Tekenen van leven
De HEERE zei verder tegen hem: Steek toch uw hand in uw boezem. (…) Exodus 4:4, 6 en 9
Vroeger had Mozes sterke handen. Veertig jaar herscholing volgen. Als God hem dan roept, steekt hij de handen uit de mouwen, maar die zijn leeg. Dat laat hij dan aan de Heere zien.
‘Ze zien me al aankomen.’ ‘Wat moet ik zeggen? Ik kan niet spreken.’ Wij herkennen dat. In ons huwelijk en gezin, in de familie en op het werk. Ook bij het werk in de kerk merken we het: we zijn onthand. We hebben geen eigen kracht.
SIMPELE STAF
Dan vraagt God aan Mozes: ‘Wat hebt u daar in uw hand?’ Het is een simpele staf, twee meter hout, zoals elke herder die heeft. Die is nodig voor de schapen om vertrouwen te wekken en hen te corrigeren. Ineens wordt zo’n simpel stuk hout iets heel bijzonders. Als Mozes het op de grond gooit, wordt het een slang. Als hij het opraapt, is het weer zijn vertrouwde herdersstaf. Deze staf zal straks naast de gouden scepter van de farao staan. Aparte lakeien vervoeren dat goud.
Mozes staat er hier mee in zijn handen. Het is een machtig teken. Hij heeft het Woord van God, de Goede Herder. Daar kun je op leunen, vijanden mee op een afstand houden en schapen mee corrigeren.
Zo staan wij, op de parkeerplaats van de 21e eeuw. We zijn op weg naar een zieken- of huisbezoek. We zien een kerk, christenen waar al het goud van afgebladderd is. We zien Europa, in de greep van de angst. We zijn herderloos, stuurloos en gevangen. Maar op de kansel, op het nachtkastje, in de caravan, camper of het appartement ligt een Bijbel.
‘Uw Woord, een lamp voor mijn voet.’ Woorden van God zijn tekenen van leven van Hem. ‘Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.’
EIGEN BOEZEM
Vroeger was Mozes zelf sterk. Maar er gebeurde iets, waardoor hij al zijn zekerheid kwijtraakte. Zijn zelfbeeld ging eraan. PTSS, een posttraumatische stressstoornis. Op een verkeerd moment had hij het verkeerde zwaard. Die jeugdzonde had zo’n impact op zijn leven, het maakte hem ongeschikt voor zijn taak – vond hij. Dan komt er een tweede teken van bemoediging. We kennen de uitdrukking: ‘Steek je hand eens in eigen boezem.’ We bedoelen: wie denkt zonder zonde te zijn, vergist zich. Je hand komt er melaats uit.
En nu het wonder. Doe het nog eens, Mozes, op Gods bevel. En kijk eens: genezen, gereinigd, vergeven. Dat is een sprekend teken voor de komende jaren, voor Mozes zelf, maar ook voor zijn volk. Als ze na de uittocht gaan terugverlangen naar de vleespotten van Egypte… Als ze meer oog voor bed, bad en brood hebben dan voor hart, ziel en verstand. Als Mozes – en dat niet ten onrechte – gaat twijfelen aan zijn geschiktheid voor dit ambt. Maar: er is vergeving. Daarmee kunnen we op weg.
ONGESCHIKT
Vroeger was Mozes zelf sterk. Maar nu heeft hij een traumatische ervaring. Wie ben ik? Hebben we niet allemaal ervaringen in ons leven die ons ongeschikt maken om een leesbare brief van Hem te zijn?
Mozes moet belijden: het is door eigen schuld en dat moeten wij ook vaak doen. Hij denkt: Ze zien me al komen in dat paleis, met al dat goud en al die hoge heren en die prachtige gouden scepter. Ik sla helemaal dicht, ik kan geen woord uitbrengen.
WATER EN BLOED
Dan komt er een derde teken. Dat neemt alle twijfel weg voor Mozes, voor Israël, voor het volk van Egypte en ook voor ons nu. De Nijl is de levensader van Egypte. Haar water maakt alle landerijen vruchtbaar. Als dat water nu eens verandert in bloed. Dat gaat gebeuren, straks bij de eerste plaag. Dan zal er geen oogst meer zijn. Dan móéten ze hun Joodse gijzelaars wel laten gaan.
Jezus Christus, het levende water, is Gods sprekende teken voor ons. Hij gaf Zijn bloed voor ons, omdat onze handen niet rein zijn. Hij deed dat aan een simpel stuk hout, een kruis. Een soldaat stak nog een speer in Zijn zijde. Er kwam water en bloed uit. Jaren later zal Johannes het schrijven (1 Joh.5:6,8). Zij getuigen van Hem, onze Bevrijder, Jezus Christus. Hij geeft ons Zijn tekenen mee. Daar hebben wíj toch ook wel wat over te vertellen? Ook Zijn profetisch Woord gaat mee met alle tekenen der tijden. We staan niet zo met lege handen als wij weleens denken.
Hier is Mijn staf:
het teken van Mijn macht,
leg die op het gelaat
van de doodzieke wereld.
Ga snel, er wordt wanhopig
op gewacht
dat Mijn genezend Woord
de dood terneer velt.
Ds. P. Vermaat uit Veenendaal is emeritus predikant.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 juni 2015
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 juni 2015
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's