Dominees op retraite

Tijdens de reguliere preekcursussen komt geregeld naar voren dat het werk in toenemende mate zwaar valt. Hoe houd je het vol? Ondanks trouwe en tomeloze inzet word je geconfronteerd met onvrede, terugloop en neergang. Vandaar dat het idee ontstond voor een retraite, waarin de moeite gedeeld kan worden en nieuwe moed kan worden opgedaan. Het sluit bovendien goed aan bij het thema discipelschap, waar de IZB momenteel nadrukkelijk op inzet, maar dan discipelschap voor dominees. De retraite had als thema ‘Vreugdevol volharden’ en cirkelde rond de vragen: Wat schenkt ons vreugde, wat maakt ons verlegen, wat is ons verlangen? Samen deelden we wat er zoal in ons leven, geloven en werken omgaat. Op vrijdagavond hield collega J.C. Schuurman uit Harderwijk een persoonlijk getinte causerie. De openheid had zijn eigen kwetsbaarheid, maar deed weldadig aan. Het gaf herkenning en schiep onderlinge gemeenschap. Daarnaast waren er meerdere momenten waarop we in stilte een gegeven bijbeltekst ‘proefden’ en tot ons namen. En door veel te zingen werden klacht en hoop luidkeels verwoord.

RUST EN RUIMTE

Graag geef ik een aantal ervaringen door, opgetekend uit de mond van deelnemers. ‘Cynisme, waar ik zelf nogal gevoelig voor ben, is een valkuil. Dat zag ik. De vraag voor mij is nu: Wat straal ik uit? Cynisme, eenzaamheid, of wordt Gods werk aan één van Zijn knechten gezien door mensen om me heen?’ ‘Te midden van de afkalving, en ook de afkalving voorbij, zijn er tekenen van nieuw leven. Om die tekenen te zien, heb ik de Heilige Geest nodig. Zonder intense omgang met God lukt het niet. Deze retraite hielp mij om dat weer scherper te zien. Het deed me erg goed er te zijn.’ ‘Een waardevolle gelegenheid om samen met collega’s op het ambtswerk te kunnen reflecteren, rondom bijbel en gebed.’ ‘Veel geleerd van elkaar. Warme hartelijke ontmoetingen gehad. Er was diepgang, openheid en liefde. Rust en ruimte om te ontspannen. Vooral de meditatieve momenten waren zinnig. Ik ga als een dankbaar mens weg.’

STILLE MOMENTEN

‘Ik was de enige vrouw tussen mannen, die broeders bleken. Gekomen was ik om te zorgen voor mijn ziel. Ik heb ruim ontvangen: collegialiteit, goedheid, zegen, licht van Hogerhand, stilte. En zie, het was goed.’ ‘Belangrijk vond ik de onderlinge ontmoeting, het uitwisselen van ervaringen én het bemoedigen van elkaar. De stille momenten van persoonlijke meditatie beleefde ik als hoogtepunten.’ ‘Te midden van vele veranderingen − soms heilzaam, soms verdrietig − heb ik de retraite ervaren als een nieuwe kans op gemeenschap, collegialiteit, broeder- en zusterschap. Zingend, biddend, mediterend stil staan om de weg te vervolgen. Een waardevolle ervaring.’ ‘Wat mij deze dagen weldadig aandeed is de aandacht voor ons innerlijk leven. Heerlijk om ruimte te ervaren voor kwetsbaarheid, cynisme en ongeloof, zonder dat daar direct een theologisch systeem als oplossing overheen wordt gelegd. Mooi ook dat oudere predikanten (zoals collega Schuurman) een eerlijk verhaal vertellen zonder vrome opsmuk.’

VANUIT GEVOEL

‘Deze dagen heb ik als inspirerend, bemoedigend en verademend ervaren. Het was verrijkend om een keer niet verstandelijk met je ambt bezig te zijn, maar vanuit gevoel en ervaring. Niet zozeer mijn kennis is gevoed, als wel mijn hart en ziel.’ ‘Heerlijk er even uit. Geen voorbereiding of zware kost, maar geestelijk bijtanken met collega’s in een prachtige omgeving. Een oase in het drukke predikantenbestaan.’ ‘Hoe blijf je staande, waar vind je houvast in een tijd waarin zoveel wankelt en vervliegt? Het is goed te leren om niet aan te modderen maar na te gaan wat ontwikkelingen werkelijk met je doen. En nog meer je heil en houvast te zoeken bij God en bij elkaar.’ ‘Wat hebben we ervaren? We vonden gehoor bij elkaar voor waar je in vastloopt of verlegen mee bent. We vonden vreugde bij de bron. Samen ontdekten we vormen om door discipline vreugdevol te volharden.’

Ter afsluiting lazen en zongen we Psalm 133: ‘Zie toch hoe goed, hoe lieflijk is ’t dat zonen van ’t zelfde huis als broeders samenwonen...’ Een ervaring die vraagt om herhaling.

Dr. P.J. Visser is predikant van de hervormde gemeente Noorderkerk te Amsterdam en geeft leiding aan Areopagus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen