Nu nog onvolkomen

Jezus antwoordt de discipelen van Johannes de Doper omtrent het vasten. Hij zegt dat er een tijd komt dat Hij weggenomen wordt van Zijn leerlingen. We kunnen het ook zo lezen dat de Bruidegom op een gegeven moment met geweld weggerukt wordt. Hij voorzegt het gewelddadig optreden tegen Hem: Zijn gevangenneming in Gethsemané, het verraad door één van Zijn vrienden en Zijn veroordeling tot de kruisdood.
Wat waren Zijn volgelingen allemaal hevig ontsteld toen dat gebeurde. Wat hebben zij toen gevast. Ze konden geen hap meer door de keel krijgen. Voor Thomas hoefde het niet meer. Voor de Emmaüsgangers was de hoop de bodem ingeslagen. Een zwaard ging door de ziel van Maria. De vrouwen die Hem gevolgd waren treurden. Wat een droefheid.

WEGGENOMEN
We kunnen en mogen Zijn woorden echter niet uitsluitend betrekken op het lijden en sterven van Jezus. Hij is immers weer tot hen gekomen als de opgestane Levensvorst. Wat waren ze toen verblijd. Later nam een wolk Hem weg van voor hun ogen. Hij werd opgenomen in de hemel en gekroond met eer en heerlijkheid.
De Bruidegom is als het ware de bruiloftszaal binnengegaan, maar zijn broeders en zusters bleven achter. Kunnen we treuren als we eraan denken dat onze Heere verhoogd is aan Gods rechterhand en een Naam heeft ontvangen boven alle naam? Nee toch? Christus is heengegaan om plaats te bereiden. We lezen dat de Zijnen na Zijn opneming voortdurend in de tempel waren, terwijl zij God loofden en dankten. Christus zou weer tot hen komen door Zijn Heilige Geest. Hij zal bovendien het Koninkrijk van God in zichtbaarheid en heerlijkheid doen aanbreken.

GEMENGDE GEVOELENS
Toch is de tijd na Zijn wegneming een periode met gemengde gevoelens. Enerzijds is de Bruidegom door Zijn Geest altijd met Zijn kerk, tot de voleinding der wereld. Anderzijds wordt er door de bruidskerk op aarde gebeden om Zijn komst en verlangd naar de bruiloft van het Lam. De volkomenheid is er nog niet. We leven in een gebroken wereld. Zo overweldigd worden we door de nood van de wereld dat we ermee in het gebed tot God gaan. Je denkt aan de vele nabestaanden van slachtoffers en aan vluchtelingen vanwege oorlogsgeweld. Aan de nood van de getroffenen door natuurgeweld en besmettelijke ziekten, zoals het ebolavirus. Aan de gevolgen van de zonden. Aan je persoonlijke zonden, aan nationale en internationale zonden, aan de lauwheid van de kerk. Aan je eigen ongeloof en kleingeloof. Aan het lijden van ernstig zieken in de familiekring en de gemeente.
Het vasten gaat spontaan, om nog meer op God gericht te zijn en Hem aan te roepen. Om nog meer op de beloften van Zijn komst geconcentreerd te zijn. We zitten niet meer in de macht van het materialisme en gaan alles wat de wereld te bieden heeft betrekkelijker vinden. Het gaat er dan niet zozeer om in de veertigdagentijd een maaltijd te laten staan. We gaan wat minder op in ons werk, zitten minder vast aan ons geld en goed, zijn minder bezig met onze vakanties, besteden minder tijd aan onze hobby’s, aan mailen, aan twitteren, zijn minder aan het whatsappen met onze smartphone.
We gaan iets beleven van het vreemdelingschap. Zúlk soort vasten is de vrucht van de liefdevolle verbondenheid met de Bruidegom en het verlangen naar Hem en de zelfbeheersing als vrucht van de Heilige Geest.

ZIJN KOMST
Zijn komst is het die ons heil volmaakt. Eens zal er nooit meer gevast worden, als de bruiloft van het Lam begonnen is. Zalig zijn zij die geroepen zijn tot de bruiloft van het Lam. Maar buiten zullen zijn degenen die alles op de kaart van de wereld zetten en er geen ogenblik over nadenken dat de Heere komt en we allen rekenschap af moeten leggen. Als wij nu vasten vanwege het lijden aan de nood van de tijd en het betreuren van onze zonden, lacht de wereld. Eens worden de rollen omgekeerd. Wie niet van de Bruidegom is, mag de bruiloftszaal niet binnengaan. De blijdschap van de wereld werkt de dood, maar het verlangen naar de Bruidegom geeft uitzicht. Het is ons goed nabij Hem te zijn. Die wens wordt vervuld voor de vrienden van de Bruidegom. Hun blijdschap zal eens volmaakt zijn. Dan gaat het bruiloftsfeest pas echt beginnen.

Ds. H. Roseboom uit Kesteren is emeritus predikant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen