Globaal bekeken

Mij werd aangereikt een socialistisch pleidooi voor de zondagsrust uit het dagblad Het Volk in 1905:

Voor zeer velen een verblijdend teeken; de Zondagsrust, waar nog zoovele duizenden in den lande steeds naar uitzien, dringt langzaam maar zeker overal meer en meer door. Dat ik dit schrijf is, omdat weer eenige winkels thans Zondags hunnen deuren voor het publiek gesloten houden. Sloten de talrijke winkels van de W. van Amerongen G. Azn., al spoedig volgden daarop vier winkels van de firma Wijnberg & Co., en thans volgden weder achter, zoodat nu alle winkels dezer firma gesloten zijn. Wanneer men thans Zondagsmorgens door Amstels straten wandelt, hebben meerdere winkelier de Zondagsrust ingevoerd.
Met een weinig goeden wil van de patroons en de volle energie en wilskracht van de bedienden is de Zondagsrust best tot stand te brengen. Winkelbedienden, u allen vereenigt en brengt het koopend publiek de verkeerdheid onder het oog, op Zondag hunne inkoopen te doen. Allen verlangen naar eene korteren arbeidstijd, dus ze zullen ons helpen in ons doel, ze zullen de Zondagsrust helpen bevorderen voor hunne medearbeiders, die toch wel den langsten werktijd hebben. Dus nogmaals, gij winkelbedienden als één man op voor de Zondagsrust.
D.J. van Paveren, Pieter Nieuwlandstr 94. Secretaris van de vereeniging van bedienden in kruidenis- en fijne vleeschwaren “Streven naar Verbetering”.

In Fonteinnieuws schreef mr. P. Schreuder over ‘Gedrang in de ark van Noach’.

In ELKKWARTAAL, uitgegeven door de Evangelisch-Lutherse synode, van 31 oktober 2014, schrijft prof.dr. J.P. Boendermaker een mooie bijdragen over Noach, Luther en Joke:
1523. Een wriemelende massa dromt samen in de Stadskerk in Wittenberg, staand natuurlijk, zitten was er niet bij – rondom de kansel waar Luther de nog prille vertaling voor leest uit de eerste Bijbelboeken die hij week aan week nieuw uitlegt voor nieuwsgierige hoorders.
Uit Genesis is Noach aan de beurt en daar staat hij als nieuw voor hun ogen: “In deze historie gaat het vooral om het geloof van Noach. Reken maar na: Noach van vijfhonderd jaar toen hij de ark begon te bouwen en dat duurt honderd jaar. En al die tijd heeft hij steeds gesproken en gepreekt en het niet opgegeven. Petrus noemt hem in zijn brief dan ook een prediker van gerechtigheid. (2 Petr. 2,5) Maar de wereld doet wat zij altijd doet: Gods boodschap en Woord belachelijk maken: je bent een echte dwaas. Bang dat de hemel op je valt. Tien, twintig, dertig, veertig jaar heb je het over die zondvloed − en wanneer komt die dan eens? Daaruit valt voor ons te leren wat de ware aard van het geloof is. Het volgt geen ding, niets anders dan het Woord alleen, zonder meer.’ Aan het slot van zijn bijdrage vraagt Boendermaker aandacht voor een lied van Joke Ribbers, de weduwe van Jan Wit (liedboekdichter). Zij dichtte een prachtig lied over de historie van Noach en de dieren dat nu al geliefd begint te worden en ook toegankelijk is voor kinderen. (…)
Zeshonderd jaar is Noach oud,
hij bouwt een ark van goferhout,
met kamers zonder kieren en stallen voor de dieren:
de os en de ezel, de wolf en de wezel,
de tijger en de leeuw, de merel en de meeuw,
de koekoek en de kaketoe, de marter en de maraboe,

zijn eigen sluwe gang, gaat de slang.
Ja, alle dieren gaan er in en Noachs hele huisgezin.
God wil hen bewaren en voor de zondvloed sparen.
Ontroerd kijkt Noach naar omhoog
en ziet de eerste regenboog,
een teken in de wolken,
God zegent alle volken.

Dr. Ir. J. van der Graaf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen