De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Geloven en lijden

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Geloven en lijden

U is het uit genade gegeven (…) niet alleen in Hem te geloven, maar ook voor Hem te lijden. Filippenzen 1:29-30

4 minuten leestijd

Welkom in de strijd, krijgen jonge lidmaten na de belijdenisdienst nogal eens te horen. Klinkt het niet wat somber? Zet het geen domper op zon feestelijke dienst? Of getuigt het juist van bijbelse nuchterheid? Ik denk het laatste.

Neem nu Paulus. Niemand zal hem van zwartgalligheid betichten. De vreugde schalt als een refrein door heel zijn Filippenzenbrief. Maar als er één was die wist dat het belijden van de Naam gepaard gaat met strijd en lijden, dan was het Paulus.
Vanuit eigen ervaring kon hij zich helemaal verplaatsen in de hachelijke omstandigheden waarin de gemeente van Filippi zich bevindt. Ooit zat hij er opgesloten. Nu zit hij opnieuw gevangen, in Rome wellicht.

VECHTEN
Per brief legt hij contact en roept hij zijn broeders op om ‘eensgezind te strijden’. Het gaat Paulus hier wel om een heel speciaal gevecht. Het is een strijd ‘door het geloof in het Evangelie.’ Hij bedoelt niet een confrontatie waarin het aankomt op heldenmoed, maar op geloof, het tegendeel van zelfvertrouwen. Het is Godsvertrouwen. Het is je verlaten op God, Die ons bij monde van het Evangelie toevertrouwt dat Hij in Christus kracht verleent in onze zwakheid.
Lijken de tegenstanders in de meerderheid? Die Ene Die met ons is, blijkt meer. Al de propaganda van het ongeloof waar de wereld vol van is, weegt niet op tegen Gods trouwbeloften waar het Evangelie vol van is. Het Evangelie is niets minder dan de proclamatie van de overwinning. Paulus is zo beslist dat hij zijn medechristenen in Rome in de zwaarste verliezen toeroept dat ze ‘meer dan overwinnaars’ zijn. Niet: zúllen zijn, ná de strijd, maar: zijn. Dat is dus terwijl de strijd nog volop gaande is.

TIJDGEEST
Maar geldt dit nu ook vandaag, nu de tegenstand er niet minder op geworden is? Het offensief is niet gering. Nu eens openlijk en cynisch, via lastercampagnes in pers en beeld. Dan weer sluipend en subtiel, via een zogenaamde wetenschappelijkheid waarin God wordt doodgezwegen.
De geest van de tijd hebben we tegen. Maar de Geest van Christus hebben we mee: ‘Heb goede moed.’ Geen paniek. En als de angst je toch bekruipt, kruip dan niet in je schulp, maar achter het Schild.
Dit neemt niet weg dat belijden behalve met strijden ook met lijden is verbonden. En dat is niet toevallig. Daar zit beleid achter. Twee genadegaven deelt God uit: geloven en lijden. Ze zijn niet los verkrijgbaar.
Om te beginnen het geloof. Dat is een genadegift. Komt dat even goed uit. Stel dat we het zelf moesten organiseren. Ik moet er niet aan denken. Maar God roept er toch toe op? Stellig. Maar genade zou geen genade zijn als Hij het Zelf ook niet opriep. En dat doet Hij. Door Zijn Geest, Die innerlijke Leermeester, Die het Woord naar binnen brengt en het hart verovert. Dat doet Hij voor wie zijn hart aan Jezus geven wil, maar daarin niet slaagt.
Dat doet Hij voor wie het geloof van harte mocht belijden, maar wiens kruikje even later lek blijkt. Het sijpelt zomaar weg. ‘O Heere, kom mijn ongeloof te hulp, vul mijn leegte.’ Daar snelt de Grondlegger en de Voleinder van het geloof te hulp, zo innemend, zo vervullend dat ik ‘amen’ roep, voordat ik het weet. Zo gaat dat met het geloofsgeschenk.

LIJDEN
Waarom gaat dit geloof nu met lijden vergezeld? Omdat geloof verenigt met Hem Die voor ons geleden heeft. Ging de Meester de weg van het lijden, dan ook wij. Achter Hem aan, niet voor Hem uit. Maar wel voor Hem uitkomend. In een zelfverloochening die Hém niet verloochent.
Voor zo’n Minnaar en Beminde ga je door het vuur, al kost het je je naam of je baan. En dat niet als een soort compensatie om iets ‘terug te doen’. Het is evenzeer genadegeschenk als het geloof. Mét dat Hij de geloofsband legt en aanhaalt, keurt Hij ons de eer waard om in Zijn gevolg te gaan. In deze navolging kerft Christus ons Zijn beeltenis in en trekt Hij ons achter Zich aan op de kruisweg.

LOFZANG
Somber? Nee, toch niet. Kijk maar naar mij, zegt Paulus. Ooit werd ik in Filippi in het gevang gegooid. Ik was uitgeteld, maar niet uitgezongen. Te middernacht zongen we Gods lof. In de gelijkvormigheid aan onze Meester, Die gaandeweg naar de Olijvenhof de lofzang zong.
Hij geloofde en beleed, Hij streed en overwon.


Dr. A. de Reuver uit Serooskerke is predikant en emeritus hoogleraar gereformeerde godgeleerdheid vanwege de Gereformeerde Bond.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 maart 2015

De Waarheidsvriend | 28 Pagina's

Geloven en lijden

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 maart 2015

De Waarheidsvriend | 28 Pagina's