Gebed in de ouderdom

Oud worden is mooi, maar oud zijn is moeilijk.’ Dat hoor je als dominee nogal eens zeggen tijdens een pastorale ontmoeting met ouderen. Ze bedoelen dat het bereiken van een hoge leeftijd meestal een aantal onaangename dingen met zich meebrengt. Je kunt lichamelijke problemen krijgen. ‘Mijn kracht vergaat’, zo brengt de dichter het onder woorden. Je kunt in toenemende mate afhankelijk worden van anderen, en soms ook min of meer aan de kant geschoven worden. Je krijgt zo langzamerhand de indruk dat ouderen in onze maatschappij zich bijna schuldig moeten voelen dat ze er nog zijn. Ronduit hoor je zeggen door een panellid tijdens een debat op de radio: ‘Er zijn veel ouderen in dit land.’ En als kritisch luisteraar denk je dan: zou hij ‘te veel’ bedoelen? Sommige ouderen krijgen geen medische behandeling meer omdat ze ‘te oud’ zijn. Zou het dan zo zijn dat alleen leven dat produceert en waarin verdiend wordt, recht van bestaan heeft? In die zin krijgen de ‘vijanden’ en ‘tegenstanders’ waar deze psalm over spreekt, ineens een ongedachte en actuele betekenis: de mensen die je als oudere het leven niet gunnen.

TASTBARE BEWIJZEN

Nu lijkt het erop dat de tekstwoorden het nog een graad erger maken. De vrome die aan het woord is, vraagt: ‘O God, verwerp mij niet’ en ‘verlaat mij niet’. Bedoelt hij daarmee dat hij de kans loopt dat de Heere God Zich van hem afkeert? Dat Hij, terwijl Hij een leven lang met de dichter is meegetrokken, hem in zijn ouderdom loslaat? Hem keihard laat vallen, omdat hij niet meer de moeite waard is? Dat kan de betekenis van deze woorden niet zijn. God is getrouw − dat wordt in deze psalm meerdere malen op ontroerende wijze uitgesproken. Hij moet er veel meer op doelen dat hij in zijn oude dag tastbare bewijzen, tekens van Gods trouw zal mogen ervaren..

KRACHT

Er is soms alle reden om dit gebed te bidden. We kunnen denken aan hen die hun man of vrouw moeten missen. Wat kan het moeilijk zijn om daarna met het leven weer verder te gaan. Kortgeleden ontmoette ik in de gemeente een weduwe die me vertelde hoe moeilijk het leven was na het overlijden van haar man. Maar na een tijd van diepe en intense rouw was toch weer een andere tijd aangebroken. Ze ontving de kracht, zo getuigde ze, om mensen in hun eenzaamheid te bezoeken. Voor de bezochten betekenden die bezoeken veel, maar ook voor haarzelf, zeker als samen mocht worden gesproken over het leven met God, over Zijn goedheid en genade.

ZINGEVING

De dichter vraagt om zingeving voor het leven tijdens ‘de oude dag’. En die ligt in het getuigenis – in de ‘verkondiging’, zo wordt nogal plechtig vertaald – aan ‘deze generatie’ en ‘alle nakomelingen’. Er leeft bij veel ouderen grote zorg over de gang van kinderen die hun weg gaan zonder God en van kleinkinderen die zelfs niet meer gedoopt zijn en niet of nauwelijks van God horen. Juist naar hen toe heeft het leven in de ouderdom zin. De paradox van de bijbelse boodschap is dat we ‘machtig kunnen zijn in onze zwakte’, zoals Paulus het onder woorden brengt. Te denken valt aan het gebedsleven, waarin ouderen de namen van hun kinderen en kleinkinderen brengen voor Gods genadetroon. En aan het getuigenis dat we naar hen toe uitspreken: ‘In de Heere God vind ik mijn kracht.’ Ik besef dat we niet te pas en te onpas over God kunnen spreken, maar soms worden gouden momenten geschonken, waarop dat wel kan. Juist als het leven minder wordt, mag getuigd worden van de hoop die in ons is, van ‘Gods sterke arm’ en van ‘Zijn macht’. De Heere God is de God en Vader van de Heere Jezus Christus. Hij is de God Die Zijn Zoon opwekte uit de dood. Het graf is overwonnen. De dood is een verslagen tegenstander. In de ouderdom mogen we onze zekerheid vinden in de beloften van het Evangelie. ‘Wie in Mij gelooft’, zegt de Heere Jezus Christus, ‘zal leven, ook al was hij gestorven’. De tekstwoorden zijn een passend gebed voor wie oud en grijs geworden is. De boodschap van de Heere God komt van boven, maar ze valt niet naar beneden. Ze komt naar mensen toe via getuigen. Alle reden dus om de Heere God te vragen of we bij het klimmen van de jaren zo’n levende getuige mogen zijn.

Ds. M.J. Middelkoop is predikant van de hervormde gemeente te Middelharnis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen