PIJNLIJK VERLIES

Ds. C. Bos is predikant van de hervormde gemeente te Benschop.

Ouders zijn betrokken bij de scheiding van hun kinderen. Ze hebben verdriet over wat er met hun kind is gebeurd. De scheiding hebben zij van begin tot eind meegemaakt, met de problemen die zich vooraf en daarna voordeden.

VERSCHIL IN BELEVING

In de pijnlijke periode waarin een scheiding zich in het gezinsleven voordoet, ervaren ouders het leed van hun kind anders dan het kind dat de scheiding ondervindt. Voor ouders gaat een scheiding van hun kind gepaard met het kwijtraken van de partner van hun zoon of dochter, in wie ze van tevoren vertrouwen hadden.

De gedachte aan winst en verlies is bij elke ouder aanwezig. Vooral het verlieselement spreekt soms stevig mee in hun ervaring. Dat is anders dan aan het begin van hun leven, toen was het winstelement sterk aanwezig. Nu komt het verlies van hun eigen leven steeds meer in zicht. Dat merk je in het gesprek. Ouders vertellen graag over hun kinderen en kleinkinderen, maar de betrekkelijkheid van het leven klinkt er altijd in door. Ze zijn gevormd door hun levensloop en ervaring. Natuurlijk zijn ze ook kritisch door hun verschil in levensopvatting, maar dankbaarheid overheerst.

VERDRIETIGE OUDERS

‘Wilt u koffie en wat gebruikt u erin?’, vraagt de vrouw bij wie ik die morgen op bezoek ben. ‘Ja, hoe is het mogelijk? Je ziet het wel een poos van tevoren aankomen, maar je hoopt toch dat het tussen die twee nog goed komt’, gaat de vrouw verder, terwijl ze de koffie inschenkt.

Haar man bevestigt haar woorden: ‘We hadden zoveel vreugde van onze getrouwde kinderen en kleinkinderen, dat wordt nu allemaal anders. De kleinkinderen zullen we niet zo vaak meer zien. Het is voor het huwelijksleven een nare cultuur waarin we leven. Wij als ouderen kunnen daarin niet meer zo goed mee. Scheiden is in en gebeurt aan de lopende band. Het komt in de beste gezinnen voor en heeft met allerlei achtergronden te maken. Maar je weet niet goed hoe je hiermee om moet gaan als het je zelf treft.’

Als pastor had ik dit gesprek met verdrietige ouders van wie een kind gescheiden is. Hoe kunnen wij deze ouders verder helpen?

VERBROKEN RELATIE

Ouders voelen de pijn mee bij het verbreken van de huwelijksrelatie van hun kind. Dat bleek uit het gesprek, de pijn van de vrouw horen we in haar vraag: ‘Hoe is het mogelijk?’ De relatie was goed begonnen, maar gaandeweg ontstonden er haarscheurtjes die aanleiding gaven tot een diepe breuk.

In de pijnlijke vraag van de moeder zit ook iets van onbegrip. Ze vertelt in het gesprek dat ze de breuk zag aankomen. Het was haar opgevallen dat in de laatste jaren tijdens de ontmoeting met hun kind de verhouding aanleiding gaf tot spanning en ruzie. En daarbij ging het vaak om niks, de vlam sloeg zomaar in de pan. Als hun kind binnenkwam, was er al direct een conflict.

BEGRIP

Ouders vertellen dat scheiding hun veel verdriet doet. Er blijkt tussen ouders en kinderen een sterke, wederzijdse, onverbreekbare band te bestaan, hoewel deze band soms onzichtbaar is geworden door zorgelijke omstandigheden. Ouders doen er goed aan om te proberen geen partij te kiezen en gericht te zijn op het welzijn van alle betrokkenen binnen hun gezin. Kinderen waarderen het als ouders begrip tonen. Achter de irritatie van hun kind kan een sterk verlangen naar contact schuilgaan. Liefde overwint boosheid.

OMGANG MET ELKAAR

In een conflictsituatie tussen ouders en kinderen staan de meningen tegenover elkaar. Dan zijn er afwijkende meningen, verschillende inzichten botsen met elkaar. Belangrijk is dan dat de liefde van God centraal staat. Door Gods liefde proberen ouders goed met hun kind te communiceren. Ze reageren niet te snel en luisteren goed om zich de problemen in te leven. Zij maken zich een voorstelling van wat er zich bij hun kind afspeelt, ze hopen op begrip en dat de vertrouwelijke sfeer bevorderd wordt. Een goed gesprek geeft over en weer ruimte, er ontstaat opluchting.

ZORG VAN OUDERS

Uit het gesprek blijkt de zorg van de man die zei ‘dat je als ouders niet goed weet hoe je met een scheiding van je kind om moet gaan’. ‘Zorg’ wijst op besef van groeiende broosheid van ons bestaan. Het huwelijksformulier begint ermee als tegen het bruidspaar wordt gezegd: ‘Daarom mag u in uw hart verzekerd zijn van de toegezegde hulp van God in uw verdriet, aangezien ook de gehuwden in de praktijk van het leven als gevolg van de zonde velerlei tegenspoed en leed overkomt.’ Zo zitten ouders over hun getrouwde kinderen in, zij bidden om wijsheid voor hun kinderen dat zij zich wapenen met de kracht van de Geest tegen allerlei tegenspoeden die hen treffen.

Ouders vragen of hun kinderen kracht ontvangen wanneer levensbedreigende ziekten, ongevallen en financiële rampen hen treffen. Deze zorg leggen ze neer bij de Heere. Ze liggen ’s nachts wakker over wat hun kinderen overkomt. Met angst kijken ze tegen dreigin-gen in het leven aan. Hoe zal het met de kinderen gaan in de toekomst?

LEVEN UIT GELOOF

Evenals bij kinderen kan het geloof in God bij ouders weg zijn. We bidden tot God, maar er komt geen antwoord. Door de problemen van ons kind en ons onverhoorde gebed ontstaat twijfel. Dan kun je wel zeggen: ‘Werp al uw zorg op God, Hij zorgt voor u.’ Maar dat komt niet altijd over, de waaromvragen zijn sterker. Waarom bepaalt God het ‘lot’ van mijn kind op deze manier?

Op de ‘waaromvraag’ van mensen moeten we goed reageren en geen ‘daaromant-woord’ geven. Achter zo’n vraag zit wanhoop, ontsteltenis, radeloosheid of protest. Het beste kunnen we vragenderwijs reageren, zoals ‘ziet u het nog zitten?’, of ‘u bent er helemaal van ondersteboven hè?’, of ‘u bent zeker boos op God?’

Verwijzen naar Psalmen helpt, ze staan vol met klachten tot God. We kunnen ook herinneren aan Jezus’ klacht aan het kruis. Hij beleefde sterk het geloof vanuit het ‘antwoord geven’ op God Die Zich in het oordeel afzijdig hield. Hij voelde Zich als Kind gescheiden van Zijn Vader.

Zegenrijk is het dat Jezus Zich in deze gebroken wereld, met al Zijn verdriet, door het oordeel van God heeft geworsteld. De vrucht van Jezus’ worsteling in de godverlatenheid is: ‘opdat wij nooit meer door God verlaten worden’.

VERTROUWEN

Te midden van gebrokenheid en verlatenheid wekt de Geest vertrouwen op de Heere. Een kind van God gaat door lijden tot heerlijkheid in het voetspoor van de Heiland. Wij zijn slachtschapen in deze wereld en geloven wat Paulus zegt: ‘Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Wij zijn in dit alles meer dan overwinnaars door Christus, die ons liefheeft.’

Bij de scheiding van kinderen is er bij ouders veel verdriet dat van binnen wordt meegedragen. Een pastoraal advies is: ga met het verdriet naar de goede Herder. Hij begrijpt ons en lijdt mee in zwakheden. Lijden kent Hij uit ervaring. Hij is op dezelfde wijze beproefd, maar zonder zonde. Ga met vrijmoedigheid tot Hem, Hij helpt op het juiste tijdstip.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen