Ds. C. van Schoonhoven (1931-2015)

Wie kende in Hardinxveld-Giessendam ds. Van Schoonhoven niet? Na zijn intrede op 15 april 1974 was hij meer dan veertig jaar een bekende verschijning in het dorp: tijdens zijn 22-jarige ambtsbediening, maar ook in de achttien jaren daarna, toen hij als emeritus predikant immer en schijnbaar onvermoeid werkzaam bleef. Bij zijn komst was hij voor de Giessendamse gemeente overigens geen onbekende meer: vanuit zijn eerste gemeente, het naburige Giessen Nieuwkerk, verleende hij al regelmatig pastorale hulp. Daarna nam hij de herdersstaf op in de gemeente Vreeswijk.

PASTORALE HULP
In 1981 kwamen onze ambtelijke wegen bijeen. Samen met ds. D. van Vliet dienden we met intensieve wederzijdse betrokkenheid de gemeente. Reeds na enkele jaren overleed onze geliefde medebroeder, ds. Van Vliet. Zijn plaats werd ingenomen door ds. G.C. Klok en opnieuw mochten we met z’n drieën in onderlinge verbondenheid het werk voortzetten.
Het is niet te veel gezegd als we onze ontslapen medebroeder typeren als een predikant die te allen tijde beschikbaar was, om pastorale hulp te bieden. Met niet aflatende ijver ging hij de gemeente door, speurend naar mensen die zijn hulp nodig hadden. In geestelijke nood, maar ook bij maatschappelijke problemen. Talloze bezoeken werden gebracht, ook in de ziekenhuizen, waar de gemeenteleden toen nog doorgaans lange tijd verbleven; hoeveel keren zal hij de gang naar een open graf hebben gemaakt? Zondag aan zondag werd de kansel beklommen en verkondigde de dominee van Hardinxveld op zijn karakteristieke manier het Woord des Heeren.

EMERITAAT.
In 1996 ging hij met emeritaat. Samen met zijn vrouw bleef hij in Hardinxveld- Giessendam wonen, te midden van hun kinderen die ook allen hun plaats in de gemeente hadden gevonden.
Zijn emeritaat betekende niet het einde van zijn ambtelijke werkzaamheden. Met vreugde bleef hij in allerlei opzichten dienstbaar, in Hardinxveld-Giessendam en een jaar lang ook in Werkendam. In die tijd kwam er groot verdriet: in 2002 ontviel hem zijn geliefde vrouw, die hem al die jaren zo trouw ter zijde had gestaan. Haar overlijden betekende een groot gemis, maar de Heere gaf kracht, om het werk toch voort te zetten. Zijn kinderen omringden hem met veel zorg en liefde.
Toen we beiden emeritus predikant waren en we ook weer beiden in Hardinxveld woonden, ontmoetten we elkaar weer en haalden we vele herinneringen op. Onze overleden broeder kon dan met smaak over de vele pastorale ervaringen vertellen. Soms was er weemoed, als we dachten aan de vele reeds overleden medebroeders, ook was er dankbaarheid, als we zagen dat jonge broeders onze plaats innamen: als dienaar van het Woord, maar ook als ambtsdrager binnen de eigen gemeente. Catechisanten van toen zagen we terug als de ambtsdragers van nu.

NAGEDACHTENIS
De laatste jaren werden gekenmerkt door toenemende stemproblemen, die uitliepen op een ernstige ziekte. Zware behandelingen volgden, maar toch mocht er herstel volgen. Tot verdriet van onze broeder betekende dit alles wél het einde van zijn werkzaamheden, die zo de liefde van zijn hart hadden. Enkele weken geleden zei hij nog: ‘Zou ik het nog weer eens kunnen: een weeksluiting houden?’
In de morgen van zaterdag 24 januari overleed ds. Van Schoonhoven plotseling, ten gevolge van een maagbloeding. Een trouwe, zeer trouwe medebroeder is ons ontvallen. Zo zullen wij zijn nagedachtenis in dankbaarheid in ons hart meedragen.

***

We zullen de persoon en het werk van de onvolmaakte en ook zondige mens niet in het middelpunt stellen. Veel meer zullen we ons verwonderen over de grote Ambtsdrager, onze Heere Jezus Christus. Dat was ook de belijdenis van onze broeder. Daarmee is hij getroost door de schaduwen van de dood mogen gaan. Dienaren van het Woord hebben niet alleen hun zonden en gebreken zij hebben ook hun tijden van zwakheid, aanvechtingen en moedeloosheid. De kansel was soms een hoge berg om te beklimmen. De vraag welke vruchten al dat ambtelijk werk heeft opgeleverd, kon soms benauwen. Zoveel keren het Woord verkondigd, aan zoveel sterfbedden en graven gestaan, zoveel jongeren tijdens de catechisaties de weg willen wijzen – wat zal het zijn in het oog van de Heere? Ook onze ontslapen medebroeder heeft hiervan geweten.
Zo worden wij als dienaren van het Woord klein gehouden, maar worden wij er óók door getroost dat we al het ambtelijk werk aan het einde van de dienst in de doorboorde handen van de grote Herder der schapen mogen leggen.

OVERVLOEDIG
De kinderen van onze overleden medebroeder schreven boven de rouwbrief de woorden neer van Paulus aan Timotheus: ‘De genade van onze Heere is overvloedig geweest met geloof en liefde, die er is in Christus Jezus’. Zó is het!

W. ARKERAATS, HARDINXVELD-GIESSENDAM

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen