld is een belangrijke macht. Het is in het Nieuwe Testament de enige afgod die nog genoemd wordt en waar ook indringend tegen gewaarschuwd wordt. Maar velen buigen wel het hoofd ervoor. Jonge mensen die gaan trouwen, hebben wat uit te leggen aan hun vrienden en collega’s. Soms worden ze meewarig aangekeken en beklaagd, alsof ze hun ondergang tegemoet gaan. Dat je je in liefde en trouw aan een ander bindt, is een vreemd, merkwaardig, opzienbarend verschijnsel geworden.

ONBEGRIP

en teken noemt de dichter zijn eigen leven. Het viel niet alleen op, gezien het contrast dat volgt − ‘maar U bent mijn sterke toevlucht −, maar gaf ook onbegrip en werd onder kritiek gesteld. Dat heeft hij met de Heere Jezus Christus gemeenschappelijk. Hij was de allergrootste steen des aanstoots en een rots der ergernis. We moeten telkens maar bedenken: ‘De discipel staat niet boven de meester.’ Jezus Christus was een vreemde in deze wereld, Zijn gemeente zal dat ook zijn. Dat kan niet anders. Toch is de dichter staande gebleven. ‘U bent mijn sterke toevlucht.’ Staande blijven kon hij niet met een zekere bluf of stoerheid. Het was wel nodig dat hij zich sterkte in de Heere, zijn God. Dat hij in zijn gebed bij Hem toevlucht zocht en vond. Uiteindelijk gaf dat hem een overtuiging. Tegen een stroom van andere gedachten in.

GEBED

In het verleden, en ook nu nog wel, hebben mensen de toevlucht gezocht in wat een zuil heette. Een groep mensen met wie je je verwant voelt. Dat gaf een veilig gevoel. Je was onder ‘ons soort mensen’. Maar een zuil kan verstenen. Of vermolmen, en uiteindelijk uit elkaar vallen. Een zuil kan weg seculariseren. We moeten niet in een zuil zijn, maar bij de levende God. En laten we niet trots op onszelf worden. De apostel Paulus waarschuwt in een van zijn brieven tegen zelfingenomenheid. ‘Hij die meent te staan, ziet toe dat hij niet valle.’ We blijven alleen staande door dicht bij God te zijn en te blijven. Door ons leven te laten bepalen door de wijsheid van de Heilige Geest. Daarom is Psalm 71 ook een gebed.

RICHTING

Misschien heb ik het woord ‘teken’ inmiddels wat te negatief uitgelegd. Je kunt bij een teken toch ook denken aan een richtingwijzer, zoals een ANWB-bord ons helpt de juiste richting op te gaan. Wij mogen iets van de Heere God hebben. Er zijn eigenschappen van Hem die Hij aan ons mededeelt. Anders onder woorden gebracht: we worden door de Heilige Geest naar Christus’ beeld veranderd. Zo zijn we ook een teken, verwijzend naar de Heere God, Die niet alleen de oorsprong, maar ook de bezieling van ons bestaan is, en ons uitzicht.

Ds. M.J. Middelkoop is predikant van de hervormde gemeente te Middelharnis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen