Dochtertje van Jaïrus

Wat is het beeld dat mensen in kerkelijk Nederland van ons hebben en wat denken we zelf dat onze betekenis is, nu en in de toekomst? Wie zijn we ten diepste of wie zouden we willen zijn? Dat waren de vragen. De gespreksleider vroeg ieder van ons aan welke persoon uit de Bijbel hij het eerst dacht in verband met de IZB. Dat iemand Paulus noemde, verraste niet. De IZB heeft een afdeling ‘Areopagus’ en Paulus stond op de echte Areopagus. De IZB is er om zending te bedrijven en daarin de vertaalslag te maken naar mensen van onze cultuur, moderne zoekers op de Areopagus. Hoewel, is Paulus niet een maatje te groot voor ons?

FILIPPUS
Een ander noemde Elia. Hij kwam op voor het ware geloof in een tijd van grote afval. Ook een nogal gewaagde vergelijking, vond ik. Zelf noemde ik Filippus. Eigenlijk dacht ik daarbij aan allebei de mannen met die naam in het Nieuwe Testament. Filippus, de discipel van Jezus, die Nathanaël vond − de kritische Nathanaël. Toen ging hij niet een moeilijke discussie beginnen, maar zei: ‘Kom en zie’ (Joh.1:48). Is dat niet ook een voorbeeld voor ons? Breng mensen binnen in de ruimte waar Jezus ontmoet kan worden. Dwing niet, maar nodig.
En dan die andere Filippus, de diaken uit Handelingen 8, die de Ethiopiër op zijn wagen een mini- Alphacursus geeft. Zoekers helpen te ontdekken wie God is in Jezus Christus. Ik dacht: Filippus is een goede bijbelse figuur voor de IZB om zich aan te spiegelen: zoekers helpen te ontdekken wie God is in Jezus Christus.

STIL
De volgende was aan de beurt. En toen viel een naam van wie iedereen even heel stil werd: het dochtertje van Jaïrus (Luk.8). Sommigen glimlachten wat verlegen, anderen keken op een manier van: wat gedurfd. Of: leg nog eens uit. Maar dat mocht toen op dat moment niet. Dat zijn nu eenmaal de regels bij zulk soort werkvormen. Later in het gesprek kwamen we echter nog wel terug op deze bijzondere associatie. Het leverde een goed gesprek op. De IZB het dochtertje van Jaïrus? Is het zo hopeloos met ons? Het is maar wat je hopeloos noemt. De omstanders zeiden: het is hopeloos. Maar Jezus zei: het is niet hopeloos, zij slaapt. En Hij wekte haar op uit de dood.

TACHTIG JAAR
De IZB bestaat dit jaar tachtig jaar. In die periode is er veel gebeurd. De organisatie ontstond in de tijd van de verzuiling en had mede daaraan haar groei te danken. Mensen ontleenden een deel van hun identiteit aan het behoren bij een bond, een organisatie. In het geval van de IZB betrof dat een organisatie op gereformeerde grondslag. Die cultuur van de verzuiling met alles wat daarbij hoorde is echter intussen ten grave gedragen. Zo gaat het met culturen, ook met culturen op gereformeerde grondslag. Niets is hier blijvend.
Het hele kerkelijke leven van tachtig jaar terug is trouwens ook totaal niet te vergelijken met nu. Verreweg het grootste deel van de Nederlanders ging naar een kerk. Nu, aan het begin van de 21e eeuw lijken we in veel opzichten terug bij af. Het ene rapport na het ander verschijnt waarin de indruk gewekt wordt dat de patiënt behoorlijk terminaal is. Zo’n rapport is echter nog niet uit of er komen allerlei tegenreacties: het valt best nog wel mee, we moeten in ieder geval niet somberen. Waarom toch steeds die afweermechanismen? Stel dat de patiënt, de kerk in Nederland, vandaag echt terminaal is, wat zegt dat dan over Jezus? Voor Hem was het zelfs geen probleem dat het dochtertje van Jaïrus gestorven was.

IMAGO EN IDENTITEIT
Wat is ons imago? Volgens sommigen dat wij het er te midden van de kaalslag van de instituten en organisaties nog niet zo slecht van afgebracht hebben. Volgens anderen dat we als missionaire beweging anno 2015 toch niet echt bij de tijd zijn.
Wat is onze identiteit? Durven we te belijden dat alles wat die identiteit meer is en anders is dan Jezus Christus Zelf vroeg of laat ten dode gedoemd is? Alleen wat van Hem is, komt door de dood heen tot leven. Wie zijn we ten diepste, wie zouden we willen zijn? Antwoord: een beweging waarin Jezus’ leven, dood en opstanding zichtbaar worden.
Het dochtertje van Jaïrus − een vondst? Een ingeving van de Geest op dat moment? Zoiets zou zomaar kunnen.

Dr. W. Dekker is predikant en stafmedewerker bij de IZB te Amersfoort.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen