De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Troost

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Troost

2 minuten leestijd

'Ik begrijp het wel. Weet je wat we doen?’ Ik fluister iets en het jongetje, laten we hem Pieter noemen, knikt instemmend. Zijn moeder heeft me voorafgaand aan het zondagsschooluurtje gewaarschuwd dat het een lastige middag kan worden. De opa van Pieter is pas overleden. Sindsdien is er op de basisschool geen land met hem te bezeilen.

Ik moet ook even slikken. Vanmiddag vertel ik over het zieke zoontje van de koninklijke hoveling. Geen dokter kon hem meer helpen, hij moest sterven. Maar toen zijn vader naar de Heere Jezus ging, werd het jongetje toch beter. Het jongetje beter, maar opa gestorven. Dat moet voor Pieter vanmiddag een lastige boodschap zijn. Juist deze middag heb ik ouderwets mijn vertelling weer eens helemaal uitgeschreven. Maar het moet toch even anders. ‘Jongens. Ik heb vanmiddag een vertelling waar je blij van kan worden, maar ook verdrietig. Blij omdat je leert dat de Heere Jezus mensen beter maakt. Verdrietig omdat juist iemand is gestorven voor wie jij hebt gebeden.’
Uit mijn ooghoeken kijk ik naar Pieter. Hij is er helemaal bij. Aan het einde van de vertelling probeer ik de kinderen duidelijk te maken te maken dat het uiteindelijk niet gaat om blijven leven, maar om geloven in de Heere Jezus. Dat doen de vader, de moeder, het jongetje en de rest van het huis aan het einde van de geschiedenis. En als iemand sterft en hij gelooft, dan is het toch goed. Al mag je natuurlijk verdrietig zijn. Ik meen te zien dat de kinderen het begrijpen, en Pieter luistert nog steeds.
Als ik de versjes overhoor, meldt Pieter bedremmeld dat hij niet geleerd heeft. Ik herinner me opeens de leraar die een overhoring niet mee liet tellen in de week dat mijn oma overleed. Dan doe ik Pieter fluisterend een voorstel.

‘Pieter kwam vorige week blij thuis’, komt moeder een week later vertellen. ‘Ja, hij luisterde ook heel goed naar de vertelling’, antwoord ik. Maar Pieter had thuis vooral verteld dat hij zonder te leren toch 4 punten van de meester had gekregen. Dat kan voor een kind net even het belangrijkste zijn.

Drs. A. Baarssen uit Urk is docent geschiedenis en actief in het jongerenwerk van zijn kerkelijke gemeente.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 maart 2015

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Troost

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 maart 2015

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's