Verdriet na een miskraam (II, slot)

Mijn schrijven over de impact van een – vroege of late – miskraam of doodgeboorte maakte verschillende reacties los. In ieder geval meer dan gewoonlijk. Het onderwerp heeft lezers geraakt. Het was te verwachten dat juist ervaringsdeskundigen zouden reageren. De vragen die mij bereikten, deden schrijver en redactie besluiten tot een vervolg op het artikel, bedoeld voor begin 2015.
Uit de eerste reacties wordt duidelijk dat de rouw over het verlies van ongeboren leven groter is dan algemeen gedacht en aangenomen wordt. Terecht schrijft de familie Westland dat ieder verlies een eigen dimensie heeft. Het niet gekend hebben van het kindje is mogelijk ook een oorzaak voor de wijze waarop de omgeving reageert. Dat het woordje ‘miskraam’ een nare klank heeft, erken ik. Dat geldt nog meer het begrip ‘misdracht’ uit de Statenbijbel.
En helemaal de medische term ‘spontane abortus’. Ook vroegen lezers of de Heere iets te zeggen heeft met een miskraam en wanneer er sprake is van het hebben van een ziel. Redenen genoeg om op het onderwerp ‘miskraam’ terug te komen. Met nu alvast dank aan u die reageerde. Wie mee wil denken, vragen of opmerkingen heeft, reageer vooral (jbelder@kliksafe.nl).
J. BELDER, DORDRECHT

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen