Globaal bekeken

In Protestants Nederland trekt A. Alderliesten in vier artikelen een vergelijking tussen Dietrich Bonhoeffer en de profeet Jeremia. Het slot:

We kennen Bonhoeffer als iemand die geen compromissen wilde sluiten en de weg zocht te gaan in gehoorzaamheid aan God waarbij hij tegelijkertijd volledig zijn verantwoordelijkheid als mens wilde nemen.
Toch kon hij in 1933 zijn angst niet overwinnen. Zo durfde hij niet bij de begrafenis van de vader van zijn zwager Gerhard Leibholz te zijn, omdat deze Joods was. Hij betuigt daarover later spijt, maar gezien zijn activiteiten en houding zou je het niet verwachten. De gevoelige, melancholische man die tegelijk autoritair kon zijn, voelde zich rond zijn Londense tijd eenzaam, onrustig en bang.
Het is daarom niet verwonderlijk dat hij – met Jeremia 20:7 – nadruk legt op de last die bijna te zwaar is om te dragen… Maar ook stelde hij in dezelfde preek dat ‘juist wanneer iemand denkt de weg met God niet meer langer te kunnen gaan omdat deze te zwaar is – en zulke momenten overkomt een ieder op zijn tijd – waar God ons te sterk is geworden – waar een christen onder God bezwijkt en ontmoedigd raakt – daar wordt Gods nabijheid, Gods trouw, Gods kracht ons tot troost en hulp. Daar leren wij God en de zin van ons christelijk leven pas echt goed kennen.’

***

In Kerk op Dordt, het kerkblad van de protestantse gemeente te Dordrecht, staat een interview met ds. J.M.J. Kieviet, christelijk gereformeerd predikant, die Dordt verlaat en naar Renswoude vertrekt, onder de titel ‘In dienst van de stad’.

Kunt u iets zeggen over de eigen plaats van deze gemeente in kerkelijk Dordrecht? ‘Deze gemeente is ontstaan vanuit verschillende afscheidingen en splitsingen in de 19e en 20e eeuw. Hoewel in de geschiedenis van de gemeente vaak ook al te menselijke emoties en subjectieve elementen een rol gespeeld hebben, zie ik tot op de dag van vandaag in het bestaan van onze gemeente Gods trouw. Het hart van het gemeente-zijn is de prediking van Gods Woord. Die is onder ons te typeren als ‘Schriftuurlijk-bevindelijk’. De Christelijke Gereformeerde Kerk Dordrecht-Centrum is gewoon een christelijke gemeente te midden van alle andere gemeenten.’

Wat is er in uw tijd veranderd in en rondom de gemeente? Gemeente en kerkenraad zijn zich meer bewust geworden van hun verantwoordelijkheid voor de stad en de mensen die daar wonen. Er is oog voor de arme kant van de samenleving. Er wordt samengewerkt met de stichting Broodnodig; maandelijks is er een maaltijd voor dak- en thuislozen in ons kerkelijk centrum Krooswijkhof. Het kerkgebouw wordt gebruikt voor de jaarlijkse 4 mei herdenking van de gezamenlijke kerken.’

Wat vond u het boeiendste, meest uitdagende in uw werk als predikant in Dordrecht?
‘Naast het doorgeven, het prediken van Gods Woord: het pastoraat, het er-zijn voor de mensen. Dus eigenlijk gewone ‘domineeswerk’ boeit me het meest. Boeiend is te ervaren dat door Gods Woord mensen veranderen, dat het Evangelie sporen trekt in het leven van mensen.
De Christelijk Gereformeerde Kerk Dordrecht-Centrum wil graag een Dordtse gemeente zijn. Daarmee bedoel ik twee dingen: vasthouden aan de lijn van de Dordtse ‘vaderen’ en belijdenisgeschriften èn deel uitmaken van de huidige Dordtse samenleving.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen