Kerkelijk management
De derdewereldkerken groeien als kool de Afrikaanse in het bijzonder. Dat is verheugend. Kijk je verder, dan zie je dat er ook wel eens sprake van scheefgroei is.
Ik kwam een voorganger uit de Namibische hoofdstad Windhoek tegen en vroeg hem hoe kerkplanting werkt. Zijn reactie: ‘Nou, je bouwt een geraamte, je doet er wat zinkplaten op, je zet er een stereo-installatie in die je vervolgens ’s zondags op vol volume zet. Als je dat doet komen er mensen en heb je een kerk.’ Afrika wordt al een tijd overspoeld met goedkope Amerikaanse managementboeken. Al dan niet voorzien van een christelijk sausje geven ze de indruk dat als je stap a, b en c zet, er gegarandeerd succes is. In een samenleving waar veel onzekerheid heerst, gaan boeken als deze erin als zoete broodjes. Maar de Bijbel blijft helaas gesloten.
VOORGANGER
Een supermarktmanager geeft orders aan zijn personeel om de winkel goed te laten draaien. Zo moet ook een voorganger orders uitdelen aan gemeenteleden om tot kerkgroei te komen, is het denken van deze kerkelijke managementboeken. Helaas is dit niet altijd een vorm van geestelijk leiderschap − en evenmin een vorm van leiderschap − waarbij mensen worden toegerust. Als deze manier van leidinggeven in een kerk wegvalt – lees: als de voorganger vertrekt −, dan zie je maar al te vaak dat dit soort kerken als een kaartenhuis instort. Alles staat of valt bij de persoon van de voorganger. Jezus heeft ons echter niet opgeroepen om als dictatoriale managers op te treden, maar om discipelen te maken van alle volken: trouwe en toegeruste volgelingen van Hem.
RELIGIEUS
De bekende evangelist Floyd McClung zegt ergens dat kerken in Afrika ook erg religieus zijn geworden. Ze zijn doorspekt met regels en tradities die de kerk belemmeren om de cultuur te veranderen naar bijbelse principes. Corruptie, autoritair leiderschap en wantrouwen tussen stammen en rassen is volgens McClung net zo wijd verspreid in de kerk als in de rest van de samenleving. Leiding geven aan de kerk is volgens 1 Korinthe 12:28 een gave. Het Griekse woord dat in de grondtekst gebruikt wordt, duidt op het sturen van een zeilschip. Het is een vakmanschap dat geoefend moet worden. Zoals je de verantwoordelijkheid krijgt een zeilschip veilig de haven in te loodsen, zo krijg je als voorganger de verantwoordelijkheid om de Gods volk naar de Heere Jezus te brengen en te laten groeien in geloof.
NETS
Westerse managementtechnieken helpen de kerken dus niet altijd om te groeien in de diepte. Het Namibia Evangelical Theological Seminary (NETS) en haar partners in zuidelijk Afrika bieden bijbels onderwijs aan om voorgangers toe te rusten. Onderwijs vanuit gereformeerd perspectief, maar toegesneden op de context, zodat voorgangers bijbelse principes in hun alledaagse leven kunnen integreren. Deze manier van training helpt de voorgangers de Boodschap als het ware uit te leven, zodat ze geen veredelde winkeliers zijn maar gevormd zijn tot herders en leraars. Bij hen gaat het niet om de eigen positie en de snelle groei, maar ze leven het verlangen uit om Gods volk toe te rusten voor de dienst van Jezus.
Ds. W.H. den Hartog is theologisch docent/coördinator theologische afstandsonderwijs Namibia Evangelical Theological Seminary (NETS) in Windhoek.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 november 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 november 2014
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's