Verzoening

Van de wiegelende bankjes stonden mensen achter in het kerkje op en liepen naar voren en van voren liepen er mensen naar achteren. De één viel de ander om de hals en vroeg om vergeving. Er werd gehuild, er werd vergeven, er werd beloofd. Toen gingen brood en wijn rond, tot gedachtenis van de Verzoener en waarbij de verzoening werd gevierd en beleefd.

VERLOSSEND
Zeven lijdensweken lang richten we ons in het bijzonder op de weg van overgave, van lijden die Jezus heeft willen gaan. Een weg van dienen en Zich geven, die uitliep op het kruis en het graf. Een gruwelijke weg. Tegelijkertijd was het een zegenrijke weg, want Paulus kan daarom schrijven aan de Kolossenzen: ‘In Hem hebben wij de verlossing, door Zijn bloed, namelijk de vergeving van de zonden’ (1:14).
Dankzij dat lijden en sterven heeft de ‘macht van de duisternis’ niet het laatste woord, in Kolosse niet, in Cceraocro niet en ook niet waar wij wonen. Mensen worden daar uitgehaald. Dat hebben ze in Kolosse ook al ervaren. Velen hadden geleefd onder ‘de machten van ontucht, onreinheid, hartstocht, kwade begeerte en de hebzucht’ (3:5,7a).

VERTICAAL
‘Maar God heeft’, zo schrijft Paulus aan de Kolossenzen, ‘toen u dood was in de overtredingen (...) u samen met Christus levend gemaakt door u al uw overtredingen te vergeven’ (2:13).
Toen hun stadsgenoot Epafras kwam met het Evangelie ‘hebben ze het gehoord, toen hebben ze de genade van God in waarheid leren kennen’ (Kol.1:5b-7). Verzoening is gekomen, daar waar ze machteloos en moedeloos om zich heen zagen, omdat er geen mens was die verlossen kon. Toen kwam het Evangelie, als een lichtstraal van boven. Zo heeft de verzoening verticale wortels. God kwam. Hij heeft het gedaan ‘door het bloed van Jezus’ kruis, en God heeft u, die voorheen vervreemd was en vijandig gezind, nu ook verzoend’ (Kol.1:26,27).

VAN ELDERS
Dat evangelie van verzoening, door het bloed van Zijn kruis, dat hebben wij niet kunnen bedenken en niet kunnen uitvoeren. Dat is van elders gekomen. Het kwam van boven, van de Vader, Die wij zijn kwijtgeraakt. Verwonderen we ons over die verticale wortels van de verzoening!
Hoe meer we erkennen (moeten) dat ons leven verstrikt is geraakt in machten van beneden, machten van ontucht, onreinheid, hartstocht, kwade begeerte en hebzucht, hoe wonderlijker het wordt te merken: Er is een God Die me eruit haalt, een God Die om Christus’ wil door dat leven een vergevende streep wil zetten. Beleef die verticale wortels van de verzoening door verliefd te worden en te zijn op die Jezus. ‘Mijn Jezus, ik hou van U.’

HORIZONTAAL
Leven uit die verzoening heeft horizontale consequenties. ‘Verdraag elkaar en vergeef de één de ander, als iemand tegen iemand anders een klacht heeft; zoals ook Christus u vergeven heeft, zo moet ook u doen. En doe boven dit alles de liefde aan, die de band van de volmaaktheid is.’ (Kol.3: 13,14) Dat hadden ze in Cceraocro begrepen.
Wij gaan het begrijpen als we ter harte nemen wat Paulus schrijft in Kolossenzen 3:16: ‘Laat het woord van Christus in rijke mate in u wonen.’

WOORD
Leren leven uit de verzoening, dat is een leven bij Zijn Woord. Laten we dan de tijd nemen om het te lezen en ernaar te luisteren, door de week en zondags. Dat Woord is een lamp voor de voet. Dat Woord is de bron die me leert en me sterkt om de weg naar de ander te gaan: verzoening zoekend en te leven met ‘innige gevoelens van ontferming, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid, geduld’ (Kol.3:12).
Zullen we dan elkaar niet (weer) vinden, zelfs over oude of nieuwe kerkmuren heen, die er straks gelukkig niet meer zullen zijn?

Ds. G.H. Nijland is predikant van de hervormde gemeente te Mastenbroek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen