De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

2 minuten leestijd

Een handvol koren was in de jaren ’50 de titel van een ‘leesboek voor het christelijk voortgezet onderwijs’. Een fragment, passend bij deze meidagen.

BIJ DE DOOD VAN JORIS DE HEUS
Joris de Heus van Westmaas werd in september 1940 gefusilleerd, omdat hij een Engels piloot geholpen had. Ruim vijf weken zat hij gevangen in een cel aan het Haagseveer te Rotterdam.

Hij was een Nederlander
en hij hielp een Engels piloot.
De Gestapo nam hem gevangen
en veroordeelde hem ter dood.

Maar op één van de laatste dagen
bleef Joris voor mij staan,
zag mij, die zijn vriend was geworden,
zo vreemd en wonderlijk aan.

Hij had een vrome moeder
en heette Joris de Heus.
Het bloed sloeg door zijn lichaam
als het bloed van een watergeus.

‘Ik heb mijn kop gebogen,
al heeft het veel gekost.
Nu ben ik,’ zei hij bewogen,
‘door Jezus Christus verlost.’

Hij zat vijf weken gevangen
in een cel aan het Haagse Veer.
Bij het luchten, iedere morgen,
liep hij met mij op en neer.

‘Maar als ik tegen de muur sta,
houd ik mijn kop recht in de zon.
Ik ben niet bang voor de dood meer,
nu ik het leven won.’

Wij zagen naar de wolken
die kwamen van over Westmaas.
Het heeft ons niet geholpen,
Wolken zijn week, helaas.

‘Vertrouwend zal ik lopen
mijn hart en mijn leven biên.
Nooit zullen de lammelingen
een traan in mijn ogen zien.’

Hij had zijn geloof verloren
en deed er niet meer aan,
maar in die laatste weken
is veel door hem heen gegaan.

Dat zei hij, die laatste morgen.
Ik zag mijn vriend nooit meer.
Dit waren zijn laatste woorden,
die allerlaatste keer.

Hij hield veel van zijn moeder,
maar zei bitter ‘neen’ tegen God.
Hij kon de dood niet aanvaarden
en lag overhoop met zijn lot.

Hij was een Nederlander
en hielp een Engels piloot.
De Gestapo nam hem gevangen
en veroordeelde hem ter dood.

J.J. Buskes

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 mei 2015

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 mei 2015

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's