De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Verbeterpunten

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Verbeterpunten

Nu dan, ga op weg. (…) U zult Mijn volk (…) uit Egypte leiden. Exodus 3:10

4 minuten leestijd

Soms zou je je leven over willen doen. Zou ik dan hetzelfde beroep kiezen? Zou ik dezelfde relaties aangaan en dezelfde doelen stellen? Maar nee, diep in je hart weet je dat het niet kan. Gedane zaken nemen geen keer. Of toch wel?

Mozes heeft driemaal geleefd. De eerste veertig jaar in een paleis. Wat een luxe was dat. De tweede veertig jaar in de woestijn. Wat een armoe, hoewel ook weer niet altijd. En de derde veertig jaar leefde hij ook in de woestijn, maar dan anders.
Is het dat wat we noemen: rechtvaardiging, heiliging, bekering? Dat de Heere God je een ander leven leert kennen, een leven, door Hem geleid?

VAKANTIETIJD
Dat kan ook in een vakantietijd beginnen. Nemen we daarom naast vakantieboeken, ook ‘verbeterpunten’ mee? Dat is iets om klaar te leggen bij de bagage. We kunnen leren van Mozes.
Hij is op twee derde van zijn leven. Zou híj het over willen doen? Zou hij de weelde van toen willen ruilen voor de armoe van nu? Ik denk het niet, hij volgde zijn hart. Alleen had hij zijn handen thuis moeten houden. Dat hij die Egyptenaar doodsloeg en de sympathie van zijn eigen volk verspeelde, had anders gemoeten. Maar de liefde voor God en Zijn volk bleven.
Waar kan een mens gemakkelijker geloven? In een gouden paleis of in een barre woestijn? Mozes had tweede man kunnen worden in Egypte. Bronnen melden dat hij al een succesvol generaal was. Toch heeft hij geen spijt van zijn keuze.

BIJZONDERE DINGEN
Met zijn schapen zwerft hij in de zuidelijke Sinaï. Hij ziet een doornstruik in brand staan. Dat komt daar meer voor. Dit keer duurt het wel heel lang. Vroeger had hij daar geen oog voor.
En wij? Hebben wij wel oog voor de bijzondere dingen nú? Er gebeurt zoveel in deze wereld en in mijn eigen leven dat ik niet verklaren kan. Laten we er even bij stilstaan. Waar is Mozes, waar ben ík mee bezig?

ANDERS LUISTEREN
Voor even verlaat hij zijn kudde. Uit de brandende struik klinkt een stem. Het is de stem van God. Die hoor je, als je tenminste tijd neemt. Die stem klinkt zoals vroeger bij onze eigen doop, bij mijn belijdenis, mijn trouwbelofte of bij de bevestiging in het ambt.
Maar wat bleef er over van onze roeping? Een flauw waakvlammetje? Maar hoe flauw en flakkerend ook, het brandt nóg. Het is niet uitgewaaid, zoals bij zovelen in onze tijd. Komt dat door het votum aan het begin van elke kerkdienst? ‘Hij laat niet varen wat Zijn Hand begon.’
Laten we luisteren als God ons roept. Waar staan wij bij stil? Bij de brandhaarden van deze tijd, bij IS, Boko Haram en Al Shabab? Denken we aan alles rond en in Israël?
Het is nog steeds niet verteerd. Wat een wonder is dat. En de roeping van Mozes? Die is ook niet verbrand. En hoe is het met ons geloof in het koude vuur van deze tijd? Dat is een goede vraag, daar moeten we even bij stilstaan. Wat ging in rook op en wat bleef?

ANDERS REAGEREN
Mozes doet de schoenen van zijn voeten. Vroeger had hij ze uitgetrokken om ermee te slaan. Nu zet hij ze neer en buigt hij zijn hoofd. God spreekt: Ik heb het lijden van mijn volk gezien. Ik heb u gezien, in al die jaren van zwerven.
Ziet God nu ook? Ziet Hij de bootvluchtelingen op de bodem van de Middellandse Zee? Ziet Hij al het verdriet van mij of van anderen? Mozes vraagt niet: Waarom wachten mijn volk en ik zolang op U? Zo was hij vroeger. Eerst doen, dan vragen. Nu zegt hij alleen: Wie ben ik, kunt U míj gebruiken? Wat is hij veranderd.

VERANDEREN
Hoe zijn wij veranderd? Of moet dat nog komen? Dat we milder worden, bruikbaarder, toegankelijker voor Hem en voor anderen? Moet het nog gebeuren dat we meer oog en meer hart voor Jezus krijgen?
Hij kwam voor mensen met een kort lontje zoals Mozes. Hij gaf Zijn leven. Door Zijn Geest boetseert, verandert, vernieuwt Hij ons. Later werd over Mozes iets moois gezegd: ‘Nooit was iemand zó zachtmoedig als hij’ (Num.12:3). Wat zullen ze later over ons zeggen? God verandert mensen.


Ds. P. Vermaat uit Veenendaal is emeritus predikant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 juni 2015

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Verbeterpunten

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 juni 2015

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's