Acht leerdiensten

In Krimpen aan den IJssel hield ds. A.J. Mensink, één van de twee predikanten van de hervormde wijkgemeente van bijzondere aard, acht preken over apologetische thema’s. Waarom en hoe deed hij dat? Toen ds. Mensink in de leerdiensten de behandeling van de Nederlandse Geloofsbelijdenis voltooid had, legde hij in de gemeente de vraag neer over welke thema’s zij in de komende leerdiensten onderwijs en toerusting verlangde. Ds. Mensink: ‘Onder de vele suggesties viel de vraag naar apologetische toerusting op: hoe gaan wij in op de kritische vragen aan het christelijk geloof, die ons meer dan eens gesteld worden? Hoe kunnen wij zinvol met critici in gesprek gaan, onder andere tijdens onze studie? Een eerste inventarisatie leverde een achttal thema’s op, waaraan stuk voor stuk een preek werd gewijd: onze houding (de ‘bereidheid’ uit 1 Petrus 3), de aanpak (Paulus op de Areopagus), het bestaan van God en Zijn uniciteit, de Bijbel als boek van God en waarheid, God en het lijden (gesplitst in een pastorale en een apologetische preek), schepping en evolutie (verbonden aan geloof en wetenschap), God en de hel en ten slotte een apologetische levensstijl.’

PRAATGROEP

Bij de voorbereiding van de preken functioneerde een kleine praatgroep: een student, een belezen huisvrouw, iemand die internationaal actief is en ds. Mensink zelf. ‘Zo kregen we vragen en antwoorden scherper, en het leverde mij veel stof voor de preken op. Een fijne werkwijze. In iedere leerdienst was een stencil beschikbaar waarop enkele punten van de preek waren samengevat, met gespreksvragen voor thuis. Zowel jongeren als ouderen mailden mij hun antwoorden en gedachten terug. Dat was leerzaam.’

BETROKKENHEID

‘Er was in deze diensten grote betrokkenheid en concentratie. De thema’s zijn zo herkenbaar, ook van binnenuit. Hoewel lang niet alle vragen beantwoord zijn en sommige antwoorden weer nieuwe vragen opriepen, heeft de een er versterking van het eigen geloof door ontvangen, de ander vrijmoedigheid om het gesprek aan te gaan. Twee bijzondere ervaringen vielen ons ten deel. In de eerste plaats brak in elke preek een moment aan waarop redeneren plaats moest maken voor getuigen. God en Zijn werk zijn uiteindelijk niet te beredeneren, maar overstijgen ons bevattingsvermogen – de Heilige Geest leert ons het ongelofelijke te geloven en te belijden. Het meest indringend kwam dat naar voren als het over de opstanding van Christus ging (precies het punt waar de Atheners in Handelingen 17 het gesprek met Paulus afbraken!). Geloofsverantwoording heeft dus grenzen – getuigen niet. In de tweede plaats kwamen we onder de indruk van de rijkdom en de uniciteit van het christelijk geloof. ‘Wie is als Gij, wie kan U evenaren?’ Het geheim van ons geloof is het geheim van Gods ondoorgrondelijke liefde tot het verlorene, een liefde die ons in Christus geopenbaard is. Het christelijk geloof is niet alleen een redelijk geloof, het is het ware geloof. Wie uit dit geloof leeft, leeft hoopvol, door de liefde van Christus.’ REDACTIE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen