Na de aanslagen in Parijs

De aanslag in Parijs komt keihard aan. Op klaarlichte dag worden mensen in koelen bloede vermoord. Mensenlevens zijn weggemaaid, nabestaanden zijn in diepe rouw gedompeld en velen verkeren in een shock.
Deze aanslag is gepleegd in naam van het geloof in Allah en vanwege de eer van de profeet Mohammed. Het gebeurt door moslims in het Westen die menen dat de islam dit van hen vraagt. De grote meerderheid van de moslims in het Westen neemt afstand van deze terreur. Zij menen op grond van hun geloof in Allah en hun verstaan van de profeet Mohammed dat moslims in vrede met anderen moeten leven en zich niet zelf mogen wreken op beledigingen die hen worden aangedaan. De strijd om de ware islam wordt niet alleen in het Midden-Oosten gevoerd, maar ook in het Westen. Het is niet aan andersgelovigen om uit te maken wat de ware islam is. Bezwerende woorden in dezen zijn misplaatst.

Geweld en islam
Christenen zullen de eigen erfenis onder ogen moeten zien, ook als het gaat om geweld dat met name in het verleden in naam van God is gepleegd. Dat konden en kunnen anderen niet voor hen doen. Moslims zullen dat ook moeten. Het is met name in dit tijdsgewricht aan de moslimwereld in het Westen en elders om het thema ‘geweld en islam’ op te lossen. Het is hoopvol wanneer moslims zelf stellen dat wegkijken van dit thema niet meer kan en zich duidelijk uitspreken.
De aanslag in Parijs stelt de westerse samenleving opnieuw op de proef. Wraak op wraak is het slechtste antwoord. Integendeel: moslims zijn vrij om binnen de kaders van de democratische rechtstaat hun godsdienst aan te hangen. Antimoslim gevoelens en uitingen dienen bestreden te worden. Het verdient lof wanneer in Rotterdam een lid van de CU-SGP-fractie tijdens het vrijdaggebed een moskee bewaakt. Juist christenen dienen op te komen voor de vrijheid van moslims en andersgelovigen. Juist nu.

Beledigen
De aanslag is bedoeld om de westerse samenleving te ontwrichten. Om angst te zaaien. Om kritiek op de islam of Mohammed monddood te maken. Die kritiek verdient in veel gevallen geen bijval. Er zijn vormen van satire die alleen bedoelen te beledigen. Op die vrijheid hoeven we niet trots te zijn. Tegelijk is het zeer bedenkelijk wanneer het vrije woord uit angst voor gewelddadige represaille onderdrukt wordt. Over de grenzen van het vrije woord dient de rechter te gaan. En niet een Kalasjnikov. Angst kan tot zelfcensuur leiden. Het katholicisme kun je in het Westen kennelijk zonder gevolgen beledigen, maar met de islam moet je uitkijken.

Angst
Angst is een slechte raadgever. Een samenleving waar de angst zich in nestelt, kan vreemde kanten opgaan. Wees waakzaam en nuchter, schreef ooit een apostel. Dat is een wijze raad. Waakzaam, om ondermijning van de waarden van de rechtstaat te onderkennen en te weerstaan. En de veiligheidsmaatregelen te nemen die nodig zijn. Nuchter, want waar leven is, is dreiging. Daar kun je je op fixeren en dat kun je breed uitmeten, maar daarmee blaas je de angst op. Die kun je honderd procent willen uitsluiten, maar dat lukt niet. Wat dat laatste betreft helpt het te weten dat je leven in hoger handen is. Dat maakt geen aanslag ongedaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen