GLOBAAL BEKEKEN

Mr. G. Holdijk is geen man die de publiciteit zocht. Bij zijn afscheid als senator voor de SGP moest hij er toch aan geloven. Ook Elsevier interviewde hem. Een fragment.

• Een representant van de mannenbroeders is Holdijk niet. Zo had hij er zelf nooit moeite mee dat vrouwen lid zouden worden van de SGP. ‘Ik vond het jammer dat dat door de rechter moest gebeuren. Ik heb nooit een principieel punt gemaakt van de vrouw in de partij of in de politiek en ook geen enkele moeite gehad om een vrouw als voorzitter van de Eerste Kamer te kiezen. In gemeenteraden waar de SGP in zit, speelt de discussie of je een vrouw als wethouder mag kiezen soms wel. Het is geen koekoek één zang in de partij.’

De Veluwe is zijn biotoop. ‘Ik voel me verbonden met de traditionele Veluwenaar. Er is hier veel veranderd. De beslotenheid is weg. Vroeger kwam hier een of twee keer op een dag een wagen de melk ophalen en een keer per week werd het voer afgeleverd. Af en toe kwam een marskramer. Nu hebben de mensen in dorpen als Uddel ook stedelijke trekken in denken en doen. En ja, ook hier is sprake van ontkerkelijking.’

Vervelen gaat hij zich niet. De sloten moeten worden nagelopen en in de schuur staat een antieke oranje tractor van vlak na de oorlog die af en toe bereden moet worden om niet vast te roesten. Erachter staat een oude legerjeep die Holdijk kocht om naar het station in Putten te rijden. ‘Door afschaffing van de vrijstelling van de wegenbelasting voor oldtimers zou ik jaarlijks 3000 euro belasting moeten gaan betalen. Dus nu komt hij de weg niet meer op.’ Holdijk stemde tegen de belastingmaatregel. ‘Ik heb er nog een stemverklaring over afgelegd. Ze wisten dat ik zo’n ding had.’ Hoe politiek het leven beïnvloedt, weet Holdijk precies. Wijzend op de ganzen naast de schuur: ‘Die moeten we elke avond in de schuur opsluiten, want dankzij het natuurbeleid stikt het hier van de vossen.’

Holdijk kreeg een boekje aangeboden met citaten uit speeches die hij in de Senaat hield of uit artikelen. Hier volgen er vier.

• Het was eigenlijk niet logisch dat ik me bij de SGP aansloot. De SGP en de ‘kleine kerk’, zoals het hier in Uddel heette, vormden een andere wereld dan die van de CHU en de Hervormde Kerk. Wij behoorden tot de kerk van Jan Rap en z’n maat. Zij waren de scherpslijpers, degenen die zich aanzienlijk verheven achtten boven het gewone, hervormde volk. Zij behoorden tot een uitverkoren volkje, met daarbinnen weer een uitverkoren kern.

• De realiteit gebiedt te erkennen dat het overgrote deel van de Nederlanders autorijdt, vliegt en het gebruik van elektrische apparaten belangrijker vindt dan milieubescherming. (…) Onze voornaamste ondeugden wat het milieu betreft, zijn onze hebzucht, onze onmatige verlangens en onze gemakzucht, die door de reclame niet aflatend worden gevoed.

• Voorlopig kan De Driestar zich tot de beste pabo’s van Nederland rekenen. De kwaliteit is dus blijkbaar op orde. Ook al blijft De Driestar apart staan, ze zal zich zeker de woorden herinneren die prof.dr. C. Graafland bij het vijftigjarig bestaan sprak: ‘Apart staan om er voor allen te zijn.’

• Bij de monden-klauwzeerepidemie en vooral de wijze waarop die door de overheid tegemoet is getreden, kwam alles in mij in verzet vanwege de principieel onverantwoorde aanpak. Mijn boerenafkomst speelde mij daarbij ongetwijfeld parten, maar de verontwaardiging zat dieper. Het uit puur economische motieven op grote schaal gezonde dieren doden en vernietigen gaat naar mijn diepste overtuiging radicaal in tegen de zorgplicht voor vee dat aan onze zorgen is toevertrouwd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen