Kerkenwerk

Er mag helemaal niets tussen Christus en ons in de weg zitten, ook geen laatste zandkorreltje. Dat zou ons verhinderen om de volle ruimte en vreugde van het geloof te verstaan. Totaal vertrouwen en radicale overgave geven een aha-beleving, een eureka gevoel. We hebben Jezus, onze Heiland, gevonden.

ZEKERHEID
De Heilige Geest geeft in verzegelende arbeid, waarin de Geest mee getuigt met onze geest, een kracht, troost en onuitwisbare zekerheid waar natuurwetenschappelijke bewijsvoering geen weet van heeft. Bovendien raakt ons hart vol van liefde. De liefde van Jezus op Golgotha voor ons betoond, gaat ons vervullen en spoelt alle frustraties, haat, wrok en onlustgevoelens uit ons weg. Het woord van Gods beloften wordt in ons een kracht van God tot zaligheid.
We kunnen dan ook met een gerust hart beginnen met het bouwen op de rots. Er is geen twijfel mogelijk dat we ooit nog door enige zandbodem zullen heen zakken of dat enig zandkorreltje ooit nog schade zal berokkenen aan het fundament van ons levenshuis. De stormen kunnen komen, regenvlagen kunnen slaan, zelfs watervloeden kunnen ons teisteren, ze zullen niet schaden.

GEVOEL
Of we voor ons gevoel daar altijd even zeker van zijn, is een andere vraag. We moeten in de voortgang van het geloof ook leren te geloven als we niet voelen. Zelfs is het nodig te blijven geloven als we het tegendeel, dat is strijd, voelen. We geloven met Abraham tegen de klippen op. Ons levenshuis staat weliswaar in de branding, doch het staat op de rots. Die branding kan tekeergaan, maar de rots in de branding blijft onbeweeglijk. Daarom blijft het huis staan.

KRUIS EN GLORIE
Op deze wijze is de christelijke gemeente een rotsgemeente. Dat betekent ook dat ze geen rotsgemeente is omdat ze zelf rots is. Ze is het, omdat de rots waarop ze bouwt, het is. We moeten dan ook maar voorzichtig zijn met grote woorden: dat we gemeente met lef dienen te zijn en dat het bij ons allemaal zo goed gaat.
Heeft Luther ons niet krachtig gewaarschuwd voor een theologie van de glorie waarin we onszelf ernstig overschatten? Zeker, die glorie is er en met Christus zijn we zelfs overwinnaars van de wereld. Maar altijd enkel met Christus.
Dat betekent ook dat we het kruis niet kwijtraken. Kruistheologie en glorietheologie horen als schering en inslag bij elkaar. Zo zijn we bestand tegen alle seculariserende kwelgeesten. De Geest van God maakt ons krachtig op de wijze van Paulus, die zich sterk wist als hij zwak was.
De Geest maakt ons dus niet lui. We kunnen niet welvoldaan achterover leunen. Het gaat ook om volharding. De bouwwerkzaamheden op de rots kunnen en mogen niet stilgelegd worden. Er blijft veel werk te verrichten, ook door ambtsdragers, om de gemeente te blijven toerusten.

BRUIDSGEMEENTE
Dit blijkt ook nog uit een ander bijbels beeld voor de christelijke gemeente: de bruidsgemeente. Ze is bruid van Christus, haar Bruidegom. Daarvan zegt de Bijbel dat doel van het kerkzijn is dat Christus die bruid zo kan toerusten dat ze zonder smet of rimpel, heilig en smetteloos is (Ef.5:27). Paulus is bezig de gemeente zo te bearbeiden dat hij opnieuw in barensnood komt, opdat Christus gestalte in haar zal krijgen (Gal.4:19).
Er is dus werk aan de winkel. Daarbij moeten we wel prioriteiten stellen. We moeten ons niet verliezen in zaken waarmee we ons goed gevoel van goed christenzijn strelen. Ons proactief zijn mag in niets het proactief zijn van God door Zijn Geest in de weg staan. Het is juist andersom. Onze activiteiten moeten het resultaat zijn van het proactieve werken van God. Hij neemt het voortouw. Wij willen ons slechts bewegen in het kielzog van Gods voortgaande arbeid.

VERBONDSGEMEENTE
De christelijke gemeente is naast rotsgemeente en bruidsgemeente ook verbondsgemeente. Ze kent dus de breedte van het verbond, waarin we naar het oordeel der liefde allen voor oprechte gelovigen houden die in hun levenswandel daar niet mee in strijd leven. Ondertussen houdt dat zeker in dat we er rekening mee dienen te houden dat er mensen zijn die nog tot geloof en bekering moeten komen. De prediking zal gemeenteleden dus niet voortdurend bevestigen in hun geloof, maar ook oproepen tot geloof en bekering. Stel echter dat alle gemeenteleden wel oprechte gelovigen zouden zijn, moet dan de oproep tot bekering achterwege blijven? Dat is niet voor te stellen. Immers, wanneer iemand die gelooft ooit zou menen zo ver gekomen te zijn dat hij of zij geen bekering meer nodig heeft, dan is daarmee de dood in de pot gekomen.
Er blijft dus veel werk te doen in het bearbeiden van de christelijke gemeente.

HEEL NEDERLAND
Er is nog iets. Deze christelijke verbondsgemeente heeft niet alleen een rand van minder of heel niet op het geloof betrokkenen, ze functioneert ook in een buurt, stadswijk of dorp. Ze zal, gedrongen door de liefde van Christus, ook de mensen in de omgeving willen bereiken. Of dat lukt door je op te krikken tot hijgerige activiteiten? Niemand zal hier ja op durven zeggen. Er kan enkel iets van terechtkomen wanneer we werkelijk op de Rots, op Jezus Christus alleen bouwen.
Dit bouwen is het werk van de Geest. Tegelijk is het zo dat de Geest Zelf steeds meer vaardig over ons wordt vanuit dat bouwen op de Rots. Naarmate we meer steunen op Christus, rusten in Christus, schuilen bij Christus, leven uit Christus, kan de Geest ons beter inschakelen tot vruchtbare arbeid in Gods Koninkrijk. Op deze wijze komt heel Nederland in het vizier.
Wat geldt voor de plaatselijke christelijke gemeente, geldt ook voor elk landelijk kerkverband. Is er daar ook altijd de absolute concentratie op het bouwen op Christus alleen, de Rots van ons behoud? Het is weliswaar goed en nodig om te geloven dat God (er) is. Het gaat echter vooral om meer, namelijk dat onze zonden vergeven worden, dat we door het geloof in Christus met God verzoend raken.

HOREN EN DOEN
De gelijkenis van de twee bouwers leert ons dat dat alles een kwestie is van horen en doen van het woord van God. Het gaat dus om concentratie op het woord en gehoorzaamheid aan dat woord. Kan dat nog in deze tijd waarin er zoveel andere woorden (en beelden) naar ons toekomen via allerlei media? Kan het woord van God daar nog een plaatsje veroveren? Ja, dat kan. Het gaat niet slechts om een plaatsje, maar om de allesbeheersende plaats. Daar staat dat woord zelf garant voor. Dan dienen wij als kerk dat woord ook wel werkelijk als een tweesnijdend zwaard te scherpen door de Geest. We mogen het woord via ons redeneren en manipuleren niet afgestompt en bot maken. Dan brengen we het tot zwijgen.
Ondertussen blijft het een dagelijkse worsteling voor allen die kerkenwerk doen, om het woord van God werkelijk tot spreken te brengen, zodat het functioneert in betoning van Geest en kracht. Kraak- en breekwerk helpen daartoe niet. Alleen het zachte suizen van de stille wind van de Geest kan dat tot stand brengen.

GEBEDEN
Overigens wil de Geest allen die werkelijk op Christus als rots bouwen, maar al te graag maximaal toerusten. De Geest is er ook volmaakt toe in staat. Want de Geest is God en God is almachtig. Hij is de God van de hemelse legermachten, de Heere der heirscharen. Hij is opgewassen tegen alle seculariserende kwelgeesten. God wil ook maar al te graag gebeden zijn om hernieuwde, krachtige aanblazing van de Geest tot heil voor velen. Met name gebeden waarin wij alles aan zonde en schuld belijden wat Zijn genadig ingrijpen blokkeert, wil Hij op Zijn tijd maar al te graag verhoren. Deze gebeden zijn als klopsignalen die het vaderhart van God zullen openen, tot het moment waarop Hij metterdaad Zijn genade op rijke wijze toont.

Ds. R.H. Kieskamp uit Lienden is emeritus predikant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen