'Doe bij mij weg de traagheid'

Christus kwam op aarde en wilde lijden voor de zonden van Zijn volk. Na Zijn lijden ging Hij terug naar Zijn Vader. Hij onttrok zich wel aan onze menselijke ogen, maar met Zijn woord en Geest wijkt Hij nimmermeer van ons. Wij mogen door genade terugkeren bij Hem. God roept ons toe om terug te keren tot Hem, tot God de Vader en tot Jezus Christus, Zijn Zoon, door de genade van de Heilige Geest. Een gebed naar aanleiding van Augustinus’ Belijdenissen (IV,xii,19).

HEERE, GEEF DAT IK U MAG KENNEN ALS MIJN VERLOSSER

[HEERE, mijn God, U, Die ons leven bent
en onze dood hebt weggenomen door Uw dood,]
U was als een bruidegom die zijn slaapkamer verliet,
vrolijk als een held was U om het pad te lopen.
U talmde immers niet, maar U liep [dit pad ten einde toe].
U riep ons toe, door Uw woorden, door Uw daden,
door Uw dood en leven, door uw nederdaling en hemelvaart,
dat wij zouden terugkeren tot U.

U onttrok zich aan het gezicht van onze lichamelijke ogen,
opdat wij zouden terugkeren
tot uw [Vader]hart en U zouden vinden,
[zoals U met Uw hart altijd bij ons wilt zijn.]
Want U bent heengegaan
en zie: U bent hier.
U wilde niet lang bij ons zijn,
maar U hebt ons toch niet verlaten.

Want U bent daarheen gegaan,
waarvandaan U nooit weggegaan bent.
Want de wereld is door U gemaakt,
en U was in deze wereld
en U bent in deze wereld gekomen,
om de zondaren zalig te maken.

Mijn ziel [wil] U belijden,
U geneest haar.
Want tegen U
heeft zij gezondigd.

[U, die de Gezalfde des Heeren bent,
de verheerlijkte Zoon van de eeuwige Vader,
Wees mijn Verlosser, mijn Redder, mijn Levenskracht.
Wees mij steeds een God van nabij, o HEERE. Amen.]

Dit is een krachtig gebed tot de Heere om de biddende zondaar genadig te willen zijn. ‘Wij hebben gezondigd, maar Heere, wilt U alstublieft Uw genade aan ons betonen, U, Die zoveel voor ons over gehad hebt?’ − dat is de kern van dit gebed. Ook is dit gebed een lofprijzing. Het verlossingswerk van de Heere Jezus wordt ons hier prachtig geschilderd.

In het volgende gebed vraagt Ephraïm de Syriër God om hem een geest van reinheid en oprechtheid te schenken. Aan het slot vraagt hij of hij zijn eigen zonden mag zien en ervoor behoed wordt om over zijn broeder te oordelen.

DOE BIJ MIJ WEG DE GEEST VAN TRAAGHEID

Heere, gebieder van mijn leven,
doe bij mij weg
de geest van traagheid
de geest van neerslachtigheid,
de geest van nietszeggend gepraat.

Geef aan Uw knecht echter
een geest van reinheid,
Schenk hem deemoed, geduld en liefde!

Mijn Heere en Koning,
geef mij dat ik
mijn eigen zonden zie en
dat ik niet over mijn broeder oordeel.
U zij geprezen tot in eeuwigheid!

(lees 2 Kron.12:1-13)

Treffend is het om te zien hoe Ephraïm de Syriër bidt om onze traagheid, neerslachtigheid en nietszeggende woorden te willen vervangen door een geest van reinheid, deemoed, geduld en liefde. Ik denk aan ‘de Nieuwmaker en Zijn werk’, ontleend aan het boek Openbaring: ‘Ziet, Hij maakt alle dingen nieuw!’

Dr. M.A. van Willigen uit Apeldoorn is oprichter van de Stichting Bijbeluitleg Vroege Kerk. In deze reeks presenteert hij gebeden van kerkvaders, waarbij hij een vertaling biedt alsook poëtische tekst gemaakt van proza.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen