De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Nieuwe buren

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Nieuwe buren

Protestantse Kerk voert jarenlange dialoog met Pinksterkerken

4 minuten leestijd

In het najaar van 2008 stelden het moderamen van de Protestantse Kerk en het Landelijke Platform Pinksterbeweging een dialooggroep in. Tijdens de recente synodevergadering lag de nota Dialoog Pinksterkerken op tafel.

De aanleiding zal gelegen zijn in de excuses die dr. B. Plaisier een jaar daarvoor op het eeuwfeest van de Pinkstergemeenten uitsprak, toen hij schuld beleed voor de ‘minachtende manier’ waarop in het verleden over pinkstergelovigen is gepraat.
De dialooggroep besloot met elkaar te spreken over vier hete hangijzers, namelijk de doop, de doop met de Heilige Geest, ambt en Geest en traditie. Veelzeggend is de titel waaronder dit document verscheen: ‘Twee overzijden die elkaar schenen te mijden, worden buren’.

AANBEVELINGEN
De dialoogcommissie doet in haar verslag de volgende aanbevelingen:
• Het stimuleren van ontmoeting op plaatselijk en regionaal niveau.
• Het samenwerken op plaatselijk, regionaal en landelijk vlak.
• Het organiseren van gezamenlijke diensten.
• Het voeren van een theologische dialoog tussen voorgangers.
• Het waarderen van elkaars ambten en bedieningen.
• Het waardering van de waarde van elkaars genadegaven.
De samenwerking kan bijvoorbeeld gestalte krijgen door gezamenlijk een pioniersproject op te zetten. Verder stelt de dialoogcommissie voor dat werkgemeenschappen van predikanten een initiërende rol kunnen spelen als het gaat om de theologische dialoog tussen voorgangers van de verschillende kerkgenootschappen.

BESPREKING
In het gesprek over het rapport legde oud.-kerkrentmeester G.A. Vroegindeweij (classis Gouda) de vinger bij gemakkelijke overgangen naar de Pinkstergemeenten. ‘Beter treurend te blijven dan eigenmachtig te gaan,’ zo citeerde hij Theodorus van der Groe. Mw. ds. A.L. Rijken-Hoevens (classis Tiel) vroeg met welke van de tien pinkstergroepen – ‘rekeningen van de kerk’ – zij in Veenendaal contact moest zoeken. Oud.-kerkrentmeester C.P. de Bruin (classis Hoogeveen) noemde de verschillen in het licht van Openbaring 6 (de martelaren onder het altaar) relatief, waarmee hij verwoordde dat de context van de kerk in Nederland maakt dat verschillende tradities elkaar zoeken.
Drs. H. Zegwaart zei namens de Verenigde Pinksterkerken op de synode dat er nooit eerder met zoveel respect gesproken is over de theologie achter en de motieven voor de kinderdoop. Dr. A.J. Plaisier noemde het een spannende vraag of het na deze theologische dialoog zal komen tot ‘een erkenning van elkaars doop’. Volgens hem is een even spannende vraag of er een vorm van uitwisseling kan komen van elkaars ambten en bedieningen. De dialoogcommissie geeft aan dat daar nog ‘de nodige voetangels en klemmen liggen. Dat heeft onder andere te maken met verschillen in ambtsstructuur en bedieningen en met het verschil in opleidingsniveau’.

OMGANG MET DE SCHRIFTEN
Van de dialoogcommissie maakte deel uit ds. W.J. Dekker uit Amersfoort. Hoe kijkt hij terug op de jaren van intensieve gesprekken met vertegenwoordigers van de Verenigde Evangelie- en Pinkstergemeenten?
‘Met veel genoegen nam ik de voorbije jaren deel aan de dialoog met de Pinksterkerken. Omdat het om inhoud ging. We bevroegen elkaar op wat we geloven, op kernen van geloof en kerk-zijn zoals doop, Geest en ambt. En vroegen naar elkaars omgang met de Schriften, naar mijn idee het meest springende punt: hoe lees jij de Bijbel? Het gíng die ochtenden dat we samenkwamen ergens over! En het mooie was dat het doorvragen resulteerde in een beter verstaan van elkaar, in toenadering en geestelijke verbondenheid, zonder dat werd weggepoetst dat er echte verschillen van inzicht zijn. Onze gesprekken werden naar mijn idee mede bepaald door een gevoel van urgentie. We waren ervan doordrongen dat we het in deze tijden niet meer kunnen maken aan elkaar voorbij te gaan. Omdat we als kerken voor dezelfde grote vragen staan. Wat staat ons te doen? Hoe zijn we in deze verwarrende en ingewikkelde wereld op zo’n manier kerk dat we ook nog iets te zeggen hebben?
Het waardevolle aan deze dialoog vond ik dat we door ontmoeting elkaar vonden. Ik hoop dan ook dat het rapport dat door de synode dankbaar is begroet en nu aan de kerkelijke gemeenten wordt aangeboden een stimulans zal zijn om op plaatselijk niveau te zoeken naar deze ontmoeting.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 mei 2015

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Nieuwe buren

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 mei 2015

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's